Παρασκευή, 26 Ιουνίου


Χριστόδουλος Τοψίδης

Περιφερειάρχης ΑΜΘ

Το «Σπίτι Γυμναστικής» στον Δήμο Αλεξανδρούπολης είναι ένα ακόμη σημαντικό έργο που εντάσσεται στο Πρόγραμμα «Ανατολική Μακεδονία και Θράκη 2021-2027», ενισχύοντας τις αθλητικές υποδομές της Περιφέρειάς μας. Με προϋπολογισμό 3.969.476,92 ευρώ και δικαιούχο τον Δήμο Αλεξανδρούπολης, το έργο εντάσσεται στη Στρατηγική Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης του Δήμου και συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Η νέα εγκατάσταση θα δημιουργήσει έναν σύγχρονο χώρο για την ανάπτυξη και τη φιλοξενία δραστηριοτήτων γυμναστικής, όπως η ενόργανη, η ακροβατική και η αεροβική γυμναστική, με κατάλληλους αγωνιστικούς και υποστηρικτικούς χώρους που θα εξυπηρετούν αθλητές, προπονητές και θεατές.

 

 

 


Θανάσης Ξυνίδης

Νομικός

ΠΑ.ΣΟ.Κ. εναντίον ΠΑ.ΣΟ.Κ. όπως λέμε ΚΡΑΜΕΡ εναντίον ΚΡΑΜΕΡ

Τι τελικά συμβαίνει με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.;

  Πως μπορεί, με λογική, να ερμηνευτεί το φαινόμενο, να έχει όλος ο κόσμος την πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ του πρόσφερε ποιότητα ζωής, ισοτιμία και ισοπολιτεία, θεράπευσε τις κοινωνικές ανισότητες δικαιωμάτων του εμφυλίου, ασφάλεια, εθνική αξιοπρέπεια και όμως σε αυτό το σημερινό περιβάλλον να κρίνεται από πολλούς ασφαλέστερη επιλογή η Νέα Δημοκρατία του φιλελεύθερου συντηρητικού κ. Μητσοτάκη, η ΕΛ.ΑΣ. του με δική του ομολογία πιο αλαλούμ διακυβέρνησης κ. Τσίπρα, η ΕΛΠΙΔΑ της συναισθηματικά φορτισμένης και πολιτικά αφοπλισμένης κας Καρυστιανού, ο Αντώνης Σαμαράς της λεγόμενης πατριωτικής συντηρητικής κεντροδεξιάς, που την ξέχασε την ιδεολογία του στη διακυβέρνησή του, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ του εκλεκτού του Ιησού κ. Βελόπουλου, η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ της προσφεύγω στον ΟΗΕ για το χρέος κας Κωνσταντοπούλου, το Μέρα25 του ουάου κ. Βαρουφάκη, η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ της με γύφτικη αγωνία κας Λατινοπούλου και το ΚΚΕ της σταθερής στάσης που λέει «και σε τι άλλο χρησιμεύουν οι εκλογές σύντροφοι εκτός από το να μετράμε πόσοι είμαστε;».

  Γιατί να αναζητούν οι ψηφοφόροι εθνικά κεφάλαια στον «για δεν μ’ αφήνετε ήσυχο, δεν μπορώ να κάνω προϋπολογισμό και φεύγω» μπαϊρακτάρη κ. Κώστα Καραμανλή ή στον κατά τον Ανδρέα Παπανδρέου «θέλει να είναι αρχηγός οποιοδήποτε κόμματος» κ. Βενιζέλο;

Το ΠΑΣΟΚ που έφτιαξε το Ανδρέας Παπανδρέου, το πιο πολυσυμμετοχικό και πλουραλιστικό σε ιδεολογίες προοδευτικό κίνημα που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα, ενσωμάτωσε στο τρίπτυχό του Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση και με δημοκρατικές διαδικασίες πολίτες από το Κέντρο, τη Σοσιαλδημοκρατία, τις αντιχουντικές δυνάμεις όπως το ΠΑΚ, τη Δημοκρατική Άμυνα, τους απογοητευμένους ΕΔΑίτες, ακόμα και τροτσκιστές αλλά και κεντροδεξιούς με μια δομή οργάνωσης που έδινε την δυνατότητα στα μέλη του, να συμμετέχουν στη διαμόρφωση των πολιτικών και την επιλογή των προσώπων, με όποιες ατέλειες.

Οι τοπικές οργανώσεις λειτουργούσαν ουσιαστικά και κατόρθωναν να ενώνουν δυο κυρίαρχες – αντίθετες τάσεις και κινήσεις, προς τα αριστερά και δεξιά και να ισορροπούν, έξω και πέρα από την ηγετική και καταλυτική παρουσία του ιδρυτή του Ανδρέα Παπανδρέου.

Τη δομή αυτή κατέστρεψε ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος στην προσπάθειά του να ελέγξει εν’όψει διαδοχής το Κίνημα, έδωσε τη δυνατότητα στον (καταστροφικό για μένα Τσουκάτο) να στήσει παράλληλες οργανώσεις έξω από το κόμμα, με αποκλειστικά σημιτικούς (εκσυγχρονιστές αυτοαποκαλούνταν) και κόντρα στους κατ΄αυτόν παπανδρεϊκούς που μπήκαν στο περιθώριο, μαζί με τις επίσημες οργανώσεις.

Μπορεί να προσέφερε μία παράταση της κυβερνησιμότητας του ΠΑΣΟΚ αλλά χώρισε τελεσίδικα το Κίνημα στα δύο, στην ουσία σε μια κεντροδεξιά παράταξη και σε μία κεντροαριστερή.

Το τελικό κτύπημα στο όλον ΠΑΣΟΚ κατάφερε ο απίστευτος Ευάγγελος Βενιζέλος (ποτέ δεν ήταν ΠΑΣΟΚ και το ξέρουμε εμείς που παρακολουθούσαμε την πορεία του στην ΦΕΑΠΘ την δεκαετία του 70) που δεν μπόρεσε να χωνέψει την ήττα του από τον Γιώργο Παπανδρέου. Σε μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, την οικονομική κρίση που διέλυσε την ελληνική κοινωνία, άφησε στο απυρόβλητο τον Καραμανλή, συμμάχησε με τον Σαμαρά, δεν σεβάστηκε και απαξίωσε το διαχρονικά από το 1981 και μετά τεράστιο έργο του ΠΑΣΟΚ, απαρνήθηκε ακόμη και το όνομα με ΕΛΙΑ και ΚΙΝΑΛ, έκανε πογκρόμ σε κάθε μέλος που ταύτιζε με τους παπανδρεϊκούς και δεν μπόρεσε να αποσοβήσει τις μετακινήσεις των αναζητούντων κυβερνητικές θέσεις στελεχών προς αριστερά και δεξιά.

Έμπειρα στελέχη, εφόσον είναι καλύτερο, πίστευαν, να κατευθυνθούν αριστερά και δεξιά, πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ, πηγαίνουν ακόμη και σήμερα, ακολουθώντας την άποψη, αφού δεν μπορούμε να συνυπάρξουμε στο ΠΑΣΟΚ πάμε στους όμορους χώρους.

Και έτσι καταλήξαμε και επί ΣΥΡΙΖΑ (2015 – 2019) και επί ΝΔ (2019 μέχρι σήμερα), στην ουσία να κυβερνούν πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, γιατί απλά έχουν το θάρρος των επιλογών τους και αυτό το οφείλουν στο dna ΠΑΣΟΚ που έχουν.

Η Φώφη προσπάθησε να ομογενοποιήσει και δεν λαϊκισε, ακόμη και όταν έπιασε πάτο, δημοσκοπικά, δεν παρασύρθηκε σε πρόσκαιρες επιλογές. Δυστυχώς η ζωή την στέρησε από το ΠΑΣΟΚ.

Ο νυν Πρόεδρος, με απίστευτη ικανότητα οργανωτικού ελέγχου, παρασύρθηκε από την αγωνία των ποσοστών και προσπάθησε να ακολουθήσει μια πολιτική δημοσκοπικά επηρεασμένη. Λάθος.

Σε ένα ασταθές πολιτικό περιβάλλον με ψηφοφόρους που απέχουν, αδιαφορούν ή πιστεύουν σε ότι τους σερβίρουν, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί και δεν πρέπει να συναγωνίζεται τους αστείους πολλά υποσχόμενους μεσσίες.

Το ψέμα έχει πάντα κοντά πόδια και η αλήθεια κάποια στιγμή θα αποκαλυφθεί.

Η λύση για το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να είναι η αναζήτηση φαιδρών συμμάχων, χωρίς θέσεις και με σκοπό απλά να μην είναι ο Μητσοτάκης πρωθυπουργός και ότι θέλει ας γίνει. Δεν μπορεί να είναι λύση η ρήση του κ.Φάμελλου «ας κάτσουμε σε ένα τραπέζι και δεν μπορεί θα βρούμε κοινές θέσεις».

Το ΠΑΣΟΚ δεν φοβήθηκε στο 3%, θα φοβηθεί τώρα;

Υπεύθυνες θέσεις, σοβαρές και υλοποιήσιμες προτάσεις, προβολή των δεκάδων αξιόλογων νέων στελεχών και δεν χρειάζεται να αποδείξουμε σε κάνεναν, ούτε ότι δεν είμαστε δεξιοί, ούτε ότι δεν είμαστε αριστεροί. Γιατί απλά είμαστε ΠΑΣΟΚ.

