Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Η Αλεξανδρούπολη υποδέχεται τη Ναυτική Εβδομάδα, μια γιορτή που έχει ως σημείο αναφοράς τη θάλασσα, τους ανθρώπους της και τη ναυτική μας παράδοση.
Σε μια πόλη που αναπτύχθηκε και συνεχίζει να εξελίσσεται έχοντας το λιμάνι, το Θρακικό Πέλαγος και τον Φάρο στο επίκεντρο της ταυτότητάς της, οι εκδηλώσεις των επόμενων ημερών αποκτούν ξεχωριστό συμβολισμό.
Η Ναυτική Εβδομάδα αποτελεί μια όμορφη ευκαιρία να αναδείξουμε την ιστορία και την πολιτιστική μας κληρονομιά, αλλά και το σύγχρονο, δημιουργικό και εξωστρεφές πρόσωπο της Αλεξανδρούπολης.
Παράλληλα, επιβεβαιώνει τη δύναμη της συνεργασίας, καθώς η Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι φορείς, οι πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εθελοντές και οι άνθρωποι του αθλητισμού και του πολιτισμού συνέβαλαν καθοριστικά στην υλοποίηση αυτής της σημαντικής διοργάνωσης.
Μέχρι τις 12 Ιουλίου, η Αλεξανδρούπολη σας περιμένει με ένα πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων για μικρούς και μεγάλους.
Θανάσης Ξυνίδης
Νομικός
Αυτό που ο Τσίπρας ζητά τις παραιτήσεις των βουλευτών, που θα πάνε σε αυτόν, μου θυμίζει τον νέο σύντροφο που απαιτεί από την κοπέλα να κάψει τις φωτό των πρώην.
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Ας ελπίσουμε ότι οι επαφές των τουρκικών αρχών με τις διάφορες χριστιανικές κοινότητες (Οικ Πατριαρχείο, σύνοδος των εν Τουρκία Καθολικών επισκόπων) θα συμβάλουν στην επίλυση των χρόνιων προβλημάτων τους και ότι οι επαφές αυτές θα είναι ουσιαστικές και όχι προσχηματικές λόγω των συγκυριών.
Στέργιος Γιαλάογλου
Νομικός
Η υποδόρια αποδοχή της τρομοκρατίας
Δυστυχώς δεν μπορούμε να ομονοήσουμε ούτε στα πιο σοβαρά και απλά ζητήματα. Καταδικάζεις την τρομοκρατία ή όχι; Έφθασε μια δήλωση μιας εμφανώς προβληματικής προσωπικότητας αρχηγού κόμματος περί προβοκάτσιας για να αρχίσουμε να συζητάμε και πάλι για τους λάθος λόγους για την ανάλυση της δολοφονικής ενέργειας σε βάρος μιας άτυχης γυναίκας που έτυχε να είναι μητέρα μιας δεξιάς πολιτικού. Δεν υπάρχει ομόθυμη καταδίκη δυστυχώς. Και δεν θα υπάρξει ποτέ. Γιατί η ζημιά έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια με την ιδεολογικοποίηση της τρομοκρατίας.
Είμαστε όλοι 17 Ν έλεγε το πανό σε διαδήλωση, έτσι διαπέρασε το κοινωνικό υπόστρωμα μια περίεργη ανοχή, ίσως και αποδοχή της βίας και της τρομοκρατίας ως ιδεολογία και ως αναγκαστική επιλογή αντίδρασης έξω από τα θεσμικά πλαίσια μιας οργανωμένης κοινωνίας.
Με τον ίδιο τρόπο που αδυνατούμε να αντιληφθούμε την ζημιά που προκαλεί η αποδοχή της νοσηρής κατάστασης στα πανεπιστήμια με τις καταλήψεις, τις μολότοφ και τα ξύλινα ρόπαλα, στο όνομα ενός ψευδεπίγραφου και αχρείαστου ασύλου, με την αδράνεια απέναντι σε φαινόμενα νομιμοποίησης της αυτοδικίας ως light τρομοκρατίας όπως ο Ρουβίκωνας, όταν δικαιολογούμε τα τρικάκια, τα απειλητικά συνθήματα στους τοίχους, όταν ακούμε καλλιτέχνες να τραγουδούν «σε ένα σάκο βάλτε Άδωνη και Πορτοσάλτε», όταν χειροκροτούμε υποκινητές βίας όπως ο Λαζόπουλος, όταν εκείνο το σκουπίδι ο Αλεξιάδης πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ και η Κωνσταντοπούλου αποκαλούσαν δολοφόνους την κυβέρνηση για το δυστύχημα των Τεμπών, έτσι γαλουχήθηκε και γαλουχείται μια νεολαία δικαιολογημένων ημιπιτσιρικάδων που ρέπει προς την βία.
Οι αστερίσκοι στην καταδίκη της δολοφονίας Νέστορα αποδεικνύουν το μέγεθος της διάβρωσης που έχει συντελεστεί. Η υποκρισία ξεχειλίζει, κάθε μέρα βιώνουμε έναν διαγωνισμό χυδαιότητας, ποιος θα πει την μεγαλύτερη αθλιότητα, και έτσι πορευόμαστε χωρίς πυξίδα. Κάθε μέρα όλοι όσοι πέτυχαν προσωρινά πολιτική αποδοχή λόγω συνθημάτων, όπως τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν, όσοι επαγγέλλονται εντιμότητα, διαφάνεια και δικαιοσύνη, αποδεικνύονται φελλοί, ανδρείκελα και αδειανά πουκάμισα.
