Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Στο πλαίσιο της παρουσίας μας στην Καβάλα, προχωρήσαμε στη δωρεά απινιδωτή στο Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας, ενώ υπογράψαμε και τη σύμβαση για την κατασκευή του νέου κυκλικού κόμβου στην ανατολική είσοδο της Ελευθερούπολης, ενός έργου που θα ενισχύσει σημαντικά την οδική ασφάλεια και την ομαλή κυκλοφορία στην περιοχή.
Η ημέρα ολοκληρώθηκε με επισκέψεις στις επιχειρήσεις Μάρτος Τυροκομικά, όπου είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με τη διοίκηση για τις προκλήσεις και τις προοπτικές του πρωτογενούς τομέα, καθώς και στις επιχειρήσεις Λευκοσιδηρουργία και Θερμοπλαστική Καβάλας, οι οποίες αξιοποίησαν χρηματοδοτήσεις του ΕΣΠΑ της Περιφέρειάς μας, επενδύοντας στην ανάπτυξη, την καινοτομία και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Μια νέα σελίδα αρχίζει στη ζωή πολλών παιδιών. Τα όνειρά τους γίνονται επιτέλους πραγματικότητα καθώς άνοιξαν οι πύλες του πανεπιστημίου για αυτά. Η φοίτηση στην αγαπημένη σχολή δεν είναι πλέον όνειρο αλλά απτή πραγματικότητα. Θα σπουδάσουν αυτό που επιθυμούσαν, θα διαπιστώσουν όμως συν τω χρόνω, τις στρεβλώσεις και τις ατέλειες που έχει το ελληνικό πανεπιστήμιο, θα απογοητευτούν πρόσκαιρα, θα συνεχίσουν όμως και κάποια στιγμή θα πάρουν πτυχίο. Θα αρχίσει μετά ένας αγώνας δρόμου για εύρεση εργασίας, για εύρεση ενός καλού μεταπτυχιακού και η διαδρομή της ελπίδας και του αγώνα θα συνεχιστεί για κάποια χρόνια μέχρι να βρεθεί μια κατάλληλη εργασία εδώ ή έξω. Αυτά όμως ανήκουν στο μετά. Αφήστε τα και μην τα σκέφτεστε τώρα. Χαρείτε την επιτυχία σας και ζήστε το όνειρό σας. Σας αξίζει, τόσο αγώνα κάνατε και οφείλετε να χαρείτε αυτές τις στιγμές που είναι μοναδικές και ανεπανάληπτες.
Για τα άλλα παιδιά τώρα που δεν μπόρεσαν να περάσουν σε μια σχολή ή στη σχολή της επιθυμίας τους. Μια συμβουλή. Μην απελπίζεστε και μην στενοχωριέστε. Τίποτε δεν τελείωσε και τίποτε δεν χάθηκε. Η προσπάθεια μπορεί να επαναληφθεί και να διεκδικήσετε εκ νέου την εισαγωγή σας εκεί που θέλετε. Θέλει πείσμα, προσπάθεια και υπομονή και όλα θα πάνε καλά. Η ζωή είναι δική σας και είναι μπροστά σας, το μέλλον ανήκει και σε σας, όπως και σε όσα παιδιά επέτυχαν φέτος.
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
23/07/1974
“Το χρονικό της ημέρας”. Εκπομπή προπαγανδιστική που μεταδιδόταν κάθε μέρα. Σχολίαζε ο Πάνος Φιρμπας.(Τι σας λέω τώρα….).
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1974, το Σχολείο (Δεύτερο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης) επισκέπτεται ο Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων (Τρομάρα του) κκ. Χρήστο. Μαύρα κουστούμια, μαύρα γυαλιά και το χαμόγελο απαγορευμένο είδος. Μόνο εμείς οι μαθητές αφού χειροκροτήσαμε μετά από προτροπή των καθηγητών χαμογελούσαμε διακριτικά γιατί το τελευταίο δίωρο μαθήματος δεν έγινε.
ΜΑΙΟΣ και ΙΟΥΝΙΟΣ ζεστοί και υγροί έως αποπνικτικοί γεμάτοι εξετάσεις. Μετά τις απολυτήριες εξετάσεις που τελείωσαν επιτυχώς οι πρώτοι προβληματισμοί. Και τον Σεπτέμβριο τί κάνουμε? Κλασικό η πρακτικό? Η πρώτη σοβαρή απόφαση που καθόρισε τη ζωή πολλών.
