Επιτακτική ανάγκη άμεσης παρέμβασης στον Δρόμο Ξάνθης – Μελιβοίων-Δημαρίου- Βουλγαρίας
Σε ετοιμότητα ο Δήμος Μύκης ενόψει της κακοκαιρίας
Ευρωπαϊκή εγρήγορση για τη Γροιλανδία, σιωπή για την Ελλάδα και τη Θράκη. Η υποκρισία στα καλύτερα της…
Επιτακτική ανάγκη άμεσης παρέμβασης στον Δρόμο Ξάνθης – Μελιβοίων-Δημαρίου- Βουλγαρίας
Δύο χρόνια διοίκησης Τοψίδη λένε και, δυστυχώς, δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική παρέμβαση στον δρόμο Δημάριο–Μελίβοια, έναν δρόμο κρίσιμο ενόψει της λειτουργίας του κάθετου άξονα 70. Όμως, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, το συγκεκριμένο έργο δεν είναι πρόβλημα των τελευταίων δύο ετών και του νυν Περιφερειάρχη τουλάχιστον εξολοκλήρου. Εδώ και τόσα χρόνια παραμένει στα λόγια.
Όσοι παρακολουθούσαν την εξέλιξη του κάθετου άξονα όφειλαν να έχουν μεριμνήσει εγκαίρως για τον υπόλοιπο δρόμο. Δεν έχει σημασία αν μιλάμε για πρώτη φάση, δεύτερη φάση ή για υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Το αποτέλεσμα είναι ένα: ένας δρόμος που θα έπρεπε ήδη να είναι αξιοπρεπής και ασφαλής, παραμένει επικίνδυνος και υποβαθμισμένος.
Το έργο αυτό είναι ξεκάθαρα έργο ανάπτυξης. Κι όμως, δεν κάναμε το παραμικρό για να προετοιμαστούμε. Όσες ευθύνες έχει σήμερα ο Χριστόδουλος Τοψίδης, άλλες τόσες και παραπάνω είχε και ο Χρήστος Μέτιος, ο οποίος, δυστυχώς, ως διάδοχος του αείμνηστου Γιώργου Παυλίδη, δεν κατάφερε να φτάσει ούτε στο μισό το όραμα και τη δυναμική του.
Πάμε, όμως, στο δια ταύτα. Μετά την παράδοση σε κυκλοφορία τμήματος του κάθετου άξονα 70, απαιτούνται άμεσες και ταχύτατες διαδικασίες αποκατάστασης, βελτίωσης και εκσυγχρονισμού του δρόμου μέχρι το Δημάριο. Η «καυτή πατάτα» βρίσκεται πλέον στα χέρια του νυν Περιφερειάρχη Χριστόδουλου Τοψίδη, της Αντιπεριφερειάρχη Π. Μπρίκα, αλλά και της διαδόχου της, Βάσως Παυλακάκη.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο συγκεκριμένος δρόμος μέχρι χθες εξυπηρετούσε κυρίως τις ανάγκες των τοπικών χωριών. Από σήμερα, όμως, εξυπηρετεί και διεθνή κίνηση: Βούλγαρους και Ρουμάνους επισκέπτες που θα εισέρχονται στη χώρα μας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε φόρτο, ευθύνη και κινδύνους.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, την επίρριψη ευθυνών και ας πιέσουμε όλοι μαζί για να δούμε κάτι επιτέλους να αλλάζει σε αυτόν τον τόπο. Γιατί η ανάπτυξη δεν έρχεται με εξαγγελίες, αλλά με έργα. Και ο δρόμος Δημάριο–Μελίβοια δεν αντέχει άλλα τριάντα χρόνια αναμονής.
Fonitisxanthis.gr
Σε ετοιμότητα ο Δήμος Μύκης ενόψει της κακοκαιρίας
Σε πλήρη ετοιμότητα τέθηκε ο Δήμος Μύκης ενόψει της επικείμενης χιονόπτωσης, λαμβάνοντας έγκαιρα και στοχευμένα προληπτικά μέτρα για την ασφάλεια των πολιτών και την ομαλή κυκλοφορία στο οδικό δίκτυο ευθύνης του.
Συγκεκριμένα, ο Δήμος προχώρησε στην τοποθέτηση τόνων αλατιού σε σάκους σε κομβικά σημεία του οδικού δικτύου, ώστε να υπάρχει άμεση διαθεσιμότητα όπου απαιτηθεί, ενώ πραγματοποιήθηκε και προληπτική ρίψη αλατιού πριν την έναρξη της χιονόπτωσης, προκειμένου να περιοριστεί ο κίνδυνος παγετού και ολισθηρότητας.
