Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Στην ημερίδα «Υδατοκαλλιέργεια: Μοχλός Τοπικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη», που διοργάνωσε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης στη Χρυσούπολη Καβάλας, ανέδειξα τον στρατηγικό ρόλο της υδατοκαλλιέργειας για την ανάπτυξη της Περιφέρειάς μας.
Η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη διαθέτει ακτογραμμές, λιμνοθαλάσσια οικοσυστήματα, πλούσια βιοποικιλότητα και έμπειρο ανθρώπινο δυναμικό, στοιχεία που την καθιστούν βασικό πυλώνα συνολικής ανάπτυξης.
Σε συνεργασία με αλιευτικούς συνεταιρισμούς, έχουν κατατεθεί τρεις προτάσεις στο ΠΑΛΥΘ 2021-2027, συνολικού προϋπολογισμού 9.559.000 ευρώ, για τις λιμνοθάλασσες Ροδόπης, Ξάνθης και Καβάλας.
Παράλληλα, προχωρά η επιστημονική παρακολούθηση με υδρολογικά δεδομένα, δορυφορικό έλεγχο ποιότητας υδάτων και ψηφιακή πλατφόρμα έγκαιρης προειδοποίησης για τους αλιείς, ενώ υλοποιείται έργο 455.500 ευρώ για την προώθηση και εμπορία προϊόντων.
Η συνεργασία με την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης είναι ουσιαστική. Με τον Γενικό Γραμματέα, κ. Δημήτρη Γαλαμάτη εργαζόμαστε συντονισμένα για την επίλυση ζητημάτων του κλάδου και τη στήριξη των τοπικών κοινωνιών.
Στέργιος Γιαλάογλου
Νομικός
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ
Βγήκαν λοιπόν όλοι στα κάγκελα με την εκ νέου επιβεβαίωση της αρχειοθέτησης της υπόθεσης των υποκλοπών από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος βέβαια επιλέχθηκε πρώτος, από την πλειοψηφία των συναδέλφων του στην σχετική ψηφοφορία ως ο πιο άξιος. Για ημιδημοκρατία, μίλησε κάποιος «σοβαρός» ημιπιτσιρικάς αναλυτής σκέψης, για μαύρη ημέρα της δικαιοσύνης άλλος, για τρομοκρατική αρχειοθέτηση άλλος, ενώ ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μίλησε σαφώς για επηρεασμό της δικαιοσύνης από μια επικίνδυνη κυβέρνηση. Οι ίδιοι που «έγλυψαν» την Ευρωπαία Εισαγγελέα Κοβεσι και προσπάθησαν να μας πείσουν ότι η ανανέωση της θητείας των εισαγγελέων του ελληνικού παραρτήματος είναι μονόδρομος.
Δικαιοσύνη ως ρούχο που δεν ταιριάζει στα μέτρα μας, βγήκαν όλοι ως ειδήμονες να καταγγείλουν την σκέψη ενός εισαγγελικού λειτουργού που έφθασε στην κορυφή της ιεραρχίας καταξιωμένος και γεμάτος, ως αποτέλεσμα συναλλαγής και εξάρτησης από την εξουσία. Γελοίοι όλοι τους.
Και εγώ θα πρέπει να διαβάζω τις σκέψεις ακόμη και νομικών και δικηγόρων να αφήνουν πονηρούς υπαινιγμούς για τους δικαστές που δεν τολμούν, όταν εμείς που διακονούμε την δικαιοσύνη γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο δύσκολη είναι να γίνει αντιληπτή ακόμη και στην πιο μικρή λεπτομέρεια της. Μιλούν όσοι δεν γνωρίζουν την διαφορά από αναστολή και αναβολή, όσοι δεν γνωρίζουν γιατί αρχειοθετείται μια υπόθεση και πότε ανασύρεται από το αρχείο.
Δικαιοσύνη λοιπόν ήταν η εισαγγελική παραπομπή για το σκάνδαλο της ΝΟΒΑΡΤΙΣ για τα πολιτικά πρόσωπα, δικαιοσύνη και η αρχειοθέτηση για όλα. Δικαιοσύνη αυτή που διέσυρε ανθρώπους και συνειδήσεις στην υπόθεση Βατοπεδίου, δικαιοσύνη αυτή που απάλλαξε όλους τους κατηγορούμενους. Δικαιοσύνη αυτή που καταδίκασε την 17Ν αλλά δικαιοσύνη και αυτή που απάλλαξε τον Ρωμανό. Αυτή που πρωτόδικα μπορεί να φυλακίζει και στο εφετείο να απαλλάσσει, γιατί είναι κρίση ανθρώπινη που βασίζεται σε στοιχεία και δικονομικούς κανόνες, σε πλαίσια που πρέπει να τηρούνται ακόμη και αν δεν συντονίζονται με το λαϊκό αίσθημα, γιατί δικαιοσύνη δεν είναι τι θέλει ο ασύντακτος όχλος, η γειτονιά, το καφενείο, η διαδήλωση, δεν είναι τι νομίζει η Κωνσταντοπούλου και ο Γεωργιάδης είναι κάτι άλλο πάνω από όλα.
