Μπορεί το βάρος της απιστίας να κουβαλούν συνήθως οι άντρες, φαίνεται όμως πως ούτε οι γυναίκες είναι αμιγώς μονογαμικά όντα. Αντιθέτως, σύμφωνα με αρκετές έρευνες και κοινωνικές παρατηρήσεις, πολλές γυναίκες βρίσκονται διαρκώς σε μια εσωτερική αναζήτηση του «καλύτερου» συντρόφου, εκείνου που θα καλύπτει περισσότερο τις συναισθηματικές, ψυχολογικές αλλά και πρακτικές τους ανάγκες.
Σε αντίθεση με τους άντρες, που συχνά συνδέουν την απιστία με το ένστικτο, τη σωματική έλξη ή το πάθος της στιγμής, οι γυναίκες φαίνεται πως λειτουργούν πιο μεθοδικά και συνειδητοποιημένα. Σπάνια θα ρισκάρουν μια σχέση χωρίς να έχουν προηγουμένως αξιολογήσει τι τους λείπει και αν υπάρχει κάτι καλύτερο εκεί έξω. Για πολλές, η συναισθηματική κάλυψη παίζει καθοριστικό ρόλο και όταν αυτή εκλείπει, τότε αρχίζει σταδιακά η αποστασιοποίηση.
Νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Τέξας υποστηρίζει πως οι γυναίκες είναι «προγραμματισμένες» από τη φύση τους να αναζητούν συνεχώς τον ιδανικό σύντροφο και τον καλύτερο πιθανό πατέρα για τα παιδιά τους, ακόμη κι όταν βρίσκονται ήδη σε σχέση. Η θεωρία αυτή βασίζεται στην εξελικτική ψυχολογία και εξηγεί γιατί πολλές γυναίκες, όταν αισθανθούν ότι η σχέση τους δεν τις καλύπτει πλήρως, αρχίζουν υποσυνείδητα ή και συνειδητά να στρέφουν το ενδιαφέρον τους αλλού.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι τη στιγμή που ένας άντρας μπορεί να θεωρεί πως όλα κυλούν φυσιολογικά, η σύντροφός του ίσως έχει ήδη αρχίσει να εξετάζει εναλλακτικές επιλογές. Πρόκειται ουσιαστικά για το περίφημο γυναικείο «plan B», έναν μηχανισμό που ενεργοποιείται όταν ο σύντροφος δεν ανταποκρίνεται πλέον στις προσδοκίες της, είτε συναισθηματικά είτε πρακτικά.
Κάπως έτσι, μια γυναίκα μπορεί να οδηγηθεί στην απιστία όχι απαραίτητα από στιγμιαίο πάθος, αλλά ως μια διαδικασία «δοκιμής» του επόμενου πιθανού συντρόφου. Θέλει να δει αν αυτός ο νέος άνθρωπος μπορεί να της προσφέρει περισσότερα, μεγαλύτερη ασφάλεια, ενδιαφέρον ή συναισθηματική πληρότητα. Και πολλές φορές, μέσα από αυτή τη διαδικασία, φτάνει τελικά και στη μεγάλη απόφαση να αφήσει πίσω την προηγούμενη σχέση της.
Το ερώτημα που γεννάται, βέβαια, είναι ένα: μήπως τελικά η ανδρική απιστία είναι πιο επιφανειακή και η γυναικεία πιο επικίνδυνη για την ίδια τη σχέση;