Σε δήλωσή του, ο Δήμαρχος Μύκης Αχμέτ Κιούρτ τόνισε:
«Η ασφάλεια των συμπολιτών μας αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα. Ο Δήμος Μύκης βρίσκεται σε διαρκή επιφυλακή και έχει λάβει όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα, ώστε να αντιμετωπίσουμε άμεσα οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει από τα έντονα καιρικά φαινόμενα. Τα συνεργεία μας είναι έτοιμα να παρέμβουν όπου χρειαστεί».
Η δημοτική αρχή καλεί τους πολίτες να είναι προσεκτικοί στις μετακινήσεις τους και διαβεβαιώνει ότι θα συνεχίσει να παρακολουθεί στενά την εξέλιξη των καιρικών φαινομένων.
Fonitisxanthis.gr
Ευρωπαϊκή εγρήγορση για τη Γροιλανδία, σιωπή για την Ελλάδα και τη Θράκη. Η υποκρισία στα καλύτερα της…
Εντυπωσιακό –αν όχι υποκριτικό– είναι το ενδιαφέρον που επιδεικνύουν το τελευταίο διάστημα ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και θεσμοί απέναντι στους επεκτατικούς υπαινιγμούς και στόχους του Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία. Δηλώσεις, αναλύσεις, διπλωματικές «ανησυχίες» και δημόσιες τοποθετήσεις υπέρ του διεθνούς δικαίου κάνουν την εμφάνισή τους με αξιοσημείωτη ταχύτητα.
Την ίδια στιγμή, όμως, η Ευρώπη παραμένει εδώ και χρόνια εκκωφαντικά σιωπηλή απέναντι σε μια πολύ πιο άμεση και διαρκή απειλή: τις συστηματικές, δημόσιες και επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την Ελλάδα, το Αιγαίο και τη Θράκη. Δηλώσεις που αμφισβητούν σύνορα, κυριαρχικά δικαιώματα και διεθνείς συνθήκες. Δηλώσεις που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας για τις προθέσεις της Άγκυρας.
Για χρόνια, ο Τούρκος πρόεδρος μιλά για «γκρίζες ζώνες», για «σύνορα της καρδιάς του», για «τουρκική μειονότητα» στη Θράκη, εργαλειοποιώντας τη μουσουλμανική μειονότητα και καλλιεργώντας ένα επικίνδυνο αφήγημα αναθεωρητισμού. Κι όμως, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που κατά τα άλλα δηλώνει θεματοφύλακας του διεθνούς δικαίου και της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών-μελών, σπάνια ακούγεται κάτι περισσότερο από χλιαρές, γενικόλογες ανακοινώσεις.
Το ερώτημα είναι απλό: γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά; Γιατί η Ευρώπη δείχνει άμεσα αντανακλαστικά όταν θίγονται γεωπολιτικά συμφέροντα στον Αρκτικό Κύκλο, αλλά επιλέγει τη σιωπή όταν ένα κράτος-μέλος της, όπως η Ελλάδα, βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο ενός γείτονα που αμφισβητεί ανοιχτά τη διεθνή νομιμότητα;
Η απάντηση δεν είναι ευχάριστη. Γεωπολιτικά συμφέροντα, ενεργειακοί σχεδιασμοί, μεταναστευτικό και οικονομικές εξαρτήσεις φαίνεται να καθορίζουν το μέτρο της ευρωπαϊκής ευαισθησίας. Η Τουρκία αντιμετωπίζεται ως «απαραίτητος εταίρος», ακόμη κι όταν παραβιάζει αρχές και αξίες που υποτίθεται πως αποτελούν τον πυρήνα της ευρωπαϊκής ταυτότητας.
Όμως η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι στάση. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι στάση που ενθαρρύνει τον αναθεωρητισμό και υπονομεύει την ασφάλεια όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της ίδιας της Ευρώπης.
Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει πραγματικά να μιλά για ενότητα, αλληλεγγύη και σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, οφείλει να το αποδεικνύει έμπρακτα. Όχι επιλεκτικά. Όχι μόνο όταν το κόστος είναι μικρό και η απόσταση ασφαλής. Γιατί τα σύνορα της Ελλάδας –και της Θράκης– είναι σύνορα της Ευρώπης. Και αυτό δεν θα έπρεπε να χρειάζεται υπενθύμιση.
Fonitisxanthis.gr