Βάσω Παυλακάκη
Αντιπεριφερειάρχης Ξάνθης
Η επαναλειτουργία της Σχολής, έπειτα από περισσότερα από δέκα έτη κατά τα οποία παρέμενε κλειστή, αποτέλεσε εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη για την περιοχή μας. Υπήρξε αποτέλεσμα συνεχών προσπαθειών και διεκδικήσεων της τοπικής κοινωνίας, της αυτοδιοίκησης και των φορέων της Ξάνθης, οι οποίοι επί σειρά ετών ανέδειξαν την ανάγκη να επανέλθει σε λειτουργία μία δημόσια εκπαιδευτική δομή με ιδιαίτερη σημασία για τον τόπο.
Η λειτουργία της Σχολής δεν περιορίζεται μόνο στην εκπαίδευση των νέων δοκίμων αστυφυλάκων. Συνδέεται άμεσα με την κοινωνική και οικονομική ζωή της Ξάνθης, ενισχύει την τοπική δραστηριότητα, στηρίζει επαγγελματίες και επιχειρήσεις της περιοχής και συμβάλλει στην αξιοποίηση υφιστάμενων δημόσιων εγκαταστάσεων, οι οποίες δεν πρέπει να απαξιωθούν εκ νέου.
Για τις ακριτικές περιοχές της Θράκης, και ειδικότερα για την Ξάνθη, η διατήρηση και ουσιαστική στήριξη τέτοιων δημόσιων δομών έχει ιδιαίτερη σημασία. Αποτελεί ένδειξη έμπρακτης μέριμνας της Πολιτείας για την περιφέρεια, για την ισόρροπη ανάπτυξη και για την ενίσχυση περιοχών που επί χρόνια διεκδικούν σταθερή παρουσία και στήριξη από το κεντρικό κράτος.
Ελένη Χατζηγεωργίου
Πρόεδρος Συλλόγου Κυπρίων Ξάνθης
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν “ο εχθρός εντός των τειχών”…. Νέο κτύπημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία υποτίθεται ότι προστατεύει τα συμφέροντα των χωρώ μελών της…. Κι όμως ενώ δεν κάνει τίποτα για την παράνομη κατοχή τμήματος χώρας μέλους του, κάνει ενέργειες που πλήττουν την χώρα μέλος… Έτσι λοιπόν φιλοξένησε παράνομους δημάρχους των κατεχομένων πόλεων της Κύπρου, παραβλέποντας το γεγονός ότι είναι παράνομοι….. παραθέτω τη σχετική διαμαρτυρία του Ευρωβουλευτή της Κύπρου Κώστα Μαυρίδη….
Δημήτρης Γκαγκαλίδης
Εκπαιδευτικός
Βόλτα στην καλοκαιρινή Ξάνθη… απ’ το πρωί ως το βράδυ
Θα ξεκινήστε με πρωινή μπουγάτσα. Για να είστε στο κλίμα, θα πάτε στην “πλατεία Μπουγάτσας” (αρχή Θερμοπυλών), κάτω απ’ τα δέντρα. Συνέχεια με καφεδάκι. Όχι γρήγορο, αλλά μερακλήδικο και… αργόσχολο. Προτιμήστε κάπου ξεχωριστά: Στον “Κήπο”, πλάι τον π. Κόσυνθο ή σ’ ένα απ’ τα παλιά Χάνια του καπνού.
Το κατακαλόκαιρο στην Ξάνθη, η ζέστη κορυφώνεται μεσημεριάτικα. Δροσιστείτε με μπύρα και Πολίτικα σουτζουκάκια (“Δια χειρός Σωτήρη”) ή στην γειτονιά του Μ. Χατζιδάκη.
Κι αφού ξεκουραστήκατε κι είστε έτοιμοι για βράδυ… ελάτε να δείτε την ρομαντική νυχτερινή πλευρά της παλιάς Ξάνθης. Ψάξτε για εκπλήξεις και πρωτότυπα. Δείτε θερινό σινεμά στα θρυλικά “Ολύμπια”, ανάψτε κεράκι στις εκκλησιές και θαυμάστε τα προσκυνητάρια Ζωοδόχου Πηγής, Γενέθλιο Θεοτόκου και Αγ. Φανουρίου. Χαθείτε σε γειτονιές και αναζητείστε τα χνάρια του καπνού και της belle epoche του 1880.
Στο τέλος ξενυχτήστε στην πλατεία Αντίκα και στις ψαγμένες επιλογές της οδού Μαλτετσίδου (φωτο). Για after στην πόλη, όλοι οι δρόμοι καταλήγουν “παραλία” ξεκινώντας απ’ το “Κυβερνείο”…
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Μια παλιά μου πρόταση, προφητική θα έλεγα, πριν από τέσσερα χρόνια. Επανήλθα πρόσφατα μετά το θάνατο του Θανάση στο θέμα αυτό, για τιμητική εκδήλωση στη μνήμη του και μαζί να τιμηθούν ο Στέφανος και ο Θωμάς. Πρόσφατα πέρασα από ένα κοινό μας φίλο που είχε ενδιαφερθεί με έναν υποτιθέμενο ζήλο για την υλοποίησή της και χωρίς εγώ να πω τίποτα μου είπε, “Όσο για την πρόταση που έκανες δεν βλέπω να υπάρχει ενδιαφέρον, αυτοί πέθαναν τώρα άστους”.
