Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Υποδέχτηκα στο γραφείο μου τον Νομάρχη Κίρτζαλι, κ. Biser Nikolov.
Ανταλλάξαμε απόψεις για κοινές πρωτοβουλίες στους τομείς του τουρισμού, του πολιτισμού και της τοπικής ανάπτυξης, αξιοποιώντας τις μεγάλες δυνατότητες που διαθέτουν η Ανατολική Μακεδονία Θράκη και η περιοχή του Κίρτζαλι. Συζητήσαμε, επίσης, για τη σημασία του άξονα Νυμφαία – Μακάζα, που αποτελεί σημείο αναφοράς για την ενίσχυση της επισκεψιμότητας, των οικονομικών σχέσεων και της επικοινωνίας μεταξύ των δύο λαών.
Ιδιαίτερη έμφαση δώσαμε στη συνεργασία μας σε θέματα πολιτικής προστασίας, διαχείρισης έκτακτων καταστάσεων και αντιμετώπισης των ζωονόσων. Στο πλαίσιο αυτό, είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω το ενημερωτικό υλικό που εξέδωσε η Διεύθυνση Κτηνιατρικής της Περιφέρειάς μας για την πρόληψη και τον περιορισμό της εξάπλωσης ζωονόσων, μια πρωτοβουλία που συμβάλλει στην προστασία της δημόσιας υγείας και της κτηνοτροφικής παραγωγής.
Παράλληλα, συζητήσαμε τη δυνατότητα ανάπτυξης κοινών πολιτιστικών δράσεων και εκδηλώσεων, με το Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής να μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό χώρο συνάντησης και συνεργασίας για φορείς και πολίτες των δύο πλευρών των συνόρων.
Συμφωνήσαμε να διατηρήσουμε έναν ανοιχτό και ουσιαστικό δίαυλο επικοινωνίας, με κοινό στόχο τη δημιουργία περισσότερων ευκαιριών ανάπτυξης, εξωστρέφειας και ευημερίας για τις τοπικές κοινωνίες μας.
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Οι χαρές της έρευνας
Από τον μακαριστό καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ζαχαρίας Τσιρπανλής, και την πολυχρόνια φιλία μας, που λειτούργησε και ως μαθητεία για μένα, έμαθα δύο-τρία πράγματα, τα οποία προσπαθώ να τηρώ ευλαβικά. Το πρώτο ήταν να κάνω εξαντλητικές παραπομπές στις υποσημειώσεις των άρθρων μου. Το δεύτερο ήταν ότι το κάθε πράγμα θέλει τον χρόνο του για να γίνει, πράγμα που σημαίνει να μη βιάζεσαι και ότι θα έρθει ο κατάλληλος χρόνος για να το κάνεις. Και το τρίτο ήταν η έκφραση «με άνεση». Με άπλετο χρόνο να βλέπεις, δηλαδή, αυτό που σε ενδιαφέρει. Βέβαια, ο χρόνος μας περνά και η κλεψύδρα όσο πάει και λιγοστεύει, αλλά τι να κάνουμε.
Πριν από καιρό είχα βρει σε ένα παλαιοπωλείο στη Θεσσαλονίκη ένα μεγάλο αρχείο από οικογενειακά έγγραφα. Πήρα το μισό και το έβαλα σε μια άκρη. Πέρασε καιρός, ξαναπήγα, ρώτησα τον παλιατζή αν έχει τα υπόλοιπα, μου είπε ναι και έτσι αγόρασα και αυτά.
Για κάποιο διάστημα ασχολήθηκα με το να βρω απογόνους της οικογένειας. Από κάποια έγγραφα και ενδείξεις που είχα για το επάγγελμα ενός από αυτούς, βρήκα τον τελευταίο (;) απόγονο και, μέσω ενός επαγγελματικού φορέα όπου υπέθεσα ότι θα ήταν γραμμένος, έμαθα ότι πέθανε το 2018. Από το αρχείο του ενδεχομένως προήλθαν αυτά τα έγγραφα, τα οποία πετάχτηκαν στα σκουπίδια και από εκεί κατέληξαν στο μπιτ παζάρ.
