Η «Λευκή Νύχτα» της Κομοτηνής ξαναφέρνει στο προσκήνιο ένα γνώριμο πρόβλημα του εμπορίου της Ξάνθης, όταν η κίνηση στην πόλη δεν μεταφράζεται αυτόματα σε κατανάλωση
Γράφει η Ντιάνα Τσερβονίδου
Μια πόλη γεμάτη κόσμο δεν είναι απαραίτητα και μια αγορά γεμάτη πελάτες. Η διαπίστωση αυτή, που ακούστηκε με αφορμή τη φετινή «Λευκή Νύχτα» στην Κομοτηνή, ανοίγει μια συζήτηση που ξεπερνά τα όρια της γειτονικής πόλης και αφορά άμεσα και την Ξάνθη. Η εικόνα μιας εμπορικής περιοχής με κόσμο, φωτισμένες βιτρίνες και αυξημένη κίνηση μπορεί να δημιουργεί την αίσθηση μιας αγοράς που «δουλεύει», όμως η πραγματικότητα για τους επαγγελματίες κρίνεται σε ένα πολύ πιο απλό σημείο, στο ταμείο.
Στην Κομοτηνή, η πρόεδρος του Σωματείου Ένδυσης-Υπόδησης Σταυρούλα Πεχλεβάνη περιέγραψε μια τέτοια αντίφαση μετά τη φετινή διοργάνωση. Όπως ανέφερε, η πόλη γέμισε κόσμο, όμως η αυξημένη παρουσία δεν μεταφράστηκε αντίστοιχα σε εμπορικό τζίρο, ενώ μεγαλύτερη κατανάλωση κατευθύνθηκε προς την εστίαση.
Δεν πρόκειται για μια λεπτομέρεια. Είναι ίσως ένα από τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το μικρό και μεσαίο εμπόριο.
Η εικόνα της αγοράς δεν είναι ο τζίρος της
Τα τελευταία χρόνια οι τοπικές αγορές επενδύουν σε ειδικές βραδιές, εκδηλώσεις και δράσεις με έναν βασικό στόχο, να βγάλουν τον κόσμο από το σπίτι και να τον οδηγήσουν στο κέντρο. Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο σκέλος μπορεί να επιτευχθεί σχετικά εύκολα, το δεύτερο, ωστόσο, είναι πολύ δυσκολότερο στην πράξη.
Ένας επισκέπτης μπορεί να κατέβει στο κέντρο για μια βόλτα, να συναντήσει φίλους, να πιει έναν καφέ, να φάει, να κοιτάξει τις βιτρίνες και να επιστρέψει στο σπίτι χωρίς να έχει αγοράσει τίποτα. Για την πόλη, αυτό μπορεί να σημαίνει ζωντάνια. Για την εστίαση, μπορεί να σημαίνει αυξημένη πελατεία. Για ένα εμπορικό κατάστημα, όμως, μπορεί να σημαίνει απλώς περισσότερους ανθρώπους έξω από τη βιτρίνα και αυτή είναι μια ουσιαστική διαφορά που συχνά χάνεται πίσω από τις εικόνες μιας πολυσύχναστης αγοράς.
Το ίδιο ερώτημα έχει τεθεί και στην Ξάνθη
Η Ξάνθη δεν είναι άγνωστη σε τέτοιου είδους εμπορικές διοργανώσεις. Τα προηγούμενα χρόνια έχουν γίνει προσπάθειες να ενισχυθεί η κίνηση στην αγορά μέσα από θεματικές βραδιές και ειδικές δράσεις.
Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πόσες εκδηλώσεις πραγματοποιούνται, ούτε πόσος κόσμος συγκεντρώνεται στο κέντρο. Το ερώτημα είναι τι μένει στην αγορά την επόμενη ημέρα, και ακόμη περισσότερο, τι μένει στις επιχειρήσεις που συμμετέχουν;
Γιατί ένας επαγγελματίας δεν μπορεί να λειτουργήσει με την επισκεψιμότητα ως μοναδικό μέτρο επιτυχίας. Έχει ενοίκια, μισθοδοσία, προμηθευτές, φορολογικές υποχρεώσεις και κόστος λειτουργίας. Η πραγματική αντοχή μιας επιχείρησης δεν μετριέται από το πόσο γεμάτος ήταν ο δρόμος μπροστά από το κατάστημά της. Μετριέται από το αν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί.
Όπως πολύ εύστοχα έχει επισημάνει, μέσα από την ΦτΞ, ο πρόεδρος του Σωματείου Υφασματοπωλών και Ετοίμων Ενδυμάτων Ξάνθης, Παναγιώτης Μουμτζάκης, το πρόβλημα της αγοράς δεν είναι μόνο η δημιουργία μιας καλής εμπορικής ημέρας, αλλά η διάρκεια της κίνησης.
Μάλιστα, σε πρόσφατη τοποθέτησή του, με αφορμή τις θερινές εκπτώσεις του 2026, ήταν χαρακτηριστικός:
«Δεν πήγε καλά φέτος η χρονιά για την Ξάνθη. Μας λείπει η διάρκεια και η συνολική καλή εικόνα. Με μία εβδομάδα καλή δεν μπορούμε να μιλάμε για πετυχημένες εκπτώσεις».
Ο καταναλωτής έχει αλλάξει
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται αποκλειστικά στις διοργανώσεις ούτε στους εμπόρους, αλλά στο γεγονός ότι έχει αλλάξει και ο ίδιος ο καταναλωτής.
Αναλυτικότερα, η ακρίβεια και η περιορισμένη αγοραστική δυνατότητα οδηγούν πολλές οικογένειες σε μεγαλύτερη προσοχή στις δαπάνες τους. Η αγορά ενός ρούχου, ενός ζευγαριού παπουτσιών ή ενός άλλου μη απαραίτητου προϊόντος μπορεί εύκολα να μετατεθεί για αργότερα. Την ίδια στιγμή, η δυνατότητα σύγκρισης τιμών μέσω του διαδικτύου έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνεται η αγοραστική απόφαση. Ο καταναλωτής μπορεί να κοιτάξει το προϊόν στο φυσικό κατάστημα και να αγοράσει αργότερα ηλεκτρονικά. Μπορεί να περιμένει τις εκπτώσεις. Μπορεί να περιορίσει τις αγορές του και να διαθέσει το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων του σε άλλες ανάγκες.
Επομένως, το να βρεθεί στο κέντρο της Ξάνθης δεν σημαίνει αυτομάτως ότι βρίσκεται και σε «αγοραστική διάθεση».
Η δύσκολη εξίσωση
Κάπου εδώ βρίσκεται και η δύσκολη εξίσωση για την τοπική αγορά. Οι εκδηλώσεις μπορούν να αυξήσουν την επισκεψιμότητα. Δεν μπορούν, όμως, από μόνες τους να δημιουργήσουν αγοραστική δύναμη. Για παράδειγμα, μπορούν να κάνουν την πόλη πιο ζωντανή. Την ίδια στιγμή, δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα του διαθέσιμου εισοδήματος, καθώς μπορούν να φέρουν τον καταναλωτή μπροστά στη βιτρίνα, αλλά δεν μπορούν να τον υποχρεώσουν να ανοίξει το πορτοφόλι του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι εμπορικές δράσεις δεν έχουν θέση στην πόλη. Σημαίνει ότι χρειάζεται να αντιμετωπίζονται στις πραγματικές τους διαστάσεις και όχι ως λύση για όλα τα προβλήματα της αγοράς.
Fonitisxanthis.gr