Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Η Ξάνθη ήταν ο δεύτερος σταθμός του κύκλου απολογισμού των πρώτων 2,5 χρόνων της διοίκησής μας.
Στο πλαίσιο της παρουσίας μας στην Ξάνθη, υπογράψαμε την προγραμματική σύμβαση για την αξιοποίηση της ιστορικής Καπναποθήκης, με στόχο τη δημιουργία της Έκθεσης Ιστορίας του Καπνού, ενώ προχωρήσαμε και στη δωρεά απινιδωτή στο Υπεραστικό ΚΤΕΛ Ξάνθης, ενισχύοντας την ασφάλεια σε έναν χώρο καθημερινής εξυπηρέτησης των πολιτών.
Η ημέρα ολοκληρώθηκε με επισκέψεις στα έργα της ασφαλτόστρωσης στη δυτική είσοδο της Ξάνθης και της αντιπλημμυρικής θωράκισης του ποταμού Κόσυνθου, καθώς και στις επιχειρήσεις Royal και Τυπόγραμμα, οι οποίες αξιοποίησαν χρηματοδοτήσεις του ΕΣΠΑ της Περιφέρειάς μας, επενδύοντας στην ανάπτυξη, την καινοτομία και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Μαριάνθη Μαλλιαρουδάκη
Πρόεδρος ΕΒΕ Ξάνθης
Κοινή πρωτοβουλία για τη στήριξη των παραγωγών σιτηρών της περιοχής μας.
Η δραματική υποχώρηση των τιμών παραγωγού στα σιτηρά, σε συνδυασμό με το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής, έχει φέρει τους αγρότες της Θράκης σε οικονομικό αδιέξοδο, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη συνέχιση της καλλιέργειας.
Τι ζητούμε άμεσα:
Έγκριση έκτακτης στρεμματικής ενίσχυσης de minimis για τους παραγωγούς σιτηρών των Νομών Ξάνθης και Ροδόπης.
Ταχεία καταβολή της ενίσχυσης, ώστε να διασφαλιστεί η απαραίτητη ρευστότητα για τη νέα καλλιεργητική περίοδο.
Η στήριξη του πρωτογενούς τομέα είναι εθνική και παραγωγική αναγκαιότητα. Συνδέεται άμεσα με τη βιωσιμότητα της τοπικής μας αγοράς, την επισιτιστική επάρκεια της χώρας και τη διατήρηση της ζωντάνιας στην ύπαιθρο.
Συνεχίζουμε δίπλα στους παραγωγούς μας με πράξεις και διεκδικήσεις!
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης
Οι γραφικότητες που βλέπουμε στα Αστυνομικά τμήματα λόγω ταυτοτήτων αποτελούν όχι ένδειξη αλλά ισχυρή απόδειξη για τον πόσο δρόμο θέλουμε να γίνουμε σύγχρονη και ανεξάρτητη κοινωνία.
Με την έναρξη της Βυζαντινής περιόδου και τις διώξεις του ελληνισμού από τους Χριστιανούς επεβλήθη ο σκοταδισμός στην περιοχή μας που συνεχίστηκε μέσω Τουρκοκρατίας μέχρι σήμερα.
Λάβετε υπ’ όψιν ότι η χώρα μας δεν έζησε την περίοδο της αναγέννησης.
Πολλοί από τούς αρνητές των ταυτοτήτων κάνουν αναφορές σε διάφορα πρόσωπα άγνωστα σε εμάς που τα ονομάζουν ΙΕΡΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ τα οποία “προφήτεψαν” και “προέβλεψαν”. Εκείνη την περίοδο ο λαός ήταν υπόδουλους του ιερατείου
Άποψη, σκέψη και συμμετοχή στις αποφάσεις που αφορούσαν την προσωπική ζωή του δεν υπήρχε.
Οι περισσότεροι από αυτούς που μνημονεύονται ως ΑΓΙΟΙ, ήταν εντελώς αγράμματοι.
Ζούσαν περίκλειστοι εντός των τειχών χωρίς καμία επαφή και προσλαμβάνουσες με τον έξω κόσμο.
Η άποψη περί ύπαρξης σχολών και προσφοράς στα γράμματα εκείνη την εποχή δεν ήταν τίποτα άλλο εκτός από προπαγανιστικοί τόποι στήριξης του θρησκευτικού κατεστημένου.
Απαγορευόταν η ένταξη μαθημάτων θετικών επιστημών στο πρόγραμμα σπουδών. Μόνο μαθήματα ανάγνωσης γραφής, φιλοσοφίας και Παλαιάς- Καινής διαθήκης. Αναφορά σε Δαρβίνο τιμωρούνταν με το πυρ το εξώτερο. Με την ίδρυση του Ελληνικού κράτους και τις προσπάθειες δημιουργίας πανεπιστημίων ΔΥΣΤΥΧΩΣ επεβλήθη η άποψη της εκκλησίας. Ήταν αντίθετη στη ίδρυση σχολών Μαθηματικών, Φυσικής, Βιολογίας, Αστρονομίας κλπ. Τα θέματα αυτών των επιστημών επιβάλλονταν να εξηγούνται μόνο θεολογικά.
