Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Στην Αθήνα συναντήθηκα με τον Αναπληρωτή Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης – Nikos Papathanasis, με βασικό αντικείμενο την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των διαθέσιμων αναπτυξιακών πόρων για την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης.
Συζητήσαμε την πορεία του ΕΣΠΑ, την απορρόφηση των χρηματοδοτήσεων, τις δυνατότητες αξιοποίησης σύγχρονων χρηματοδοτικών εργαλείων, αλλά και τις νέες ευκαιρίες που μπορούν να ενισχύσουν την ανάπτυξη, την επιχειρηματικότητα και τις υποδομές της περιοχής μας.
Ξεχωριστή έμφαση δώσαμε στο ζήτημα της στελέχωσης της Ειδικής Υπηρεσίας Διαχείρισης της Περιφέρειάς μας, καθώς η επάρκεια ανθρώπινου δυναμικού αποτελεί βασική προϋπόθεση για να αξιοποιήσουμε στο έπακρο κάθε διαθέσιμο πόρο και να επιταχύνουμε την υλοποίηση έργων με ουσιαστικό αποτύπωμα για τους πολίτες.
Γιάννης Πεπονίδης
Δημοτικός Σύμβουλος Ξάνθης
Η Ξάνθη έχει βαθιά σχέση με τη γη και την παραγωγή. Γι’ αυτό και η συζήτηση για το μέλλον της γεωργίας μάς αφορά άμεσα. Οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα χρειάζονται στήριξη, σύγχρονα εργαλεία και προοπτική — ώστε οι νέοι να μπορούν να μείνουν και να δημιουργήσουν στον τόπο τους.
Γιάννης Τσάπαλης
Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας
Δήμος Ξάνθης
Ένα απαιτητικό δεκαήμερο εργασιών ολοκληρώθηκε.
Με σωστό σχεδιασμό και συντονισμένη προσπάθεια, καθαρίσαμε από την αυξημένη βλάστηση τις υφιστάμενες αντιπυρικές ζώνες περιμετρικά της Παλιάς Πόλης.
Απομακρύνθηκαν ξύλα, φερτά υλικά και αρκετά απορρίμματα, που σε περιόδους αυξημένου κινδύνου μπορούν να επιβαρύνουν σημαντικά την κατάσταση και να συμβάλουν στην εκδήλωση ή την εξάπλωση μιας πυρκαγιάς.
Βήμα βήμα, κάνουμε την πόλη μας πιο καθαρή, πιο ασφαλή και πιο φροντισμένη, με συνεργασία και οργάνωση.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι εργάστηκαν αυτές τις ημέρες, καθώς και τους συνδημότες μας που στηρίζουν και βοηθούν στην προσπάθεια.
Η πρόληψη και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος θέλει καθημερινή δουλειά, αλλά πάνω απ’ όλα θέλει συμμετοχή και υπευθυνότητα από όλους μας.
Η αγάπη για την Ξάνθη μας, μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε στο δύσκολο και απαιτητικό έργο που αναλάβαμε.
Στέλιος Μωραΐτης
Πρώην πρόεδρος ΕΒΕ
Στη Γενεύη της Ελβετίας, θα υπογραφεί η λήξη του πολέμου των 107 ημερών ΗΠΑ – ΙΡΑΝ..!!!
Ο Μέγας Καποδίστριας αφού δημιούργησε μια χώρα από το πουθενά,, Την ΕΛΒΕΤΙΑ, χωρίς να έχει τον τιτάνιο πολιτισμό και την Ιστορία της Ελλάδας, και την έκανε
Κράτος !!! Της έγραψε και το Σύνταγμα!!!
Έτσι αυτή η χώρα κατέστη διαχρονικά “ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ” (καταθέσεις), ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΊΑΣ!!!
Εμείς όχι μόνο δεν αξιοποιήσαμε, την πολιτική του δύναμη, διπλωματική του, παγκόσμια αξία, τον Δολοφονήσαμε……
Στέργιος Γιαλάογλου
Νομικός
Επειδή η εξωτερική πολιτική είναι κάτι πολύ σύνθετο. Δεν είναι θεωρίες συνομωσίας για κβαντικές παιδιάτρους με Ρώσο εξαρτημένους συνεργάτες, ούτε για εμπόρους κηραλοιφων, ούτε για ερασιτέχνες ημιπιτσιρικαδες που τους δώσαμε την ευκαιρία να γίνουν κυβέρνηση το 2015 και παραλίγο να μας μετατρέψουν σε μια χώρα απέραντο συσσίτιο για πτωχούς και εξαθλιωμένους πολίτες. Επειδή κάτι πολύ σοβαρό γίνεται τα τελευταία χρόνια που θα μας αλλάξει ως χώρα και σίγουρα δεν πρέπει να τεθεί υπό διακινδύνευση. Κάτι πολύ σοβαρό που ακόμη και πρώην πρωθυπουργοί δεν θέλουν να δουν τυφλωμένοι από την ζήλεια τους. Μακριά από κομματικές ή άλλου είδους αντιπαραθέσεις όπως εύστοχα επισημαίνει η δημοσιογράφος!
