Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Τα τελευταία χρόνια φτάνουν στα χέρια μου διάφορες επιστολές που είχαν ως αποδέκτη τον Θηραίο δικηγόρο Χριστόφορο Δελένδα. Προέρχονται από παλιατζήδες, όπου τις βρίσκουν φίλοι, τις αγοράζουν και μου τις φέρνουν. Το γεγονός αυτό με κάνει να υποθέσω ότι ένα μεγάλο μέρος του αρχείου του Δελένδα κατέληξε στα σκουπίδια ή στα παλιατζίδικα.
Πριν από αρκετό καιρό έλαβα μια δέσμη από επιστολές που αφορούσαν τον Δελένδα ως πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεωργίου Χαλαβατζή, σε μια αντιδικία που είχε με τον Ξανθιώτη καπνέμπορο Ανάργυρο Σιγάλα. Ο Χαλαβατζής, αρχιεπίσκοπος των Καθολικών Ανατολικού Τυπικού ή Βυζαντινού Ρυθμού, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή σκεφτόταν να εγκατασταθεί με το ποίμνιό του στη Ξάνθη. Είχε αγοράσει μια σειρά από ακίνητα στην Παλιά Πόλη και αρκετές εκατοντάδες στρέμματα αγρών στα περίχωρα, με την προοπτική να δημιουργήσει ένα σχολείο και ένα μεγάλο γυναικείο μοναστήρι. Δεν ξέρω τι μεσολάβησε και άλλαξε άποψη. Πάντως, όλα όσα αγόρασε τα πούλησε την περίοδο 1930-32, με πληρεξούσιο δικηγόρο τον Χριστόφορο Δελένδα, που ήταν ο άνδρας της αδελφής του Ροζίνας. Σήμερα έλαβα ως δώρο ακόμα μία επιστολή, ανυπόγραφη και αχρονολόγητη, προς τον Δελένδα, σχετικά με τα τεκταινόμενα με το Σωματείο Τιμίου Σταυρού της Νάξου και την περιουσία του, ύστερα από μια προσπάθεια λεηλασίας της κινητής και ακίνητης περιουσίας του στο Μεσοπόλεμο από εκκλησιαστικό πρόσωπο, που οδήγησε σε μακροχρόνια δικαστική διένεξη. Στην πρώτη φωτογραφία ο Γεώργιος Χαλαβατζής ανάμεσα στην αδελφή του Ροζίνα και τον σύζυγό της Χριστόφορο Δελένδα και δίπλα οι άλλες του αδελφές, Ειρήνη και Θηρεσία, που ήταν μοναχές. Στη δεύτερη φωτογραφία μία από τις επιστολές προς τον Δελένδα, που αφορούν τις υποθέσεις της Ξάνθης, από τον επιχώριο δικηγόρο Εμμανουήλ Καρυωτάκη, και στην τρίτη φωτογραφία η επιστολή που αφορά τη Νάξο.
Δημήτρης Γκαγκαλίδης
Εκπαιδευτικός
Η Ξάνθη μετά την “παραλία” έχει και…. “Νησάκι”
“…τα τραπέζια είχαν το χαρακτηριστικό καρό τραπεζομάντηλο το παλιού καλού καιρού. Οι καρέκλες ψάθινες και “μερακλήδικες”, όπως ολόκληρο το σκηνικό γύρω απ’ το “Νησάκι”. Εμείς σαν παιδιά, μαζεύαμε τα καπάκια απ’ τα μπουκάλια και σκαρφιζόμασταν ότι κατέβαζε η φαντασία μας για παιχνίδι. Τα καλοκαιρινά βράδια είχε ωραία δροσιά απ’ τα πλατάνια και τα νερά που βρισκόταν παντού. Επάξια πήρε τ’ όνομα του…”
Όλοι οι παλιοί Ξανθιώτες θυμούνται το θρυλικό “Νησάκι”. Έναν μικρό υδροχαρή παράδεισο με την ομώνυμη ταβέρνα, που υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής. Το νησάκι περιτριγυριζόταν από μικρά ρυάκια (βλ. “μυλαύλακας” στο μονοπάτι ζωής) και φυσικά απ’ τον Κόσυνθο μια ανάσα κοντά. Σε όλη την περιοχή και μέχρι το σημερινό Λιμνίο, λειτουργούσαν νερόμυλοι, που εκμεταλλεύονταν τα πλούσια και πολλά νερά της Ξάνθης…
Δυστυχώς σήμερα το σημείο έχει σημάδια ερήμωσης και εγκατάλειψης, αν κι είναι πασιφανές ότι πρόκειται για ένα απ’ τα ομορφότερα μέρη της Ξάνθης..
Νίκος Δένδιας
Υπουργός Εθνικής Άμυνας
106 χρόνια από την Απελευθέρωση της #Θράκης, τιμάμε όσους αγωνίστηκαν για την ενσωμάτωσή της στον εθνικό κορμό.