Οι καταγόμενοι από την επαρχία βιαζόμασταν να φύγουμε ώστε να προλάβουμε να συνεισφέρουμε στο οικογενειακό εισόδημα. Καπνοχώραφα, συγκομιδή φρούτων, αλωνισμός κλπ. Μας έλειπε η μυρωδιά του απόβροχου από τους χωμάτινους και σκονισμένους δρόμους των χωριών.
Συγχρόνως ακούγαμε από συμμαθητές χωρίς να δίνουμε σημασία διάφορες άγνωστες λέξεις, όπως Χανιώτη, Παλιούρι, Άθυτος που αργότερα μαζί με άλλες γίνανε λέξεις φετίχ για την γενιά που ερχόταν.
Για όλους τους νέους της εποχής το πρόβλημα τού καλοκαιριού ήταν αν θα μπορέσει ο ιπτάμενος Ολλανδός να σηκώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο μέσα στην Γερμανία. Ουσιαστικά το πρώτο μουντιάλ που μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε όλη την χώρα. Αρχές Ιουλίου(7/07/1974) το κύπελλο χάνεται για τους Ολλανδούς όμως κάτι σοβαρότερο και τραγικότερο αρχίζει να αντιλαμβάνεται ο κόσμος ότι συμβαίνει. Παρά τα μέτρα λογοκρισίας. Να ‘ναι καλά το BBC και η DEUTSCHE WELLE.
Τα γεγονότα γνωστά. Πραξικόπημα, εισβολή, κατοχή Κύπρου, χάος, ακυβερνησία, προδοσία.
Ευτυχώς ξημερώματα 24 Ιουλίου έξι η ώρα το πρωί ακούσαμε άγρυπνοι τον ηγέτη. Με την κλασσικότερη και πλέον ελπιδοφόρο προσφώνηση που έχει ακουστεί ποτέ από πολιτικό. ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ήρθα.
Η ελπίδα γύρισε και ήρθε για να μείνει. Και μέχρι σήμερα 52 χρόνια μετά μένει φέρνοντας μαζί της την πρόοδο, την ευημερία, τον πολιτισμό, την ειρήνη, την δημοκρατία την συμφιλίωση.
Φυσικά υπήρξαν κατά την διάρκεια των τελευταίων πενήντα χρόνων και ανορθογραφίες. Αυτές υπάρχουν απλώς για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Υ.Γ.: Πάντως ευρισκόμενος στο εξωτερικό ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ έκανε την πλέον ατυχή δήλωση που οι “τσανακογλύφτες” ιστορικοί προσπαθούν μέχρι σήμερα να δικαιολογήσουν.
Είπε….. “Στις 24 ΙΟΥΛΙΟΥ δεν είχαμε αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Απλώς έγινε αλλαγή φρουράς και περάσαμε από την χούντα των συνταγματαρχών στην χούντα του ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ».
Χαράλαμπος Ευστρατίου
Γραμματέας Περιφερειακής Οργάνωσης Ε.Γ. ΔΑΚΕ Δημόσιου Τομέα
Μια Δίκαιη λύση στο ζήτημα των Συμβασιούχων
Όχι στις εύκολες υποσχέσεις. Ναι στην πραγματική δικαιοσύνη!
Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ να επανέρχονται στη δημόσια συζήτηση εύκολες και ανέξοδες υποσχέσεις από πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις, οι οποίες παρουσιάζουν ως μοναδική λύση τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, χωρίς όρους, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί η Δημόσια Διοίκηση.
Η προσωπική μου θέση, ως εργαζόμενος και ως συνδικαλιστής, είναι ξεκάθαρη. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την προσφορά των συμβασιούχων εργαζομένων. Άνθρωποι που για πολλά χρόνια βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των δημόσιων υπηρεσιών, καλύπτοντας πραγματικές και πολλές φορές πάγιες ανάγκες, προσφέρουν καθημερινά πολύτιμο έργο, παρά το γεγονός ότι βιώνουν ένα καθεστώς εργασιακής αβεβαιότητας.
Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει αυτή την προσφορά και να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Όμως ο αγώνας για τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν μπορεί να στηρίζεται σε συνθήματα που παρακάμπτουν τις αρχές της αξιοκρατίας, της διαφάνειας και της ισονομίας.
Δεν μπορεί η αγωνία χιλιάδων εργαζομένων και η πραγματική ομηρία στην οποία βρίσκονται πολλοί συμβασιούχοι επί σειρά ετών να αποτελούν αντικείμενο πολιτικής και συνδικαλιστικής εκμετάλλευσης. Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται εύκολες υποσχέσεις και συνθήματα εντυπωσιασμού, αλλά σοβαρές και εφαρμόσιμες λύσεις που θα βελτιώσουν πραγματικά τη θέση τους.
Ο λαϊκισμός στο ζήτημα αυτό δημιουργεί ψεύτικες προσδοκίες. Δεν μπορεί κάποιοι να εμφανίζονται σήμερα ως υπερασπιστές της μονιμοποίησης όλων των συμβασιούχων, προτείνοντας λύσεις που γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη και τις οποίες πιθανότατα δεν θα υλοποιούσαν ούτε οι ίδιοι αν αύριο αναλάμβαναν κυβερνητική ευθύνη.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει με λογικές λαϊκισμού και ανέφικτες υποσχέσεις. Χρειάζεται ρεαλισμό, υπευθυνότητα και πραγματική δικαιοσύνη.
Πιστεύω ότι οι συνδικαλιστές έχουμε χρέος να διεκδικούμε λύσεις που ενώνουν τους εργαζομένους και δεν δημιουργούν νέες αδικίες. Οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε τόσο όσους ήδη υπηρετούν στο Δημόσιο όσο και όλους εκείνους που περιμένουν μια ευκαιρία μέσα από αδιάβλητες και αντικειμενικές διαδικασίες μέσω ΑΣΕΠ.
Η αξιοκρατία, η διαφάνεια και ο θεσμικός ρόλος του ΑΣΕΠ δεν μπορούν να αμφισβητούνται επιλεκτικά. Δεν μπορεί να ζητούμε την κατάργηση των διαδικασιών όταν αυτό μας εξυπηρετεί και την ίδια στιγμή να απαιτούμε διαφάνεια και αντικειμενικότητα σε άλλες περιπτώσεις. Οι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους και προς όλες τις κατευθύνσεις.
Οι προτάσεις μας πρέπει να είναι συγκεκριμένες, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. Η εμπειρία και η πολυετής προϋπηρεσία των συμβασιούχων εργαζομένων πρέπει να αναγνωριστούν έμπρακτα. Η Πολιτεία οφείλει να θεσπίσει ένα δίκαιο σύστημα ουσιαστικής μοριοδότησης της εργασιακής εμπειρίας, ώστε όσοι έχουν υπηρετήσει επί χρόνια το Δημόσιο να έχουν πραγματικό πλεονέκτημα στις διαδικασίες επιλογής μέσω ΑΣΕΠ.
Αυτός είναι ο δρόμος της πραγματικής δικαιοσύνης. Ούτε απαξίωση των ανθρώπων που κράτησαν όρθιες τις δημόσιες υπηρεσίες, ούτε όμως κατάργηση των κανόνων που προστατεύουν την ισότητα των ευκαιριών.
Ο σύγχρονος συνδικαλισμός δεν μπορεί να λειτουργεί με λογικές του παρελθόντος και με εύκολα συνθήματα λαϊκισμού. Οφείλει να διεκδικεί λύσεις εφαρμόσιμες, δίκαιες και κοινωνικά αποδεκτές. Να στηρίζει τον εργαζόμενο, αλλά ταυτόχρονα να προστατεύει την αξιοπιστία της Δημόσιας Διοίκησης και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Οι συμβασιούχοι αξίζουν σεβασμό, αναγνώριση και δικαιοσύνη. Η κοινωνία όμως αξίζει ένα κράτος που λειτουργεί με κανόνες, αξιοκρατία και διαφάνεια.
Αυτή είναι η ισορροπία που οφείλει να υπηρετεί κάθε υπεύθυνη συνδικαλιστική παράταξη.
