Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
52 χρόνια μετά την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, οι αξίες που κράτησαν τη χώρα όρθια παραμένουν πιο επίκαιρες από ποτέ.
Παραβρέθηκα στο Προεδρικό Μέγαρο, στη δεξίωση που παρέθεσε η Α.Ε, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κωνσταντίνος Τασούλας, με αφορμή την 52η επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας.
Η Δημοκρατία στηρίζεται στους ισχυρούς θεσμούς, στη συμμετοχή, στον διάλογο και στην κοινή ευθύνη. Με αυτές τις αρχές συνεχίζουμε να εργαζόμαστε καθημερινά για μια Περιφέρεια που προχωρά μπροστά, με σχέδιο, συνεργασία και εμπιστοσύνη στους πολίτες.
Θανάσης Ξυνίδης
Νομικός
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα αναρωτιέμαι με βάση ποιο πρωτόκολλο προκύπτουν οι καλεσμένοι στη γιορτή στο προεδρικό μέγαρο. Προφανώς, ίσως λέω, μπορεί, με βάση την προσφορά τους στη ελληνική δημοκρατία, τι όχι;
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Μια εταιρεία διαφύλαξης της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς χρειάζεται. Για να προασπίζει και να αναδεικνύει, τα έργα, τα μνημεία, τους δημιουργούς, την γλώσσα, την ιστορία, τον πολιτισμό, οτιδήποτε έχει copy right αρχαίο ελληνικό, βυζαντινό και νεοελληνικό. Αν υπήρχε κάποιος τέτοιος φορέας και τρέλανε στις αγωγές όλους τούτους τους καινοφανείς σκηνοθέτες, τα ομηρικά έπη θα αντιμετωπιζόταν με μεγαλύτερο σεβασμό. Η τέχνη σας τελειώνει εκεί που αρχίζει η ιστορία μας. Αν δεν τη σέβεστε δεν χωράει.
Στέργιος Γιαλάογλου
Νομικός
Οι αριστεροί είπαν ότι δεν γουστάρουν να βρίσκονται με ακροδεξιούς, εκτός βέβαια αν είναι να συγκυβερνήσουν οπότε εκεί αγαπιούνται. Οι ακροδεξιοί έκαναν ότι και οι αριστεροί, δεν πάνε σε δεξιώσεις γιατί είναι με τον λαό που υποφέρει. Ανοησίες!
Οι πρώην πρωθυπουργοί τρέχουν προθύμως σε παρουσιάσεις βιβλίων και εκφωνούν χρησμούς ακατανόητους για τα κοινά, αλλά τώρα δεν γούσταραν να βρεθούν μαζί με τον σημερινό ΠΘ, σαν πεισματάρικα παιδιά που τα έπιασε το γινάτι.
Θλιβεροί και κακόμοιροι όλοι αυτοί, ασεβούν απέναντι στον ελληνικό λαό, απέναντι στην Δημοκρατία που τους επιτρέπει να κάνουν ότι γουστάρουν, να συμπεριφέρονται απέναντι σε καθιερωμένες εορτές όπως αποφασίσουν οι ίδιοι, να εισπράττουν τον βουλευτικό μισθό τους τιμής ένεκεν για όσο θέλουν, να κάνουν καινούργια κόμματα από προσωπολατρικά υποταγμένους θαυμαστές τους, να το παίζουν σοφοί και έμπειροι αλλά να μην είναι τίποτε άλλο από κακομαθημένους και βολεμένους εξουσιομανείς που δεν αντέχουν να απολαμβάνουν την δημοσιότητα που ονειρεύονται και τους τρέφει απέναντι στους διαδόχους τους, ειδικά όταν αποδεικνύονται καλύτεροι τους.
Για τους αρχηγούς των ιδιωτικών κομμάτων δεν με παραξενεύει διόλου η παντελής έλλειψη συναίσθησης του ρόλου που επιτελούν. Απλά αηδιάζω με όσους τους επέλεξαν και τους έστειλαν στο κοινοβούλιο για να το εξαθλιώσουν με την ανεπάρκεια και την μιζέρια τους, την ανικανότητα και τον φθηνό λαϊκισμό τους. Νατσιοί, Βελόπουλοι και Ζωές, χωρίς βαρβάρους (Τέμπη) ξέμειναν από καύσιμη ύλη. Να μην μιλήσω για την νέα αρχηγό ενός ανύπαρκτου κόμματος (Δούρου) και την παροιμία με την μύγα.
Αυτή η δημοκρατία που επιχείρησαν να απαξιώσουν, είναι αυτή που τους ανέδειξε, αυτή που τους κάνει διάσημους, αυτήν που τους σέβεται και τους πριμοδοτεί με τα προνόμιά της, ασχέτως αν δεν το αξίζουν.
Μίζερα ανθρωπάκια, που ίσως είναι καλύτερα να απουσιάζουν από μια τέτοια γιορτή ! Καλύτερα για την ίδια την Δημοκρατία μας!
Χαράλαμπος Ευστρατίου
Συνδικαλιστής
Μια Δίκαιη λύση στο ζήτημα των Συμβασιούχων
Όχι στις εύκολες υποσχέσεις. Ναι στην πραγματική δικαιοσύνη!
Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ να επανέρχονται στη δημόσια συζήτηση εύκολες και ανέξοδες υποσχέσεις από πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις, οι οποίες παρουσιάζουν ως μοναδική λύση τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, χωρίς όρους, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί η Δημόσια Διοίκηση.
Η προσωπική μου θέση, ως εργαζόμενος και ως συνδικαλιστής, είναι ξεκάθαρη. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την προσφορά των συμβασιούχων εργαζομένων. Άνθρωποι που για πολλά χρόνια βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των δημόσιων υπηρεσιών, καλύπτοντας πραγματικές και πολλές φορές πάγιες ανάγκες, προσφέρουν καθημερινά πολύτιμο έργο, παρά το γεγονός ότι βιώνουν ένα καθεστώς εργασιακής αβεβαιότητας.
Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει αυτή την προσφορά και να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Όμως ο αγώνας για τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν μπορεί να στηρίζεται σε συνθήματα που παρακάμπτουν τις αρχές της αξιοκρατίας, της διαφάνειας και της ισονομίας.
Δεν μπορεί η αγωνία χιλιάδων εργαζομένων και η πραγματική ομηρία στην οποία βρίσκονται πολλοί συμβασιούχοι επί σειρά ετών να αποτελούν αντικείμενο πολιτικής και συνδικαλιστικής εκμετάλλευσης. Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται εύκολες υποσχέσεις και συνθήματα εντυπωσιασμού, αλλά σοβαρές και εφαρμόσιμες λύσεις που θα βελτιώσουν πραγματικά τη θέση τους.
Ο λαϊκισμός στο ζήτημα αυτό δημιουργεί ψεύτικες προσδοκίες. Δεν μπορεί κάποιοι να εμφανίζονται σήμερα ως υπερασπιστές της μονιμοποίησης όλων των συμβασιούχων, προτείνοντας λύσεις που γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη και τις οποίες πιθανότατα δεν θα υλοποιούσαν ούτε οι ίδιοι αν αύριο αναλάμβαναν κυβερνητική ευθύνη.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει με λογικές λαϊκισμού και ανέφικτες υποσχέσεις. Χρειάζεται ρεαλισμό, υπευθυνότητα και πραγματική δικαιοσύνη.
Πιστεύω ότι οι συνδικαλιστές έχουμε χρέος να διεκδικούμε λύσεις που ενώνουν τους εργαζομένους και δεν δημιουργούν νέες αδικίες. Οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε τόσο όσους ήδη υπηρετούν στο Δημόσιο όσο και όλους εκείνους που περιμένουν μια ευκαιρία μέσα από αδιάβλητες και αντικειμενικές διαδικασίες μέσω ΑΣΕΠ.
Η αξιοκρατία, η διαφάνεια και ο θεσμικός ρόλος του ΑΣΕΠ δεν μπορούν να αμφισβητούνται επιλεκτικά. Δεν μπορεί να ζητούμε την κατάργηση των διαδικασιών όταν αυτό μας εξυπηρετεί και την ίδια στιγμή να απαιτούμε διαφάνεια και αντικειμενικότητα σε άλλες περιπτώσεις. Οι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους και προς όλες τις κατευθύνσεις.
Οι προτάσεις μας πρέπει να είναι συγκεκριμένες, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. Η εμπειρία και η πολυετής προϋπηρεσία των συμβασιούχων εργαζομένων πρέπει να αναγνωριστούν έμπρακτα. Η Πολιτεία οφείλει να θεσπίσει ένα δίκαιο σύστημα ουσιαστικής μοριοδότησης της εργασιακής εμπειρίας, ώστε όσοι έχουν υπηρετήσει επί χρόνια το Δημόσιο να έχουν πραγματικό πλεονέκτημα στις διαδικασίες επιλογής μέσω ΑΣΕΠ.
Αυτός είναι ο δρόμος της πραγματικής δικαιοσύνης. Ούτε απαξίωση των ανθρώπων που κράτησαν όρθιες τις δημόσιες υπηρεσίες, ούτε όμως κατάργηση των κανόνων που προστατεύουν την ισότητα των ευκαιριών.
Ο σύγχρονος συνδικαλισμός δεν μπορεί να λειτουργεί με λογικές του παρελθόντος και με εύκολα συνθήματα λαϊκισμού. Οφείλει να διεκδικεί λύσεις εφαρμόσιμες, δίκαιες και κοινωνικά αποδεκτές. Να στηρίζει τον εργαζόμενο, αλλά ταυτόχρονα να προστατεύει την αξιοπιστία της Δημόσιας Διοίκησης και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Οι συμβασιούχοι αξίζουν σεβασμό, αναγνώριση και δικαιοσύνη. Η κοινωνία όμως αξίζει ένα κράτος που λειτουργεί με κανόνες, αξιοκρατία και διαφάνεια.
Αυτή είναι η ισορροπία που οφείλει να υπηρετεί κάθε υπεύθυνη συνδικαλιστική παράταξη.