Πήγα πρόσφατα στο καθολικό νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης και είδα τον τάφο του. Από τη μελέτη, τη μεταγραφή και τη μετάφραση των εγγράφων (πιστοποιητικά βαπτίσεως, γάμων κ.λπ.) κατόρθωσα να φτιάξω ένα σχεδόν πλήρες γενεαλογικό δέντρο.
Υπήρχαν όμως κάποια ερωτήματα που δεν μπορούσαν να απαντηθούν από το διαθέσιμο υλικό που είχα στα χέρια μου. Η οικογένεια αυτή είχε δύο επώνυμα. Ο γενάρχης της αναφέρεται στα πιστοποιητικά και με τα δύο. Οι επόμενοι απόγονοι χρησιμοποιούσαν μόνο το δεύτερο. Το γιατί δεν το ξέρω.
Επίσης, έβλεπα ότι αυτός ο πρώτος πρόγονος είχε αυστροουγγρική υπηκοότητα και ότι λάμβανε κάθε χρόνο ένα επίδομα από την πόλη της Ραγούσα. Υπέθετα ότι ήταν ναυτικός.
Σήμερα αποφάσισα να κάνω μια αναζήτηση με το πρώτο επώνυμο στο Google. Δεν περίμενα να βρω κάτι. Μου έβγαλε, λοιπόν, ένα εξαιρετικό λήμμα και ένα άρθρο σε περιοδικό για την οικογένεια αυτή, της οποίας ένα κλαδί ήταν και η μικρή οικογένεια που ερευνώ.
Με απώτερη αριστοκρατική καταγωγή από τη σημερινή Βοσνία και Ερζεγοβίνη, μετά την κατάληψη της χώρας τους από τους Οθωμανούς κατέληξαν στη Δημοκρατία της Ραγούσας τον 15ο αιώνα, όπου τους δόθηκε υπηκοότητα και σπίτια. Για έναν ακόμη αιώνα, τον 16ο, μπορώ να έχω μια εικόνα. Από εκεί και μετά τους χάνω.
Στα μέσα περίπου του 19ου αιώνα, ο γενάρχης του κλάδου της Θεσσαλονίκης, ο Ματθαίος, καθολικός στο θρήσκευμα, έρχεται και εγκαθίσταται στην πόλη. Παντρεύεται μια ορθόδοξη, την Αρτεμισία, και αποκτά δύο παιδιά.
Από τα πιστοποιητικά των βαπτίσεων και τα υπόλοιπα έγγραφα μπορώ να παρακολουθήσω με άνεση την πορεία τους. Τα παιδιά αυτά είναι μια κόρη, η Λουκρητία-Μαρία-Σοφία, που γεννιέται το 1905, και ο Φερδινάρδος, που γεννιέται το 1912. Για τη Σοφία δεν υπάρχουν περισσότερα στοιχεία· ίσως πέθανε σε μικρή ηλικία.
Ο Φερδινάρδος σπουδάζει τοπογράφος και λαμβάνει διαβατήριο —το οποίο βρισκόταν μέσα στα χαρτιά του αρχείου που αγόρασα— το 1936, για να εργαστεί στη Συρία, το Ιράκ και την Αίγυπτο. Αν πήγε εκεί και αν εργάστηκε, επίσης δεν το ξέρω.
Παντρεύεται το 1950, επίσης μια ορθόδοξη, την Παρασκευούλα, και αποκτούν ένα ή δύο παιδιά. Ο Φερδινάρδος πεθαίνει το 1998.
Ο γιος του, Ματθαίος, γεννιέται το 1951. Σπουδάζει και αυτός πολιτικός μηχανικός. Παντρεύεται, μένει χήρος και πεθαίνει το 2018. Σε αυτόν ανήκε το αρχείο των εγγράφων.
Από τα στοιχεία που βρήκα, πρέπει να υπάρχει και μια κόρη, η Σοφία, που γεννήθηκε το 1954, την οποία ευελπιστώ να εντοπίσω. Θα προσπαθήσω να επικοινωνήσω μαζί της, μήπως και μπορέσω να πάρω κάποιες απαντήσεις.
