Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Με ιδιαίτερη χαρά βρέθηκα στην Κοζάνη, στα εγκαίνια της 34ης Εμποροβιοτεχνικής και Γεωργικής Έκθεσης Δυτικής Μακεδονίας, που επιστρέφει δυναμικά μετά από δέκα χρόνια, με περισσότερους από 110 εκθέτες, παρουσία του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη.
Η φετινή διοργάνωση έχει ξεχωριστή σημασία για εμάς, καθώς η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη είναι η Τιμώμενη Περιφέρεια, με επιχειρήσεις και παραγωγούς μας να παρουσιάζουν τα προϊόντα, τις υπηρεσίες και τις δυνατότητες του τόπου μας.
Μαζί με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας και φίλο Γιώργο Αμανατίδη και τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου Κοζάνης Γιάννη Μητλιάγκα, μοιραζόμαστε την ίδια πεποίθηση: ότι η συνεργασία μεταξύ των Περιφερειών και της επιχειρηματικής κοινότητας μπορεί να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες και να δώσει μεγαλύτερη δύναμη στην τοπική παραγωγή.
Θερμά συγχαρητήρια σε όλους όσοι εργάστηκαν για την επιστροφή αυτού του σημαντικού θεσμού και, κυρίως, στους εκθέτες και τους παραγωγούς που του δίνουν ξανά ζωή.
«Δυνατή αγορά, δυνατή κοινωνία». Ένα μήνυμα που μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους.
Χαράλαμπος Ευστρατίου
Συνδικαλιστής
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ
“Ενημέρωση για τις θέσεις της Περιφερειακής Συμμαχίας και την ψηφοφορία στο Διοικητικό Συμβούλιο”.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,
Θέλουμε να σας ενημερώσουμε απλά και καθαρά για τις θέσεις και την ψήφο μας στη σημερινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Ως παράταξη «Περιφερειακή Συμμαχία», τοποθετηθήκαμε απέναντι στις προτάσεις που κατατέθηκαν από την παράταξη της ΕΑΚ (ΠΑΜΕ – ΚΚΕ).
Μετά από σκέψη, αποφασίσαμε να καταψηφίσουμε τις προτάσεις αυτές για τους εξής λόγους:
- Σχετικά με την πρόταση για νέα 24ωρη πανελλαδική απεργία
Ψηφίσαμε κατά της πρότασης για άλλη μία 24ωρη απεργία.
Οι συνάδελφοι δεν αντέχουν να χάνουν άλλα μεροκάματα για κινητοποιήσεις που έχουν ήδη πληρώσει ακριβά πολλές φορές στο παρελθόν. Παράλληλα, η συμμετοχή έχει πέσει αισθητά και η συχνή επανάληψη χωρίς αποτέλεσμα μόνο κούραση και απογοήτευση φέρνει. Μια απεργία χρειάζεται πολύ καλή προετοιμασία, ώστε όταν γίνεται να εξασφαλίζει μαζική συμμετοχή και να έχει πραγματική δύναμη. Παράλληλα, οφείλουμε να βρούμε κι άλλες μορφές δράσης που θα μας συσπειρώσουν ξανά.
- Σχετικά με την αγορά λεωφορείων από τις Περιφέρειες για τη μεταφορά μαθητών
Καταψηφίσαμε την πρόταση να αγοράσουν οι Περιφέρειες δικά τους λεωφορεία και να προσλάβουν οδηγούς για τη μεταφορά των μαθητών.
Δεν είναι δυνατόν ως Περιφέρεια να μπούμε σε μια τέτοια διαδικασία, όταν το καλοκαίρι ή κατά τις σχολικές αργίες τα λεωφορεία και οι οδηγοί θα μένουν ανενεργοί, με τη λογική του «βλέπουμε τι θα τα κάνουμε». Επιπλέον, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι από το έργο της μεταφοράς των μαθητών εξαρτάται η επιβίωση πολλών τοπικών επαγγελματιών, όπως τα ΚΤΕΛ και οι οδηγοί ταξί. Η μεταφορά απαιτεί σταθερό, μόνιμο και οργανωμένο σχεδιασμό για όλο τον χρόνο, χωρίς πρόχειρες λύσεις.
- Σχετικά με την καταπολέμηση των κουνουπιών με «αυτεπιστασία» από τους υπαλλήλους υγείας
Είπαμε όχι στην πρόταση να αναλάβουν οι υπάλληλοι υγείας την καταπολέμηση των κουνουπιών με αυτεπιστασία.
Οι συνάδελφοι υγειονομικοί έχουν ήδη τεράστιο φόρτο εργασίας και δεν αντέχουν να φορτωθούν κι άλλα καθήκοντα. Τέτοιες δράσεις είναι αδύνατον να πραγματοποιηθούν αν δεν γίνουν πρώτα νέες προσλήψεις προσωπικού. Δεν μπορούμε να φορτώνουμε συνεχώς νέες υποχρεώσεις στους ίδιους εργαζόμενους χωρίς την απαραίτητη στελέχωση.
Παραμένουμε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε συζήτηση, με γνώμονα πάντα το καλό του κλάδου και των συναδέλφων.
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης
ΕΝΑ…..
