Φτάνει πια με τη βρομιά στο Πάρκο Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μάθετε στα παιδιά σας να σέβονται την πόλη τους
Προσέξτε τα παιδιά σας… Το διαδίκτυο είναι ότι χειρότερο τους έχει προσφέρει η γενιά μας
Πληθώρα εκδηλώσεων και αθλητικών διοργανώσεων στην Ξάνθη. Κι όμως, η απουσία των ίδιων των Ξανθιωτών δημιουργεί τη χειρότερη εικόνα
Φτάνει πια με τη βρομιά στο Πάρκο Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μάθετε στα παιδιά σας να σέβονται την πόλη τους
Σχεδόν κάθε μέρα, μια βόλτα στο πιο όμορφο πάρκο της πόλης θα έπρεπε να είναι ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσεις τη μέρα σου. Είναι εκείνη η ώρα που, μέσα στην τσιμεντούπολη, βρίσκεις λίγο χρόνο να γίνεις ένα με τη φύση· με τα δέντρα, τα φυτά, τον ήλιο. Να γεμίσεις μπαταρίες, βρε αδερφέ, για να αντέξεις μια ακόμη απαιτητική ημέρα.
Και ξαφνικά… σκουπίδια.
Σκουπίδια που δεν υπήρχαν την προηγούμενη μέρα. Σκουπίδια που άφησαν πίσω τους νέοι –και όχι μόνο– άνθρωποι, οι οποίοι δεν σέβονται ούτε τον ίδιο τους τον εαυτό.
Σε ένα πάρκο όπου οι εργαζόμενοι του Δήμου φροντίζουν καθημερινά το πράσινο και την καθαριότητα, βλέπεις κάθε πρωί τα ίδια: σκουπίδια πεταμένα στο γκαζόν, μέσα στα παρτέρια, σε κάθε γωνιά. Όχι στα πάμπολλα καλαθάκια που υπάρχουν, αλλά κάτω, εκεί που δεν ανήκουν.
Είναι κρίμα.
Είναι θλιβερό να βλέπεις σακουλάκια από γαριδάκια, χαρτιά, σακούλες από ταχυφαγεία και κουτάκια αναψυκτικών σκορπισμένα παντού. Είναι αδιανόητο να συμβαίνει αυτό και κανείς να μη νοιάζεται.
Μάθετε στα παιδιά σας να σέβονται το περιβάλλον.
Μάθετε στα παιδιά σας να σέβονται την πόλη τους.
Μάθετε στα παιδιά σας να σέβονται τον ίδιο τους τον εαυτό.
Γιατί ο σεβασμός δεν φαίνεται στα λόγια, αλλά στις πράξεις.
Fonitisxanthis.gr
Προσέξτε τα παιδιά σας… Το διαδίκτυο είναι ότι χειρότερο τους έχει προσφέρει η γενιά μας
Το διαδίκτυο είναι ίσως το πιο ισχυρό εργαλείο που τους προσέφερε η γενιά μας. Μπορεί να ανοίξει δρόμους, να προσφέρει γνώση, να φέρει ευκαιρίες. Μπορεί όμως και να γίνει παγίδα.
Μέσα σε έναν κόσμο χωρίς όρια, τα παιδιά εκτίθενται καθημερινά σε εικόνες, συμπεριφορές και «πρότυπα» που δεν είναι πάντα αθώα. Η υπερβολή, η επιφανειακότητα, η αποδοχή με κάθε κόστος, γίνονται πολλές φορές κανόνας.
Και κάπου εκεί, χωρίς να το καταλάβουμε, χάνεται το μέτρο.
Δεν φταίει το διαδίκτυο. Φταίει η απουσία καθοδήγησης.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται απαγορεύσεις. Χρειάζονται παρουσία. Χρειάζονται όρια. Χρειάζονται γονείς που θα είναι εκεί για να εξηγήσουν, να συζητήσουν, να δείξουν τον δρόμο.
Γιατί το πρόβλημα δεν είναι τι βλέπουν τα παιδιά στο διαδίκτυο. Το πρόβλημα είναι όταν δεν υπάρχει κανείς δίπλα τους να τους μάθει πώς να το διαχειρίζονται.
Βρήκαμε την ευκαιρία μέσα από αυτό, να κερδίσουμε λίγο παραπάνω χρόνο για τον εαυτό μας για να περάσουμε καλά και ξέγνοιαστα αφήνοντας τα να χαθούν μέσα στο άπειρο που προσφέρει το ίντερνετ και ποτέ δεν σκεφτήκαμε, ότι κάπου εκεί μέσα στο άπειρο θα χαθούν και αυτά, θα χαθούν οι πολύτιμες τελικά ώρες που πρέπει ή έπρεπε να περάσουμε μαζί τους.
Προσέξτε τα παιδιά σας.
Όχι με φόβο. Με ευθύνη.
Fonitisxanthis.gr
Πληθώρα εκδηλώσεων και αθλητικών διοργανώσεων στην Ξάνθη. Κι όμως, η απουσία των ίδιων των Ξανθιωτών δημιουργεί τη χειρότερη εικόνα
Εδώ και μήνες είχαμε επισημάνει ότι η πόλη προετοιμάζεται να φιλοξενήσει μια σειρά από δράσεις έως το καλοκαίρι. Πρωτοβουλίες που φέρνουν κόσμο, δίνουν ζωή στην τοπική αγορά και ενισχύουν την οικονομία. Και πράγματι, η Ξάνθη βρέθηκε –και συνεχίζει να βρίσκεται– στο επίκεντρο σημαντικών διοργανώσεων.
Το ερώτημα όμως παραμένει: ποιος τις στηρίζει;
Παρακολουθώντας διαχρονικά αυτές τις εκδηλώσεις, διαπιστώνει κανείς κάτι ανησυχητικό. Οι ίδιοι οι Ξανθιώτες απουσιάζουν. Δεν δίνουν το «παρών», δεν αγκαλιάζουν τις προσπάθειες, δεν στηρίζουν όσα γίνονται στον τόπο τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το 2ο Αμοιρίδειο Τουρνουά Μπάσκετ, που πραγματοποιήθηκε στις αρχές του μήνα. Ομάδες καταξιωμένες, συμμετοχές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, μια διοργάνωση με ποιότητα και προοπτική. Κι όμως… οι εξέδρες άδειες.
Και δεν είναι το μόνο. Η Ξάνθη υποδέχεται μεγάλους ποδηλατικούς αγώνες, φιλοξενεί πολιτιστικές δράσεις, όπως το Μουσικό Φεστιβάλ «Πόλις Ονείρων Μουσικών Σχολείων», και γενικότερα επιχειρεί να χτίσει μια εξωστρεφή ταυτότητα. Να βγει μπροστά.
Τι συμβαίνει όμως όταν οι επισκέπτες βλέπουν μια πόλη που δεν στηρίζει τα δικά της γεγονότα;
Ποια εικόνα μεταφέρεται προς τα έξω όταν οι ντόπιοι είναι απόντες;
Και τελικά, πόσο αυτή η στάση λειτουργεί αποτρεπτικά για τον σχεδιασμό μελλοντικών δράσεων;
Γιατί καμία διοργάνωση, όσο καλή κι αν είναι, δεν μπορεί να πετύχει χωρίς τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Η επιτυχία δεν μετριέται μόνο σε ονόματα και διοργανώσεις, αλλά σε παρουσία, σε στήριξη, σε παλμό.
Η Ξάνθη δεν έχει ανάγκη μόνο από εκδηλώσεις.
Έχει ανάγκη από τους ανθρώπους της.
Fonitisxanthis.gr