Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Μαζί με τον Γενικό Επιθεωρητή Βορείου Ελλάδος, Αντιστράτηγο Παναγιώτη Μπαθρέλλο, τον Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης Σπύρο Κούτρα, τον Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Νομού Ροδόπης, Αθανάσιο Στράντζαλη και τους συνεργάτες τους, συζητήσαμε για το πώς θωρακίζουμε την Περιφέρειά μας μπροστά στην αντιπυρική περίοδο.
Κρατάμε το αυτονόητο, καλύτερος συντονισμός, έμφαση στην πρόληψη και συνεχής συνεργασία στην πράξη.
Η ευθύνη είναι κοινή και η ετοιμότητα δεν περιμένει. Προχωράμε μαζί, με στόχο να είμαστε ένα βήμα μπροστά όταν χρειαστεί.
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Τα κάστρα πέφτουν από μέσα;
Είναι άλλο πράγμα η απώλεια μνήμης, άλλο η μη γνώση και άλλο η άλωση της μνήμης. Και δεν αναφερόμαστε σε ιατρικούς όρους, αλλά στο ιστορικό παρελθόν.
Απώλεια μνήμης σημαίνει πως, με το πέρασμα του χρόνου, ξεχνάμε το ίδιο το γεγονός. Όσα συνέβησαν δεν μεταφέρονται στις νεότερες γενιές, δεν διδάσκονται.
Η μη γνώση σημαίνει ότι δεν γνωρίζουμε καθόλου το γεγονός.
Η άλωση της μνήμης, όμως, σημαίνει κάτι βαθύτερο: ότι, δολίως, παύουμε να γνωρίζουμε και ταυτόχρονα υποτιμούμε τη σημασία του. Και αυτή η άλωση γίνεται σταδιακά, σιωπηρά, μεθοδευμένα μέσα στον χρόνο — πολλές φορές με πρωτεργάτες εκείνους που είναι θεσμικά επιφορτισμένοι με τη διαφύλαξη της μνήμης: τους λεγόμενους «λογάδες», τους πνευματικούς ανθρώπους, τους πανεπιστημιακούς, των οποίων έργο είναι η έρευνα, η διάσωση και η μετάδοσή της στις επόμενες γενιές.
Γιατί τα λέω όλα αυτά; Με αφορμή ένα συνέδριο που πρόκειται να διοργανωθεί στη Λέσβο, με θέμα την ιστορία, τη λαϊκή παράδοση και την τουριστική αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Το συνέδριο είναι αφιερωμένο στον Οθωμανό πειρατή και αρχιναύαρχο του τουρκικού στόλου Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, π ου γεννήθηκε στο νησί. Ήταν γιος ενός εξισλαμισμένου Βαλκάνιου, ο οποίος συμμετείχε στην κατάληψη του νησιού και έλαβε αργότερα φέουδο εκεί, και μιας Λέσβιας χριστιανής, χήρας ιερέα.
Υπάρχουν δύο χειρόγραφοι, ανέκδοτοι κώδικες με τη βιογραφία του στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη (ταξινομικός αριθμός MSS 70.3), οι οποίοι παρέχουν σημαντικές και λιγότερο γνωστές πληροφορίες για τη ζωή και τη δράση του.
Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Πολιτικά», η πρωτοβουλία εντάσσεται στο πλαίσιο ανάδειξης της πολιτιστικής ταυτότητας του νησιού και της προβολής της Λέσβου και των χωριών της ως τόπων ιστορικής και πολιτιστικής αναφοράς. Από ελληνικής πλευράς συμμετέχουν τα πανεπιστήμια Αιγαίου, Δυτικής Αττικής, ΕΚΠΑ, Θεσσαλίας και Χαροκόπειο, καθώς και το Yildiz Technical University από την Κωνσταντινούπολη.
Για την ελληνική πανεπιστημιακή κοινότητα φαίνεται πως η περίπτωση του Μπαρμπαρόσα είναι πιο ελκυστική απ’ ό,τι για την ίδια την Τουρκία, αν κρίνουμε από τον αριθμό συμμετοχών. Οι διοργανωτές φαίνεται είτε να αγνοούν είτε να παραβλέπουν κρίσιμες πτυχές της ιστορίας του τόπου τους, αφού δεν βρήκαν κάποιο άλλο επιφανές πρόσωπο να τιμήσουν.
Για τους συμμετέχοντες από τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν θα τοποθετηθώ προς το παρόν· θα περιμένω τις ανακοινώσεις και τα πρακτικά του συνεδρίου. Ωστόσο, οι διοργανωτές, που προβάλλουν την καταγωγή του Μπαρμπαρόσα ως στοιχείο τουριστικής αξιοποίησης, φαίνεται να έχουν επιλεκτικά λησμονήσει τη δράση του σε άλλα ελληνικά νησιά — δράση συνυφασμένη με καταστροφές, λεηλασίες και αιχμαλωσίες.
Θα μπορούσα να αναφερθώ εκτενώς στις Κυκλάδες και το Ιόνιο, αλλά θα περιοριστώ σε δύο περιπτώσεις: τα Κύθηρα και την Κέρκυρα.
Για τα Κύθηρα, ο ιστορικός Μιχαήλ Πετροχείλος αναφέρει (Ιστορία των Κυθήρων, 1940, σελ. 36) ότι το 1537 ο Μπαρμπαρόσα, επικεφαλής ισχυρού στόλου, κατέλαβε το νησί, προκάλεσε εκτεταμένες καταστροφές, πυρπόλησε την πόλη του Αγίου Δημητρίου (Παλαιόχωρα), κατέστρεψε φρούρια, σκότωσε πολλούς κατοίκους και αιχμαλώτισε περίπου 800. Η καταστροφή ήταν τέτοια ώστε, όταν οι Βενετοί προσπάθησαν λίγα χρόνια αργότερα να επανοικήσουν το νησί, πολλοί αρνήθηκαν.
Ανάλογη ήταν η κατάσταση και στην Κέρκυρα, αν και δεν κατέστη δυνατή η άλωσή της. Σύμφωνα με τον ιστορικό Σπύρο Κατσαρό (Ιστορία της Κέρκυρας, 2003), το 1537 ο Μπαρμπαρόσα αποβίβασε δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες στο νησί, κατέστρεψε την ύπαιθρο και τους οικισμούς και πολιόρκησε την πόλη για δεκαπέντε ημέρες. Παρά την αποτυχία της άλωσης, η καταστροφή ήταν τεράστια και περίπου 15.000 κάτοικοι οδηγήθηκαν αιχμάλωτοι στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής.
Οι κάτοικοι των νησιών αυτών —και πολλών ακόμη— δεν διατηρούν ασφαλώς ευνοϊκή μνήμη για τη δράση του Μπαρμπαρόσα. Ίσως, λοιπόν, οι διοργανωτές ενός τέτοιου συνεδρίου να όφειλαν να λάβουν σοβαρά υπόψη αυτή τη διάσταση, πριν προχωρήσουν σε μια τέτοια επιλογή.
Στέλιος Μωραΐτης
Πρώην Πρόεδρος ΕΒΕ
…….Μονόδρομος….. πλέον μείωση του ΕΦΚ και ΦΠΑ…
119 $ έφθασε το βαρέλι και κάθε… ώρα “καλπάζει” η τιμή στο πετρέλαιο..
Την ίδια ώρα που καμαρώνεις για το υπερπλεόνασμα του 2025….και μοιράζεις “χαρτζιλίκια”… επιβίωσης,….
Δεν μπορείς να αφήνεις τον Ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα, στο “ταβάνι”…
Οι μόνοι που όχι μόνο κερδίζουν, αλλά αυξάνονται “αλματωδώς” τα κέρδη τους… είναι τα διυλιστήρια οι χονδρέμποροι και τα δημόσια έσοδα… του κράτους..
Την “νύφη” την πληρώνουν οι πολίτες, αλλά καταστρέφετε, λόγω υψηλού κόστους, ενέργειας, και η λιγοστή παραγωγή… της χώρας..
Η Μείωση του Ειδικού φόρου κατανάλωσης και του ΦΠΑ, στα καύσιμα, είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΙΣ, μέχρι να πάμε στην… κανονικότατα.
Τα στενά του Ορμούζ δεν βλέπω να ανοίγουν…
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης
ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ
Η τηλεόραση έχει επιβάλει πολλές γελοιότητες σε έναν απαίδευτο, χωρίς κριτική σκέψη και δήθεν πολιτικοποιημένο λαό.
Το να ακούγεται το ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ημέρα πρωτομαγιάς εμένα με ξεπερνάει. Και όταν είναι ευχή που συνδυάζεται συνήθως με θρησκευτικές γιορτές.
Αμ’ το άλλο. Όλη η προσπάθεια των οικονομικών επιτελείων κάθε κυβέρνησης να επικεντρώνεται στην προσέλκυση επενδύσεων ενώ το κυρίαρχο σύνθημα της Αριστεράς να είναι ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ? Εκτός αν αναπολούμε την εποχή ΠΑΣΟΚ όπου τις επιχειρήσεις ως προβληματικές, αφού τις καθιστούσαμε, τις δίναμε στον λαό.
Από την άλλη πλευρά σε ένα κόσμο που αλλάζει με ταχύτητα φωτός η φρασεολογία παραμένει ίδια με αυτή των προηγούμενων αιώνων όταν οι εργάτες αντιμετωπίζονταν ως αντικείμενα παραγωγής χωρίς ίχνος σεβασμού και ηθικής. Τιμούμε νεκρούς που προέκυψαν σε δίκαιες διαμαρτυρίες – απεργίες σε κάθε γωνιά της γης που συνήθως είναι καπιταλιστική χώρα. Όπως τους νεκρούς του ΣΙΚΑΓΟΥ. Ενώ στην περίοδο του κουμμουνισμού στις αντίστοιχες χώρες όλα ήταν καλώς καμωμένα.
Οι έννοιες εργαζόμενος, εργάτης, υπάλληλος, αφεντικό, προλετάριος, ταξικός “εχθρός” μικροεπαγγελματίας κλπ έχουν χάσει το αρχικό τους νόημα.
Το να βλέπει ο ελεύθερος επαγγελματίας, επικεφαλής των διαδηλώσεων τα στελέχη- εργαζόμενους των ΔΕΚΟ κλπ αποτελεί σουρεαλιστική πινελιά.
Είσαι καταστηματάρχης με σχεδόν 50 χρόνια εργασίας και κοντά στα εβδομήντα βρίσκεσαι σε αδιέξοδο και δεν μπορείς να συνταξιοδοτηθείς λόγω αδυναμίας καταβολής εισφορών και σήμερα βλέπεις να διαμαρτύρονται και να απαιτούν “απόμαχοι” σαρανταπεντάρηδες. Συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ και του δημοσίου που ουδέποτε βρέθηκαν την απόγνωση από έλλειψη πόρων διαβίωσης. Για τους αριστερούς διανοούμενος δεν θεωρείσαι εργαζόμενος.
Η γραφική ανακοίνωση του ΚΚΕ θα είναι πανομοιότυπη με εκείνη του 1975 η του 1990 κλπ όπου θα μιλάει για μονοπώλια, αφεντικά, καπιταλισμό, ταξικούς αγώνες και στο τέλος θρίαμβο του Μαρξισμού.
Με την ευκαιρία της Πρωτομαγιάς όλα τα κόμματα και η ΝΙΚΗ του δασκαλάκου εκ ΚΙΛΚΙΣ συμπεριλαμβανομένου θα μιλήσουν για την αρχή πτώσεως του ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ.
Ο δε ΝΙΚΟΛΑΣ ίσως σκεφτεί το τριήμερο εργασίας. Όταν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας και για να επιβιώσει η επιχείρηση σου πρέπει να εργάζεσαι έως και επτά μέρες την εβδομάδα δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψεις η να γελάσεις.
Πάντως στα χρόνια της κρίσης μόνο “αφεντικά” είδα κατεστραμμένα χωρίς επιχείρηση, χωρίς σπίτι με χρέη σε τράπεζες και εφορείες μη μπορώντας να κερδίσουν τον επιούσιο.
Η αφίσα με τον υιό ΚΟΚΚΑΛΗ σε στάση επαναστάτη προλετάριου όλα τα λεφτά.
Καλό πρωτομαγιάτικο τραπέζι….