Η απογοήτευση μιας μεγάλης μάζας παραζαλισμένων συμπολιτών μας, η ανάγκη της να εκφραστεί ως περιθώριο, οδηγεί σε ενέργειες ασύντακτης βίας που ενίοτε γίνεται και δολοφονική. Μια γυναίκα που μεγάλωνε το παιδί της κόρης της που πέθανε από καρκίνο, σκοτώθηκε επειδή η άλλη κόρη της επέλεξε να πολιτευτεί με το κόμμα που ασκεί στην παρούσα συγκυρία την εξουσία και το οποία το αποκαλούν κομμα δολοφόνων, εγκληματική οργάνωση, ουμερτα, κόμμα παιδεραστών, το κόμμα που ο αρχηγός του έχει γίνει καθεστώς.
Όταν κάναμε ήρωα τον μαθητή που μούντζωσε τους επίσημους, ή τον μαθητή που φέτος στις πανελλαδικές έκανε την δική του επανάσταση γράφοντας τις δικές του απαντήσεις και θα φύγει στο εξωτερικό γιατί δεν θέλει να ζήσει στην Ελλάδα, τώρα αναγκαστικά θα μάθουμε να ζούμε με τα γκαζάκια. Και οι Τσιπρες της εντιμότητας, θα ζούνε ασφαλείς, με τα παιδιά τους σε ιδιωτικά ακριβά σχολεία την ίδια ώρα που θα μιλούν για δημόσια εκπαίδευση στα δικά σας που θα στριμώχνονται στα σχολεία των συνθημάτων και των μολότοφ, ενός στρατού αδικημένων και επανακτημένων χωρίς αιτία, ενός χρήσιμου στρατού των παιδιών του Κουφοντίνα.
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης
ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΚΟΣ ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΣ……
Πάντα πίσω από μεγαλόστομες εκφράσεις βρίσκονται κατάπτυστες συμπεριφορές. Το πολυδιαφημισμένο ΗΘΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ Αριστεράς δεν περιέχει τίποτα αξιόλογο πλην του τυχοδιωκτικού αμοραλισμού των στελεχών.
Χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού εξευτελίζουν την δημοκρατία, ενώ διατυμπανίζουν τον σεβασμό προς αυτήν καθημερινά, αλλοιώνουν την εντολή του λαού υποβαθμίζοντας με τις παραιτήσεις τους το κοινοβούλιο. Οι κανόνες και η ιδεολογία υπάρχουν για τους αριστερούς μόνο όταν υπηρετούν το αυστηρά καιροσκοπικό προσωπικό συμφέρον.
Συγχρόνως απέναντι στους συντρόφους τους, το κόμμα και τον κόσμο που τούς εξέλεξε συμπεριφέρονται ως κοινοί απατεώνες. Και όλα αυτά γιατί έτσι θεωρούν ότι θα σώσουν το “τομάρι” τους πολιτικά. Ακολουθώντας τίς εντολές του μεγαλύτερου πολιτικού απατεώνα της σύγχρονης ιστορίας του τόπου.
Είναι δυνατόν η τύχη της χώρας να δοθεί πάλι στα χέρια των ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ, ΚΑΡΑΜΕΡΟΥ, ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ, ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, ΣΑΡΑΚΙΩΤΗ, ΚΟΚΚΑΛΗ κλπ για δεύτερη φορά?
Συγχρόνως ο μεγάλος τιμονιέρης ΑΛΕΞΗΣ με απύθμενο θράσος και έπαρση βλέπει τούς υπηκόους να σέρνονται στα πόδια του εκλιπαρώντας μια θέση στον ναό του.
Τώρα ότι αυτές οι συμπεριφορές περιγράφονται από τα φερέφωνα του ΤΣΙΠΡΑ ως ηθικές, τίμιες και δημοκρατικές είναι θέμα Δελφιναρίου και όχι σοβαρής πολιτικής κριτικής.
Πάντως ένα είναι σίγουρο. Με τα καμώματα της Αριστεράς ζήσαμε και θα συνεχίσουμε να ζούμε στο μέλλον. Μόνο ένα δεν αλλάζει. Το ΣΤΑΛΙΝΙΚΟ αποτύπωμα σε αυτές τις διαδικασίες.
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ…..
Και μην ξεχνάμε σαν σήμερα πριν 11 χρόνια (Κυριακή 5 Ιουλίου) είναι οι ίδιοι που με το δημοψήφισμα απάτη έφτασαν την χώρα στο χείλος του γκρεμού. Με τον εμφύλιο να βρίσκεται κοντά για πρώτη φορά μετά το 1949.
Είναι η μέρα που έκλαψε η ΜΠΕΤΥ.
Νόθα δημοψηφίσματα πραγματοποίησαν σχεδόν όλοι οι δικτάτορες (Πάγκαλος, Κονδύλης, Παπαδόπουλος). Δημοψήφισμα ΑΠΑΤΗ με διακύβευμα την καταστροφή της χώρας μόνο ένας δημοκρατικά εκλεγμένος…… Ο ΑΛΕΞΗΣ.