Έτσι κάπως προχωράει μια έρευνα και αρχίζει ένα άρθρο να παίρνει σιγά-σιγά τη μορφή του.
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης
ΣΤΟ ΧΙΛΙΟΣΤΟ….
Κλείδωσε την πόρτα εγκλώβισε οκτώ με δέκα από τους βασικούς παράγοντες της σύσκεψης και είπε : Δεν φεύγετε από εδώ μέσα χωρίς συμφωνία. Μέχρι και φαγητό θα σας φέρω. ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΟΥΣΚ Πολωνός πρωθυπουργός- πρόεδρος Ευρωπαϊκού Συμβουλίου 2014 – 2019). Φανταστείτε πως μέσα σε ένα τέτοιο σουρεαλιστικό σκηνικό παίχθηκε η τύχη της χώρας και η δική μας. Και ανάμεσα σ’ αυτούς ένας κομπάρσος τρίτης κατηγορίας να αυτοεξευτελίζεται παίζοντας τον ρόλο του πρωθυπουργού ενός υπερήφανου λαού όπως συνεχώς επαναλάμβανε. Πέρα από την κοσμοθεωρία και πολιτική τοποθέτηση του καθενός, αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχει κοινό που επενδύει στην ΕΛΑΣ και στον “μετρ ” της κολοτούμπας. Πιστεύοντας ότι είδατε την σειρά (ΣΤΟ ΧΙΛΙΟΣΤΟ) δεν θα επαναλάβω τις εξομολογήσεις των πρωταγωνιστών εκτός από δύο. Του ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ που είπε…. αν δεν ήταν οι γνωστοί πέντε δέκα επιφανείς πρόγονοι μας των οποίων οι ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ είναι θαυμαστές τού έργου τους δείχνοντας ανάλογο σεβασμό και ήταν άλλο κράτος της ίδιας βαρύτητας με εμάς με διαφορετικό όνομα τότε από την πρώτη συνεδρίαση θα αποφάσιζαν…. άντε γεια, ώρα καλή με τις ευχές μας. Και του Ιταλού πρωθυπουργού ΜΑΤΕΟ ΡΕΝΤΣΙ…. αυτός (αναφερόμενος στον ΤΣΙΠΡΑ) κορόιδεψε και κοροϊδεύει λέγοντας ψέματα στους συνεργάτες του, στους φίλους του, στον ελληνικό λαό, ακόμα και στον εαυτό του, επί εξάμηνο στους Ευρωπαίους και σήμερα περιμένετε να σεβαστεί εμάς; Δεν ξέρω αν είναι αποτέλεσμα αμνησίας, άγνοιας, μίσους για Μητσοτάκη, λαϊκισμού ή καιροσκοπισμού η εύρεση οπαδών τού νέου εγχειρήματος ΤΣΙΠΡΑ. Σίγουρα όμως είναι θέμα ψυχιατρικής. Το 1821 η χώρα σώθηκε από την παρέμβαση των ΓΑΛΛΙΑΣ,ΑΓΓΛΙΑΣ, ΡΩΣΙΑΣ στο ΝΑΥΑΡΙΝΟ το 1944 από τον ΤΣΩΡΤΣΙΛ και το 2015 από τους ΤΟΥΣΚ, ΓΙΟΥΝΓΚΕΡ,ΡΕΝΤΣΙ, ΟΛΑΝΤ κλπ. Μέχρι πότε θα μας σώζει ο καλός ΘΕΟΣ; Αν οι δημοσκοπήσεις λένε αλήθεια για μία ακόμα φορά αποδεικνύεται η απόλυτη ανευθυνότητα των πολιτών. Όταν μία “χαροκαμένη” μάνα, εντός πολλών εισαγωγικών, αποτέλεσμα ένας τραγικού δυστυχήματος επιλέγεται ως πρωθυπουργός από τμήμα ψηφοφόρων τότε δεν υπάρχει σωτηρία και η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη.