-
Γέμισε η Ξάνθη μελωδίες… Και τι να πρωτοπεί κανείς για αυτά τα παιδιά;
-
Το είπαν, το αποφάσισαν και –το κυριότερο– το έκαναν πράξη… Και μάλιστα κάτω από δύσκολες συνθήκες, παρά τη ζέστη
Γέμισε η Ξάνθη μελωδίες… Και τι να πρωτοπεί κανείς για αυτά τα παιδιά;
Έπεσε η αυλαία του μουσικού φεστιβάλ «Πόλις Ονείρων – Μουσικά Σχολεία» και πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια ικανά να περιγράψουν τον θαυμασμό που αξίζουν όλοι όσοι συμμετείχαν. Μαθητές με ταλέντο και ψυχή, εκπαιδευτικοί με αφοσίωση και όραμα, εθελοντές που στάθηκαν ακούραστοι, φρόντισαν μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, φέρνοντας εις πέρας ένα απαιτητικό εγχείρημα με τρόπο υποδειγματικό.
Για λίγες ημέρες, η Ξάνθη θύμισε τον καλύτερό της εαυτό. Μια πόλη ζωντανή, γεμάτη νιάτα, ήχους, χαμόγελα. Μια πόλη που έσφυζε από ζωή και δημιουργία, σαν να γύρισε σε εποχές που όλοι νοσταλγούμε.
Κι όμως… για ακόμη μία φορά, δεν έλειψε η σκιά της αδιαφορίας. Καταστήματα που δεν μπήκαν καν στον κόπο να στηρίξουν το φεστιβάλ, ούτε καν με μια αφίσα στη βιτρίνα τους. Συμπολίτες που προσπέρασαν τις μουσικές σκηνές αδιάφορα, αποφεύγοντάς τες «όπως ο διάολος το λιβάνι». Και στο τέλος, μένει αυτό το γνώριμο, βασανιστικό «γιατί;».
Γιατί μια πόλη με τέτοια δυναμική να μην αγκαλιάζει όπως πρέπει τέτοιες προσπάθειες; Γιατί να μην στηρίζει έμπρακτα ό,τι την αναδεικνύει και της δίνει προοπτική;
Κλείνοντας, ως άνθρωπος των μέσων ενημέρωσης, ως άνθρωπος που αγαπά αυτόν τον τόπο και παλεύει για να τον δει να προοδεύει, θέλω να πω ένα μεγάλο, ειλικρινές «μπράβο».
Στα παιδιά του Μουσικού Σχολείου Ξάνθης.
Στον Σύλλογο Γονέων.
Στους εκπαιδευτικούς.
Στους εθελοντές.
Σε όλα τα σχολεία και τους μαθητές που συμμετείχαν.
Γιατί, χάρη σε όλους αυτούς, η Ξάνθη έγινε –έστω και για λίγο– ένας απέραντος μουσικός παράδεισος.
Fonitisxanthis.gr
Το είπαν, το αποφάσισαν και –το κυριότερο– το έκαναν πράξη… Και μάλιστα κάτω από δύσκολες συνθήκες, παρά τη ζέστη
300 κιλά απορρίμματα. Τόσα μάζεψαν από το περιαστικό Άλσος της Ξάνθης. Και μετά, κάποιοι συνεχίζουν να λένε πως «φταίει ο Δήμος»…
Με μια καθαρά εθελοντική πρωτοβουλία, με μοναδικό στόχο να προστατεύσουν τον χώρο που ζούμε και που μας χαρίζει καθημερινά οξυγόνο, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι αλλά και απλοί πολίτες βρέθηκαν εκεί. Όχι για τα λόγια, αλλά για την πράξη. Και καθάρισαν έναν τόπο που κάποιοι άλλοι είχαν μετατρέψει σε σκουπιδότοπο.
Γιατί ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: τα σκουπίδια αυτά δεν τα πέταξαν εκείνοι που τα μάζεψαν. Τα πέταξαν άλλοι. Άνθρωποι που συμπεριφέρονται σε καθημερινή βάση ως υποανάπτυκτα όντα από πλευράς πολιτισμού. Άνθρωποι που λειτουργούν έξω από κάθε έννοια σεβασμού και λογικής.
Ένας πνεύμονας ζωής για την Ξάνθη ανακουφίστηκε. Έστω και προσωρινά. Από εκατοντάδες κιλά βρωμιάς που κάποιοι, από καθαρή ηλιθιότητα και αδιαφορία, πέταξαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Σαν να μη τους νοιάζει τίποτα. Σαν να μην ανήκουν καν σε αυτή την πόλη.
Και κάπου εκεί φαίνεται η διαφορά. Από τη μία, εκείνοι που αγαπούν αυτόν τον τόπο και το αποδεικνύουν με πράξεις. Και από την άλλη, η ανθρώπινη σαβούρα που κυκλοφορεί ανάμεσά μας και αφήνει πίσω της μόνο ασχήμια.
Για ακόμη μία φορά, αυτοί που πραγματικά πονάνε την Ξάνθη έδωσαν το «παρών». Όχι στα λόγια. Στην πράξη. Καθαρίζοντας, μαζεύοντας, προσπαθώντας να διορθώσουν τα λάθη άλλων.
Το ερώτημα είναι απλό: μέχρι πότε οι λίγοι θα καθαρίζουν όσα οι άλλοι λερώνουν;
Fonitisxanthis.gr