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης
ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ….
Από τα αυθεντικά πανηγύρια περάσαμε στα imitation με κρατική επιχορήγηση.
Με κουραστικούς δεκάρικους στην αρχή, εν μέσω τσίκνας, μεταξύ βουλευτών, δημάρχων και περιφέρειας για το ποιος έδωσε τα περισσότερα για την εκδήλωση. Φανταστείτε να ήταν από την τσέπη τους.
Πάμε σαράντα χρόνια πίσω.
Είναι οι μέρες που αρχίζουν τα πρώτα πανηγύρια, περίοδος που αρχίζει στα μέσα Ιουλίου, παραμονές του Αη Λιά, και ολοκληρώνεται στις 14 /09 εορτή υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.
Επί ένα δίμηνο η επαρχία ζούσε το όνειρο της τον μύθο της. Δεν υπήρχε συνοικισμός η “μαχαλάς” σύμφωνα με την ορολογία της εποχής που να μην είναι αφιερωμένος σε κάποιο Άγιο η Άγια της θερινής περιόδου. Στην ιεροτελεστία της προετοιμασίας του πανηγυριού συμμετείχε όλο το χωριό με μπροστάρηδες τους ιδιοκτήτες συνήθως των καφενείων.
Η πρώτη μάχη γινόταν ποιος εκ των δύο η τριών οργανωτών θα έκλεινε την καλύτερη τραγουδίστρια που έκανε το ανάλογο εποχικό “κλικ” στους κατοίκους.
Ακολουθούσε μέσα σε φωνές και ψιλοσπρωξίματα ο χωροταξικός καταμερισμός της πλατείας. Παίρνοντας δανεικές καρέκλες από διπλανά χωριά με την υποχρέωση να ανταποδώσουν σε ανάλογη εκδήλωση εργαζόταν νυχθημερόν.
Τελευταία ερχόταν και η πλατφόρμα, μεταφοράς γεωργικών προϊόντων, όπου για δύο μέρες θα ήταν στην υπηρεσία της ορχήστρας, χρησιμοποιούμενη ως εξέδρα καλλιτεχνών.
Παραμονή, την τελευταία στιγμή, κατέφθαναν τα σουβλάκια μαζί με βαρέλια πάγου με μπύρες ΑΛΦΑ και Μαλαματίνες. Η μεγάλη στιγμή έφθανε. Αφού βρεχόταν όλη η πλατεία ώστε να μην σηκώνεται σκόνη (Ασφαλτόστρωση δεν υπήρχε ούτε για δείγμα) με την μυρωδιά να υπάρχει ακόμα στη μνήμη μάς, άρχιζαν να διαχέονται και οι μυρωδιές της τσίκνας.
Τα τραπέζια σιγά σιγά γέμιζαν, οι ορχήστρες αλληλοκαλύπτονταν και οι πρώτες αψιμαχίες παρούσες.
Οι ντόπιοι αυτές τις μέρες μειοψηφία. Υπερτερούσαν οι επισκέπτες από διπλανά χωριά και οι ξενιτεμένοι που δίναν ραντεβού κάθε χρόνο τέτοια μέρα.
Οι εκ πόλεως ορμώμενοι πιο επιλεκτικοί θέλοντας να πουλήσουν “μούρη” στους ντόπιους απαιτούσαν ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ.
Κάποιο μαγαζί δεν δούλευε ενώ δίπλα γινόταν το αδιαχώρητο. Για καρέκλες επιστρατεύονταν κασόνια, σακιά, βαρελάκια… ως και σαμάρια.
Το οινόπνευμα έρεε άφθονο τα ήθη άλλης εποχής, σκληρά, άκαμπτα, εγωιστικά με επίδειξη παλικαροσύνης. Οι καυγάδες, κι οι ξυλοδαρμοί απαραίτητο συστατικό του “μενού”.
Συνήθως κατά τις τρεις π.μ. άρχιζαν να εκσφενδονίζονται μπουκάλια καρέκλες, και ότι άλλο πρόχειρο βρισκόταν. Αν επικρατούσαν ψύχραιμες φωνές μετά από ημίωρη καθυστέρηση συνεχιζόταν το πανηγύρι και ως την Ανατολή του ήλιου όταν με τα κάρα οι πρώτοι κάτοικοι πήγαιναν για συγκομιδή καπνού. Αλλιώς λέγαμε και του χρόνου. Η σεμνή τελετή είχε λήξει.
Τα τελευταία χρόνια τα πανηγύρια έχουν εξελιχθεί σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως αυτάρεσκα δηλώνουν οι αφίσες στις κολώνες της ΔΕΗ.
Πλαστικές καρέκλες και…… επιχορηγήσεις κρατικές για να σώσουμε τον λαϊκό πολιτισμό. (Τρομάρα μας). Ενώ για λόγους ευγένειας προς τους καλλιτέχνες ενίοτε ονομάζονται και συναυλίες. Το ψητό καλαμπόκι όμως στο χέρι από σεβασμό στο πρόγραμμα πάντοτε παρόν.