Σε κάκιστη κατάσταση ο δρόμος προς τον Καταρράκτη και το Δασικό Χωριό στον Λειβαδίτη – Πώς να μιλήσουμε μετά για το τουριστικό μας προϊόν όταν οι βασικές υποδομές παραμένουν σε αυτή την κατάσταση;
Η βλακεία είναι ανίκητη: Πέταξαν μεγάλο κομμάτι αφρολέξ σε φρεάτιο ομβρίων – Δεν φταίνε πάντα οι υπηρεσίες – φταίει και η ασυνειδησία κάποιων που δημιουργούν προβλήματα από το πουθενά
Σε κάκιστη κατάσταση ο δρόμος προς τον Καταρράκτη και το Δασικό Χωριό στον Λειβαδίτη
Πώς να μιλήσουμε μετά για το τουριστικό μας προϊόν όταν οι βασικές υποδομές παραμένουν σε αυτή την κατάσταση;
Η Ξάνθη τα τελευταία χρόνια κάνει προσπάθειες να κερδίσει ένα μεγαλύτερο μερίδιο στο τουριστικό κομμάτι, αναδεικνύοντας τις φυσικές ομορφιές, τις παραλίες, τα ορεινά χωριά και τους προορισμούς που μπορεί να προσφέρει στους επισκέπτες. Την ίδια στιγμή, όμως, φαίνεται πως πολλές φορές βγάζει τα μάτια της με τα ίδια της τα χέρια.
Και αυτό δεν είναι υπερβολή.
Η εικόνα που παρουσιάζει ο δρόμος από τον Λειβαδίτη προς τον Καταρράκτη και το Δασικό Χωριό είναι αποκαρδιωτική. Ένας δρόμος που οδηγεί σε δύο από τους πλέον γνωστούς φυσιολατρικούς προορισμούς της Ξάνθης βρίσκεται σε κάκιστη κατάσταση, δημιουργώντας σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο πραγματικά έχουμε αντιληφθεί τι σημαίνει τουριστική ανάπτυξη και, κυρίως, τι σημαίνει να θέλεις να προσελκύσεις επισκέπτες.
Γιατί δεν αρκεί να διαφημίζουμε έναν τόπο. Δεν αρκεί να μιλάμε για τις ομορφιές του, να οργανώνουμε εκδηλώσεις και να αναζητούμε τρόπους προβολής του τουριστικού μας προϊόντος. Χρειάζονται και οι αυτονόητες υποδομές.
Είναι τραγικό να βλέπει κανείς τις παραλίες μας χωρίς τις υποδομές που απαιτούνται για να υποδεχθούν οργανωμένα τους επισκέπτες. Ακόμη τραγικότερο, όμως, είναι να διαπιστώνει την ίδια εικόνα και στους ορεινούς μας προορισμούς, εκεί όπου η φύση έχει προσφέρει απλόχερα ένα μοναδικό συγκριτικό πλεονέκτημα.
Ο δρόμος προς τον Καταρράκτη και το Δασικό Χωριό θα έπρεπε να αποτελεί προτεραιότητα. Όχι μόνο επειδή εξυπηρετεί κατοίκους και επισκέπτες, αλλά κυρίως επειδή αποτελεί μέρος μιας τουριστικής διαδρομής που θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την επισκεψιμότητα στην ορεινή Ξάνθη.
Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο κατά την οποία ο κόσμος αρχίζει να σχεδιάζει τις φθινοπωρινές και χειμερινές του αποδράσεις και οι χειμερινοί τουριστικοί προορισμοί ετοιμάζονται να υποδεχθούν επισκέπτες.
Εμείς, αντί να συζητάμε για το πώς θα αξιοποιήσουμε τις δυνατότητές μας, αναζητούμε τα αυτονόητα.
Πού είναι ο συντονισμός; Πού είναι ένας συγκεκριμένος σχεδιασμός με στόχους και χρονοδιαγράμματα; Πού είναι η κοινή προσπάθεια όλων των εμπλεκόμενων φορέων για την ανάδειξη και ουσιαστική αξιοποίηση του τουριστικού πλούτου της περιοχής;
Η αίσθηση που δημιουργείται είναι πως πολλά πράγματα εξακολουθούν να λειτουργούν στον… αυτόματο πιλότο και απλώς περιμένουμε κάπως να σωθεί η κατάσταση.