Είμαστε σοσιαλδημοκράτες, υπηρέτες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, δεν έχουμε σχέση ούτε με τον κρατικοκαπιταλιστικό δήθεν προοδευτικό χώρο του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού, ούτε με τον ασύδοτο ανεξέλεγκτο της αγοράς φιλελευθερισμό.

Αν πορευθούμε έτσι, ας κρατήσουμε την σοβαρότητα που επιβάλει η ιστορία μας, που δεν πρέπει να την αρνιόμαστε, με τα θετικά και αρνητικά της, και είμαι σίγουρος ότι το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να είναι παράγοντας σταθερότητας και υπευθυνότητας και ο Λαός θα το εκτιμήσει στο τέλος.


Μαίρη Τσιακίρογλου

Πρόεδρος ΟΕΒΕ Ξάνθης

Ραδιοφωνική Παραγωγός

Ήταν 25 Ιουνίου του 2009 όταν ο αδιαφιλονίκητος Βασιλιάς τη Pop άφηνε την τελευταία του πνοή από υπερβολική δόση αναισθητικών φαρμάκων!

Αμφισβητήθηκε, λοιδορήθηκε, κατηγορήθηκε όσο καμία άλλη παγκόσμια περσόνα μα στο τέλος ΑΘΩΩΘΗΚΕ!

Η αρχή του τέλους του όμως γράφτηκε το 2005 όταν αντιμετώπισε τις κατηγορίες, έκτοτε ο αστραφτερός βασιλιάς της Pop δεν μπόρεσε ποτέ να επανακάμψει τόσο πνευματικά όσο και σωματικά!

Η μεγάλη του επιστροφή που θα πραγματοποιούνταν με τον κύκλο συναυλιών THIS IS IT στο Λονδίνο δυστυχώς δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και στις 25/6/2009 έπεσε η αυλαία μια ολόκληρης εποχής!

Σήμερα με την ταινία Michael που έχει σπάσει κάθε ρεκόρ στο είδος της, ο Βασιλιάς επέστρεψε δριμύτερος για να αποδείξει πως αστέρι γεννιέσαι δεν γίνεσαι, και ο Michael Jackson ήταν και είναι αποδεδειγμένα το μεγαλύτερο αστέρι που περπάτησε ποτέ στον πλανήτη!!


Δημήτριος Κασαπίδης

Συγγραφέας, Ιστορικός

Βλέποντας την τοποθέτηση των οστών του Γάλλου ιστορικού Marc Bloch στο Πάνθεον των Παρισίων, σκέφτηκα αν θα μπορούσε να υπάρξει κάτι αντίστοιχο και στην Ελλάδα· ένας χώρος όπου θα μπορούσαν να τοποθετηθούν λάρνακες με τα οστά των ηρώων της Επανάστασης του 1821, ανθρώπων των γραμμάτων, των τεχνών, της Εκκλησίας, αλλά και πολιτικών προσωπικοτήτων. Ομολογώ πως έχω ορισμένους ενδοιασμούς για το κατά πόσο οι πράσινοι, κόκκινοι, μπλε και ροζ σχηματισμοί του πολιτικού συστήματος θα μπορούσαν να συμφωνήσουν στο τι είναι πραγματικά εθνικό και ποιοι αξίζουν να βρουν θέση σε έναν τέτοιο χώρο τιμής και μνήμης. Πάντως, σε έναν τέτοιο, έστω και υποθετικό, χώρο, θεωρώ ότι επάξια θα μπορούσαν να τοποθετηθούν, σύμφωνα με την ιστορική τους προσφορά, οι λάρνακες του Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος και του Σπυρίδων Λάμπρος. Αλλά τι κάθομαι και σας λέω τώρα; Αυτά είναι ψιλά γράμματα, όνειρα θερινής νυκτός για μια χώρα που έχει καταντήσει χώρος συγκρουόμενων συμφερόντων. Ο νεοέλληνας έχει να ασχοληθεί με την πολιτική, τις δημοσκοπήσεις, το αν και πότε θα γίνουν εκλογές, αν θα κάνει κόμμα ο Αντώνης, προς τα πού το πάει ο Αλέξης, πόσες ακόμη δικογραφίες θα έρθουν. Απ’ όπου κι αν τους πιάσεις τους πολιτικούς μας, το πράγμα βρωμάει. Και την κοινωνία, δυστυχώς, την κατάντησαν να τους μοιάζει.


Χαράλαμπος Ευστρατίου

Δημοτικός Σύμβουλος

Υπάρχει ένα παράδοξο που επαναλαμβάνεται με μαθηματική ακρίβεια σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Η αντιπολίτευση υπόσχεται πάντα να αλλάξει την πολιτική της κυβέρνησης, όμως όταν αναλαμβάνει την εξουσία, εφαρμόζει με την ίδια μαθηματική ακρίβεια ακριβώς όσα προηγουμένως καταδίκαζε.

Share.
Exit mobile version