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΣ (ή η Παναγία της Ειρήνης)
Στη Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη, σε διακριτό ρόλο από την μεγάλη εκκλησία της Αγίας Σοφίας, υπήρξε ο ναός των Αγίων Αποστόλων, ο οποίος από την ίδρυσή του, και μετά και από τις διάφορες ανακατασκευές υπήρξε ο τόπος ανάπαυσης και ενταφιασμού κάποιων από τους αποστόλους, αλλά και των βυζαντινών αυτοκρατόρων. Η προσπάθεια μάλιστα της εδραίωσης του Μεγάλου Κωνσταντίνου ως ισαποστόλου, 13ου αποστόλου, και ο ενταφιασμός του εκεί αργότερα αποτέλεσε ένα από τα πρώτα κεφάλαια της βυζαντινής εκκλησιαστικής και πολιτικής ιδεολογίας και στρατηγικής. Στη Βενετία επίσης σε διακριτό ρόλο από τον Άγιο Μάρκο, υπήρξε ο ναός του Αγίου Ιωάννη και Παύλου, ο οποίος υπήρξε ο τόπος ενταφιασμού των δόγηδων της Βενετίας σποραδικά ως τον 15 αι και αποκλειστικά από τον 16ο αι και μετά. Η ύπαρξη δυο ναών που λειτουργούσαν ως ταφικές εκκλησίες αποκλειστικά για τους επικεφαλείς του κράτους μας βάζει στον πειρασμό να υποθέσουμε πως οι Βενετοί ίσως εμπνεύσθηκαν και επηρεάσθηκαν από τους Βυζαντινούς στην μετατροπή ενός ναού τους σε αποκλειστικά ταφικό ναό για τους δικούς τους ηγεμόνες. Εξάλλου στο γεγονός αυτό συνηγορεί και η σχέση που διαδραμάτισε η Βενετία στην κατάλυση της βυζαντινής κυριαρχίας το 1204, όσο και οι σχέσεις που είχε ο ίδιος ο Βενετικός ναός των Δομινικανών με άλλους ναούς του τάγματος κατά τη διάρκεια της Λατινικής κυριαρχίας, αλλά και αργότερα μετά τη Βυζαντινή επανόρθωση. Αν προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε εικονογραφικές επιρροές από την Ανατολή, ή κάποια λάφυρα απ’ το Βυζάντιο στο σημερινό ναό τα αποτελέσματα μας θα είναι πενιχρά, ίσως γιατί προηγήθηκε η βέβηλη Γαλλική κατοχή όπου πολλά έργα τέχνης εξαφανίστηκαν. Το μόνο που μπορεί να δει ο σημερινός επισκέπτης του Ναού που παραπέμπει σε μια σχέση με την Κωνσταντινούπολη, είναι η μεγάλη και όμορφη εικόνα της Παναγίας της Ειρήνης (εικ 1-2) όπως ονομάζεται, την οποία παρουσιάζω όπως είναι σήμερα (εικ1) μετά την πρόσφατη συντήρηση της και όπως ήταν πριν (εικ 2). Η εικόνα φυλάσσεται σε ένα ιδιαίτερο παρεκκλήσιο (εικ 3) που είναι αφιερωμένο σε αυτήν. Πρόκειται για εικόνα που η κατασκευή της τοποθετείται στα τέλη του 12ου ή στις αρχές του 13ου από τους ειδικούς. Μεταφέρθηκε από την Κωνσταντινούπολη το 1348 και δωρίθηκε στους Δομινικανούς το 1503 από το Βενετό Ευγενή Paolo Morosini. Είναι ζωγραφισμένη σε κωνσταντινουπολίτικο εργαστήριο, αγνοούμε την αρχική προέλευση της, αν δηλαδή προέρχεται από κάποιο βυζαντινό ναό ή από κάποιο ναό των Δομινικανών στην Κων/πολη απ’ όπου και κατέληξε στη Βενετία. Αγνοούμε επίσης που βρισκόταν μετά τη μεταφορά της στην πόλη των τεναγών, καθώς στο ναό των Αγίων Ιωάννη και Παύλου της Βενετίας τοποθετήθηκε μετά το 1806. Πρόκειται για εικόνα της Παναγίας στον τύπο της οδηγήτριας. Η Παναγία είναι στραμμένη ελαφρώς προς τα αριστερά και κρατά τον Χριστό με το αριστερό της χέρι. Το δεξί της χέρι δείχνει σεμνά τον Χριστό καθοδηγώντας έτσι τους πιστούς. Ο μικρός Χριστός κρατάει στο αριστερό του χέρι ειλητάριο και με το δεξί χέρι ευλογεί. Μετά την αποκατάσταση της εικόνας το πρόσωπο του Χριστού έχει μερικώς αποκατασταθεί (βλ την κόμμωση) ώστε να προσομοιάζει στα βυζαντινά εικονογραφικά πρότυπα). Οι επιλογές των χρωμάτων στην ένδυση της Παναγίας (βαθυγάλανο μπλε) και το ελαφρώς πορφυρό στην ένδυση του Χριστού παρέχουν μια εικονική αντίθεση που μαγνητίζει και προσελκύει το βλέμμα του θεατή και παράλληλα προσφέρουν μια ζεστασιά και θαλπωρή στον επισκέπτη ώστε να προσευχηθεί και να δεηθεί.
Προσπαθώντας να βρω περισσότερα στοιχεία για την εικόνα και ενδεχομένως πληροφορίες για το εργαστήριο κατασκευής της ο νους μου πήγε αρχικά στο μικρό βιβλίο που έβγαλε η αείμνηστη Χρύσα Μαλτέζου για τις Παναγίες της Βενετίας το 2020 και κατόπιν στην μελέτη της Νίκης Τσελέντη για τις εικόνες της Ελληνικής αδελφότητας Βενετίας (εικ 4-5)
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να εντοπίσω κάτι εκεί.