Όταν η φωτογραφία του ανακριτή της υπόθεσης των Τεμπών, της Εισαγγελέως και της Προέδρου του Αρείου Πάγου έβγαινε σε φεικ βολάν, δεν μίλησε κανείς. Δεν τόλμησε κανείς γιατί όλοι οι τώρα Διαμαρτυρόμενοι καλύφθηκαν πίσω από την δύναμη του όχλου, ζητούσαν την επιβολή του νόμου των πολλών, της καταγγελίας, της αντίδρασης γιατί η δικαιοσύνη επειδή είναι απαιτητική και μόνο για συνειδητοποιημένους πολίτες, αντιστρατεύεται τον όχλο γιατί μάχεται για την κοινωνική συνοχή και ισορροπία.
Σε όλους τους πολιτικούς που επενδύουν στην αντίδραση και υποσκάπτουν την δικαιοσύνη για να εισπράξουν την αποδοχή της φθηνής ρητορικής τους, λυπάμαι. Τόσοι είναι και μηδαμινοί θα μείνουν. Για τους αναλυτές σκέψης και δημόσιους σχολιαστές, θα πω ότι όπως γκωσαμε από πραγματογνώμονες χωρίς πτυχίο που μας έδειχναν το παράνομο φορτίο, έτσι χορτάσαμε από αναλύσεις της πλάκας δικές τους για ένα αντικείμενο που δεν γνωρίζουν και δεν θα μάθουν ποτέ γιατί απαιτεί διάβασμα και εμπειρία επί του πεδίου. Για τους νομικούς θα πω ότι έχει κόστος να υποστηρίζεις την ορθή λειτουργία της δικαιοσύνης, όπως έχει κόστος να αναλύσεις γιατί το Ελληνικό Δημόσιο δήλωσε παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας μόνο για τους σταθμάρχες και τον Επιθεωρητή εκείνης της ημέρας στα Τέμπη. Τα νομικά δεν είναι για τον πολύ κόσμο, απαιτούν ικανότητες και κυρίως σκέψη αναλυτική και τολμηρή.
Προπονητές της εξέδρας, όλοι, αρέσκονται στον βαθυστόχαστο και στρογγυλό λόγο του κάθε παρεξηγημένου και αναξιοποίητου ακόμη και συνταγματολόγου, για να καταγγείλουν μια δικαστική απόφαση ως το μη δοθέν πέναλτι, κλείνοντας τα μάτια στην δική τους παράβαση, γνωστή η τυφλή και μονόφθαλμη προσέγγιση στο κόσμο του διαδικτύου που σε γεμίζει likes και ευκαιριακούς φίλους.
Η λαϊκίστικη και πλήρως ανεύθυνη, άκαιρη και αχρείαστη επιθετική ρητορική του Άδωνη Γεωργιάδη για το θεσμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με την ανοχή του Πρωθυπουργού, απασφάλισε την θυελλώδη και αστήρικτη επίσης λαϊκίστικη ρητορική για την Δικαιοσύνη στα χέρια μιας ανεύθυνης αντιπολίτευσης, και όλοι εμείς οι νομικοί, θεατές στο Κολοσσαίο, μιας αφόρητης και κουραστικής καταιγίδας σαχλαμάρας, σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου, χειροκροτούμε τον όχλο που αλαλάζει και χειροκροτά Βαραβάδες.
Όταν κάτσει η σκόνη, η δικαιοσύνη θα βρει την περπατησιά της, στο απαιτητικό δρόμο της κοινωνικής ευθύνης. Εμείς να δούμε πως θα διαχειριστούμε τη ανέξοδη και αβασάνιστη κριτική μας, όταν εκλείπει η ντροπή και η συναίσθηση.
Χαράλαμπος Ευστρατίου
Συνδικαλιστής
Συνδικαλισμός στα λόγια, κομματισμός στην πράξη…
Για τις εκλογές τα κάνεις όλα …
Όταν, ως παράταξη, δεν σε ενδιαφέρει ούτε η συνδικαλιστική δράση ούτε η ουσιαστική εκπροσώπηση των εργαζομένων, αλλά μόνο η κομματική σου επιβίωση, τότε όλα τα άλλα περισσεύουν. Υπηρετείς τη γραμμή του κόμματός σου τυφλά, μετατρέποντας τον συνδικαλισμό σε εργαλείο μικροπολιτικής, με μοναδικό στόχο τους αποκλεισμούς και την αύξηση της δικής σου δύναμης.
Τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων δεν σε αγγίζουν. Αυτό που σε νοιάζει είναι να εκτελείς εντολές, χωρίς κρίση, χωρίς αντίλογο, χωρίς ίχνος ευθύνης. Και αντί να ασχολείσαι με την ουσία, αναλώνεσαι σε μικροπρέπειες, στέλνεις στις εφημερίδες ανακοινώσεις του Νοεμβρίου 2025 για να «διορθώσεις» λέξεις, λες και εκεί κρίνεται η πραγματικότητα.
Αυτή δεν είναι συνδικαλιστική στάση, είναι κομματικός μηχανισμός στην πιο γυμνή του μορφή.
Και κάτι να σου μείνει. Η κατσίκα του γείτονα δεν θα ψοφήσει, όσο κι αν επενδύεις στη μιζέρια και τον διχασμό.
