Γράφει ο Σταύρος Βλαχόπουλος
Ε, λοιπόν, το αστείο με τη Σχολή Αστυφυλάκων παρατράβηξε. Και επειδή κάποιοι φαίνεται πως σήμερα ανακάλυψαν τον τροχό, ας θυμηθούμε λίγο τι γράφαμε πριν από ενάμιση μήνα.
Στις 2 Ιουλίου είχα γράψει ξεκάθαρα πως η Σχολή Αστυφυλάκων δεν θα φιλοξενούσε νέα φουρνιά δοκίμων αστυφυλάκων. Και δεν το γράφαμε για να γεμίσουμε μια στήλη. Το γράφαμε γιατί ήταν ένα ακόμη καμπανάκι για το τι έμελλε να ακολουθήσει.
Από την πρώτη στιγμή που άρχισαν τα γνωστά… μεσοβέζικα από την πλευρά των κυβερνώντων, σχετικά με τη λειτουργία της Σχολής με μειωμένη δυναμικότητα, είχαμε επισημάνει τον κίνδυνο. Και το είχαμε πει όσο πιο καθαρά γινόταν: μια Σχολή που δεν λειτουργεί σε πλήρη ανάπτυξη, αργά ή γρήγορα κινδυνεύει να οδηγηθεί σε απαξίωση και τελικά να αποτελέσει παρελθόν.
Δεν περιμέναμε να φτάσουμε σήμερα για να το διαπιστώσουμε.
Ήμουν από αυτούς που ζητούσαν επίμονα έγγραφες και ξεκάθαρες δεσμεύσεις. Όχι λόγια, όχι διαβεβαιώσεις του αέρα, όχι «μην ανησυχείτε». Δεσμεύσεις από κυβερνητικά στελέχη, αλλά και από τους πολιτικούς εκπροσώπους της περιοχής μας.
Γιατί η Σχολή Αστυφυλάκων δεν είναι απλώς ένα ακόμη κτίριο στην Ξάνθη. Είναι ένας θεσμός με τεράστια σημασία για την τοπική κοινωνία, την οικονομία και την ίδια την παρουσία της πόλης στον χάρτη των δομών της Ελληνικής Αστυνομίας.
Και δυστυχώς, οι φόβοι που εκφράζαμε τότε επιβεβαιώνονται σήμερα.
Και κάπου εδώ, πραγματικά, φτάνει με το παραμύθι.
Γιατί βλέπουμε σήμερα ανθρώπους που μέχρι χθες δεν έλεγαν κουβέντα, να ανακαλύπτουν ξαφνικά το πρόβλημα. Να βγαίνουν με βαρύγδουπες δηλώσεις, ανακοινώσεις και τοποθετήσεις για να μας ενημερώσουν πως η Σχολή Αστυφυλάκων φέτος δεν θα φιλοξενήσει νέους δόκιμους.
Σοβαρά τώρα;
Όταν εμείς τα γράφαμε, όταν χτυπούσαμε καμπανάκια, όταν ζητούσαμε δεσμεύσεις και προειδοποιούσαμε για το πού μπορεί να οδηγήσει η συγκεκριμένη πολιτική, πού ήσασταν όλοι εσείς;
Περιμένατε να γίνει επίσημο για να το… ανακαλύψετε;
Περιμένατε να φτάσει η ώρα των ανακοινώσεων για να εμφανιστείτε ως «ανήσυχοι»;
Δεν γίνεται κάθε φορά να αντιμετωπίζουμε την κοινωνία σαν να έχει κοντή μνήμη.
Φτάνει λοιπόν με τον σανό που προσπαθείτε να ταΐσετε τον κόσμο.
Ο κόσμος βλέπει. Ακούει. Και κυρίως, θυμάται.
Και τώρα πάμε στο δια ταύτα.
Εν όψει ΔΕΘ, λένε κάποιοι. Εν όψει εκλογών, λέω εγώ.
Το επόμενο διάστημα θα περάσουν από την Ξάνθη αρκετά κυβερνητικά στελέχη. Θα γίνουν επισκέψεις, συναντήσεις, φωτογραφίες, χειραψίες, χαμόγελα και δηλώσεις μπροστά στις κάμερες. Θα έρθουν για να δείξουν το… κυβερνητικό ενδιαφέρον για την περιοχή και, φυσικά, για να δείξουν την αφεντομουτσουνάρα τους στους «ιθαγενείς» αυτού του τόπου.
Να η ευκαιρία λοιπόν.
Αν πραγματικά ενδιαφέρονται για την Ξάνθη, ας αφήσουν τις φωτογραφίες και ας μιλήσουν με συγκεκριμένα λόγια.
Για τη Σχολή Αστυφυλάκων.
Για τη λειτουργία της.
Για το μέλλον της.
Για τις υποδομές της.
Για όλα όσα απασχολούν και πληγώνουν αυτή την περιοχή.
Και κυρίως, ας δώσουν χειροπιαστές, συγκεκριμένες και έγγραφες δεσμεύσεις.
Όχι άλλα «θα».
Όχι άλλες γενικόλογες διαβεβαιώσεις.
Όχι άλλα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Γιατί αυτή τη φορά, όταν θα έρθουν στην Ξάνθη για φωτογραφίες και χειραψίες, καλό θα είναι να γνωρίζουν πως δεν θα βρίσκονται απέναντί τους άνθρωποι που θα χειροκροτούν απλώς επειδή κάποιος κυβερνητικός παράγοντας έκανε τον κόπο να περάσει από την πόλη.
Θα βρίσκονται απέναντί τους πολίτες που περιμένουν απαντήσεις και λύσεις.
Και αν δεν έχουν να τις δώσουν, τότε ίσως να μην χρειάζονται ούτε οι φωτογραφίες ούτε οι χειραψίες.
Γιατί η Ξάνθη έχει χορτάσει από λόγια.
Και, δυστυχώς, έχει αρχίσει να χορταίνει και από αυτούς που θυμούνται τα προβλήματα μόνο όταν αυτά γίνουν πρωτοσέλιδο και πολιτική επικαιρότητα.
Εμείς πάντως, για να μην ξεχνιόμαστε, τα είχαμε γράψει από τις 2 Ιουλίου.
Τότε που κάποιοι σιωπούσαν.
Fonitisxanthis.gr