Όμως ο τουρισμός δεν μπορεί να στηρίζεται στην τύχη, ούτε στις καλές προθέσεις. Χρειάζεται σχέδιο, υποδομές, συνεργασία και κυρίως συνέπεια ανάμεσα σε αυτά που λέμε και σε αυτά που κάνουμε.
Αν τελικά κάποιοι ενδιαφέρονται για τον τουρισμό μόνο στα λόγια, ίσως θα πρέπει να ασχοληθούν με κάτι άλλο. Γιατί στον τομέα των υποδομών και της τουριστικής ανάπτυξης, δυστυχώς, «ζυγίστηκαν, μετρήθηκαν και βρέθηκαν ελλιποβαρείς».
Οι φωτογραφίες που αλιεύσαμε στο διαδίκτυο από τον δρόμο προς τον Καταρράκτη και το Δασικό Χωριό μιλούν από μόνες τους. Και αυτή τη φορά δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να περιγράψουν την πραγματικότητα.
Fonitisxanthis.gr
Η βλακεία είναι ανίκητη: Πέταξαν μεγάλο κομμάτι αφρολέξ σε φρεάτιο ομβρίων
Δεν φταίνε πάντα οι υπηρεσίες – φταίει και η ασυνειδησία κάποιων που δημιουργούν προβλήματα από το πουθενά
«Η βλακεία είναι ανίκητη», λέει ο λαός μας και, δυστυχώς, υπάρχουν καθημερινά περιστατικά που έρχονται να επιβεβαιώσουν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τη συγκεκριμένη ρήση.
Μια ακόμη περίπτωση απίστευτης ασυνειδησίας εντόπισαν συνεργεία της ΔΕΥΑΞ, αυτή τη φορά σε φρεάτιο ομβρίων. Μέσα στο φρεάτιο είχε πεταχτεί ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι αφρολέξ, το οποίο όχι μόνο δεν είχε καμία θέση εκεί, αλλά θα μπορούσε σε περίπτωση έντονης βροχόπτωσης να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην απορροή των υδάτων.
Και κάπου εδώ αναρωτιέται κανείς: Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβει κάποιος ότι ένα φρεάτιο ομβρίων δεν είναι κάδος απορριμμάτων;
Είναι πραγματικά οξύμωρο να ακούμε καθημερινά παράπονα και αναθέματα προς τις υπηρεσίες, και ειδικότερα προς τη ΔΕΥΑΞ, όταν προκύπτουν προβλήματα με το δίκτυο, όταν σπάει ένας αγωγός ή όταν μια περιοχή μένει χωρίς νερό, και την ίδια στιγμή να υπάρχουν συμπολίτες μας που με τις πράξεις τους επιβαρύνουν οι ίδιοι τις υποδομές.
Στην προκειμένη περίπτωση, ευτυχώς, το αφρολέξ εντοπίστηκε και απομακρύνθηκε από τα συνεργεία πριν προκαλέσει προβλήματα.
Το περιστατικό, όμως, παραμένει ενδεικτικό μιας νοοτροπίας που δυστυχώς δεν αλλάζει εύκολα. Δημόσιες υποδομές που έχουν δημιουργηθεί για να εξυπηρετούν τους πολίτες αντιμετωπίζονται από κάποιους σαν χώροι απόρριψης κάθε λογής αντικειμένων.
Και μετά, όταν κάτι πάει στραβά, φταίνε όλοι οι άλλοι…
Αν αυτό δεν δείχνει τον βαθμό της βλακείας και της ανευθυνότητας που μπορεί να διακατέχει ορισμένους, τότε πραγματικά τι άλλο θα μπορούσε να τον δείξει;
Οι υπηρεσίες οφείλουν να κάνουν τη δουλειά τους και να παρεμβαίνουν όπου χρειάζεται. Το ίδιο, όμως, οφείλουμε να κάνουμε και όλοι εμείς ως πολίτες: να προστατεύουμε τις υποδομές που χρησιμοποιούμε και να μην δημιουργούμε οι ίδιοι προβλήματα που στη συνέχεια καλούμαστε όλοι να πληρώσουμε.
Γιατί τελικά, μπορεί η βλακεία να είναι ανίκητη, αλλά τουλάχιστον ας μην της δίνουμε και… χείρα βοηθείας!
Fonitisxanthis.gr