Έπρεπε να περάσουν 100 σχεδόν χρόνια ώστε να οργανωθούν πολυτεχνικές σχολές. Μάλιστα μέχρι την δεκαετία του 1960 υπήρχε στο ΕΜΠ στα δύο πρώτα έτη μάθημα θρησκευτικών.
Προσθέστε μετά την μεταπολίτευση, ειδικά μετά το 1981,και την ουσιαστική υποβάθμιση της παιδείας παρά τις κάθε χρόνο “δημοκρατικές” παρεμβάσεις. Ουσιαστικά εις βάρος της πραγματικής παιδείας και υπέρ της υποβάθμισης. Ανταγωνισμός μόνο στην απόκτηση πτυχίου χωρίς προσπάθεια μέσα σε ένα περιβάλλον μετριότητας και ωχαδερφισμού.
Έτσι στην ηλεκτρονική εποχή που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα εμείς παράγουμε στρατιές πολιτών χωρίς καμία κριτική σκέψη έρμαια στις θεωρίες του κάθε φαντασιόπληκτου.
Το αποτέλεσμα απογοητευτικό για κάθε στοιχειωδώς σκεπτόμενο κάτοικο αυτής της χώρας.
Σήμερα όλοι οι “ψεκασμένοι” ενώ απολαμβάνουν όλες τις ανέσεις της προόδου αντιδρούν στην δήθεν παρακολούθηση και υποδούλωση τους. Οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν ότι άγονται και φέρονται από αγύρτες “πνευματικούς” που τούς εξουσιάζουν με θεωρίες του σκότους.
Από κοντά και έντυπα που έχουν πάρει εργολαβία την στήριξη τους. Αναρωτιέμαι πολλές φορές από ποιά κέντρα χρηματοδοτούνται.
Αν η επίσημη εκκλησία δεν πάρει ξεκάθαρη θέση αποδοκιμάζοντας τους “ταλλιμπάν” φοβάμαι ότι το ποίμνιο της σε λίγα χρόνια θα αποτελείται μόνο από τους έχοντες εξαρτημένη σχέση μαζί της.
Όσο υπάρχουν πολίτες που επενδύουν πολιτικά σε πολιτικούς όπως ΝΑΤΣΙΟΙ,ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΙ, ακόμα και σε αριστερές σέχτες οι οποίοι ποντάρουν αντιστρόφως…. λυπάμαι τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας.
Στέργιος Γιαλάογλου
Νομικός
Φάμελος αρχηγός ΣΥΡΙΖΑ,
πως λέμε ένα απόλυτο μηδενικό!
Δεν μπορώ να βρω λόγια να πω για αυτόν τον πολιτικό που ως αρχηγός κόμματος ανεξαρτητοποιήθηκε κρατώντας την έδρα του και αφήνοντας το κόμμα που του έδωσε την ευκαιρία να μπει στην Βουλή, σε πλήρη διάλυση. Οι λέξεις αξιοπρέπεια, ακεραιότητα, εντιμότητα δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιο τους. Οπότε τους αφήνουμε στο παράλληλο σύμπαν της ανυποληψίας να ευημερήσουν μαζί με τους ομοίους τους, που συμπληρώνουν μονίμως ένα τραπέζι χυδαιότητας όπως εκείνο το βράδυ στο Μάτι, κομπάρσοι και κόλακες ενός τιποτένιου αρχηγού που τους άφησε και έχασαν την γη κάτω από τα πόδια τους.
Θα ήθελα όμως να πω ότι μέσα σε όλο αυτόν τον συρφετό των αναξιοπρεπών και ανέντιμων αναδείχθηκε μια φωτεινή εξαίρεση, ένας φίλος και συνάδελφος από τον τόπο της μητέρας μου από την Δράμα, ο τοπικός βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ξανθόπουλος Θεόφιλος, που παρέμενε συνεπής και προσηλωμένος στον στόχο του, που τίμησε και τιμά την ψήφο των Δραμινών, με την ίδια σεμνότητα, το ίδιο ήθος και απέδειξε ότι πίσω από τη βιτρίνα των προβεβλημένων της παράταξης του, στέκει αφανής εργάτης και άξιος εκπρόσωπος του νομού του, χωρίς ποτέ να υπερβεί το μέτρο, χωρίς ποτέ να αποστει από τις αρχές και τις ιδέες του. Η μακρινή από το κέντρο Δράμα, έχει φωνή, άξια φωνή και οι Δραμινοί πρέπει να ξέρουν ότι έκαναν στο πρόσωπο του σωστή επιλογή. Μακάρι να υπήρχαν έστω δέκα σαν τον Θεόφιλο σε αυτή την παράταξη. Ίσως να γλυτώναμε αυτό τον εξευτελισμό και την θλιβερή απαξίωση του κοινοβουλευτισμού μέσω της διάλυσης ενός κυβερνητικού κόμματος.