Μια περιοχή με στρατηγικό ρόλο σήμερα στην αποτρεπτική αρχιτεκτονική των Ενόπλων Δυνάμεων και στην ασφάλεια της Ελλάδας & της Ευρώπης.
Χρόνια πολλά στη Θράκη και στους ακρίτες του Ελληνισμού!
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης
ΚΩΜΩΔΙΑ Η ΔΡΑΜΑ….
Οι ΕΛΛΗΝΕΣ και δη οι Αθηναίοι ευτύχησαν να έχουν τους μεγαλύτερους ποιητές της αρχαιότητας. Στο δράμα και στην κωμωδία. Μόνο που οι σύγχρονοι τους δεν μπορούν να διαχωρίσουν τις δύο καταστάσεις.
Μετά την μεταπολίτευση καθιερώθηκαν ως θεσμός και αποδόθηκαν μυθικές διαστάσεις οι φοιτητικές εκλογές.
Με το που περνούσες πρώτη φορά την πόρτα του ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ, μετά το 1974,αντίκριζες ένα σκουπιδαριό τραπεζιών, αφισών, σπασμένων πάγκων χυμένων καφέδων και ότι μπορούσες να φανταστείς. Σου την έπεφταν καμιά δεκαριά άπλυτοι με αμπέχονα και τζιν που κολλούσε όπου ακουμπούσε από την βρώμα με σκοπό να σε πάρουν στην φράξια τους. Σπουδαστικές νεολαίες, γράψε ακραιφνείς κομματικές, τις έλεγαν. Αν αντιδρούσες άρχιζαν οι απειλές. Πλειοψηφία οι επαναστάτες του συστήματος. Έτοιμοι να καταλάβουν χειμερινά, θερινά ανάκτορα, υπουργεία, βουλή, στρατιωτικές σχολές και ότι θεωρούσαν αστικό κατάλοιπο. Στην αρθρογραφία όχι μόνο οι ” πατσαβούρες” της εποχής αλλά και οι σοβαρές εφημερίδες απέδιδαν στο φοιτητικό κίνημα μυθικές διαστάσεις. Εκεί βρίσκεται το μέλλον της χώρας υποστήριζαν. Τελικά πως κατέληξαν….. αφήστε το καλύτερα.
Αν την επομένη μέρα εμφανιζόσουν, όπως ο γράφων, με ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΟΡΡΑ ΚΑΙ ΒΡΑΔΥΝΗ είχες προδιαγραφεί για πάντα και ανά πάσα στιγμή ήσουν ο δακτυλοδεικτούμενος φασίστας.
Εν μεταξύ άκουγες περί φοιτητικού κινήματος πρωτοπόρου στους αγώνες του λαού, μπροστάρηδες για δημοκρατία και μάθηση στα Πανεπιστήμια κλπ. Το μόνο που έκαναν στην πραγματικότητα οι φοιτητικοί σύλλογοι ήταν Σταλινικές προγραφές καθηγητών και φοιτητών και αγώνες για πτυχίο χωρίς καμία παρουσία στις αίθουσες. Πράγμα που είχαν πετύχει οι συνδικαλιστές.
Τα συνθήματα, αποχουντοποίηση, όχι στην εντατικοποίηση, πολιτικό πέντε, μεταφορά μεταφερομένου και καθιέρωση τρίτης περιόδου κυριαρχούσαν πέραν των αγώνων για ΝΙΚΑΡΑΓΟΥΑ,ΚΟΥΒΑ,ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ.
Εν τω μεταξύ τα τελευταία δύο αιτήματα που μας έλεγαν ότι ήταν κατακτήσεις των φοιτητικών αγώνων, τα είχε δώσει ο ΠΑΤΑΚΟΣ για να μην αντιδρούν οι φοιτητές. Υπήρξε η αρχή της διάλυσης των Πανεπιστημίων (παγκόσμια πρωτοτυπία η μεταφορά μεταφερόμενου) έως που ήρθε η ταφόπλακα του νόμου 1268/ 82 του ΠΑΣΟΚ.
Έπρεπε να περάσουν 35 χρόνια να έρθει ο ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ με χειρότερο νόμο να τα αποτελειώσει.
Μετά το 1985 όλα άλλαξαν. Βλέπαμε τους πρώην ΠΑΣΠΙΤΕΣ να αφήνουν τα αμπέχονα και να γίνονται κυβερνητικοί σύμβουλοι. Επίσημη αντιμισθία η μίζα. Όπως σας βολεύει πάρτε το. Πάντως ακόμα ταλαιπωρείται η κοινωνία από την μακροημέρευση του θεσμού των συμβούλων.
Όλα αυτά τα θυμήθηκα διαβάζοντας ότι εν έτει 2026 στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης διεξάγονται στην χώρα μας φοιτητικές εκλογές. Ίσως υπάρχουν μόνο για να γράψει αύριο ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ….
51 χρόνια πρωτιάς για την ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ στις εκλογές των φοιτητικών συλλόγων.
Για αυτό σας λέω. Τελικά η όλη κατάσταση παραπέμπει σε δράμα η σε κωμωδία. Αποφασίστε.