“Ένα ψέμα πού επαναλαμβάνεται γίνεται αλήθεια”.
Η φράση αποδίδεται στον ΛΕΝΙΝ. Ίσως είναι η μοναδική που αφομοίωσε εκεί στα καταγώγια της ΚΝΕ όπου έπαιρνε μαθήματα επί δεκαετία ο ΑΛΕΞΗΣ.
Αν την συνδυάσεις και με το του ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ ΙΔ “Το κράτος είμαι εγώ” εύκολα συμπεραίνεις για το μέγεθος της αλαζονείας του όταν μας δηλώνει.
Η ΕΜΕΙΣ Η ΚΑΝΕΙΣ.
Το εμείς ως πληθυντικός μεγαλοπρέπειας. Εννοώντας πάντα και παντού τον εαυτό του. Από τον ΙΟΥΛΙΟ ΚΑΙΣΑΡΑ έως τον ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ….ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ… και τούς εγχώριους ΒΕΝΙΖΕΛΟ,ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ,ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ κανένας και όταν βρισκόταν στον κολοφώνα της δόξας του δεν εξεστόμισε παρόμοια φράση. Ίσως ο ΤΡΑΜΠ.
Ακούγοντας τον ένας κανονικός πολίτης δεν γνωρίζω από τι αισθήματα διακατέχεται. Σίγουρα σε πρώτη ανάγνωση έρχονται στο μυαλό τα νταούλια, οι κλειστές τράπεζες το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ, το τρίτο μνημόνιο, ο ΜΑΔΟΥΡΟ και η μαινάδα ως πρόεδρος Βουλής.
Σε μία σοβαρή χώρα τα λεγόμενα του έπρεπε να είναι τροφή για ανέκδοτα και για επιθεωρήσεις. Εδώ η αριστερή πλέμπα, γιατί τους ενώνει το μίσος για την αστική δημοκρατία, τον θεωρούν ηγέτη που θα κρεμαστεί η ΕΥΡΩΠΗ στα “καλαμπαλίκια” του για δεύτερη φορά.
Ένας άνθρωπος που έφτυσε ουσιαστικά ο ίδιος την περίοδο της πρωθυπουργίας του, απαξιώνοντας ρίχνοντας την ευθύνη της αποτυχίας του, σε όλους τούς πρώην συνεργάτες του.
Ενώ τώρα ως άλλος ΓΙΩΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ψάχνει νέα στον δρόμο με το σύνθημα φύγε εσύ…. έλα εσύ.
Όπως είχε βρει τον ΧΑΙΚΑΛΗ, ΤΗΝ ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ, ΤΟΝ ΒΑΡΕΜΕΝΟ ΚΛΠ.
ΕΝΑ…..
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Κάποιους ανθρώπους τους θυμόμαστε, άλλοτε φέρνοντας τη μορφή τους στο νου μας, άλλοτε καθώς θυμόμαστε τα λόγια τους, άλλοτε πιάνοντας ξανά στα χέρια μας τα βιβλία τους. Είτε τα βιβλία που έγραψαν οι ίδιοι, είτε τα βιβλία που ήταν δώρο από αυτούς σε εμάς και φέρουν μια αφιέρωση. Η αφιέρωση αυτή λειτουργεί ως ενθύμιο και ανάμνηση, σαν οι άνθρωποι αυτοί φύγουν απ’ τη ζωή.
Τον τελευταίο καιρό θυμάμαι τακτικά έναν από αυτούς. Δεν θα αναφέρω ποιος είναι. Με όσους έχω συναντηθεί τελευταία από κοντά, τον ανέφερα στις συζητήσεις μας πολλές φορές ως παράδειγμα ήθους, επιστημονικής επάρκειας και εντιμότητας, οπότε αυτοί ξέρουν.
Μια από τις τελευταίες συζητήσεις μαζί του είχε να κάνει με το θέμα της υστεροφημίας. Είχε μέσα του μια πικρία, δικαιολογημένη θα πω, καθώς, αν και πολυγραφότατος ο ίδιος, με δεκάδες βιβλία και εκατοντάδες άρθρα και έχοντας επιβλέψει 41 διδακτορικές διατριβές ως επιβλέπων καθηγητής, πολλοί λίγοι τον θυμούνταν στο τέλος, όταν η κατάσταση της υγείας του δεν ήταν καλή.
Και βέβαια, όταν η κουβέντα μας γύριζε στα βιβλία και στις σημαντικές συγγραφικές συμβολές του, για να τονώσω το ηθικό του λίγο, θυμάμαι μια κουβέντα που μου είχε πει και έμεινε χαραγμένη στη μνήμη μου:
«Αγαπητέ μου, εδώ δεν με θυμούνται ζωντανό, θα με θυμηθούν πεθαμένο».
Και βέβαια, τον τελευταίο καιρό, βλέποντας κάποια άρθρα, κάποιες ανακοινώσεις σε συνέδρια, όπου, αν και χρησιμοποιούνται τα βιβλία του, απουσιάζουν οι παραπομπές σε αυτά, θυμάμαι τα λόγια του και παράλληλα λυπάμαι αυτούς τους καινοφανείς νεαρούς ερευνητές που επιζητούν τις δάφνες της επιστήμης βασισμένοι σε ξένες πένες.