– Ο πρόεδρος των Υφασματοπωλών Ξάνθης μιλά για τις αιτίες και τις λύσεις που δεν εφαρμόζονται
Γράφει η Ντιάνα Τσερβονίδου
Σε μια σιωπηλή αλλά σταθερή πορεία συρρίκνωσης βρίσκεται τα τελευταία χρόνια η μικρομεσαία επιχείρηση στην Ξάνθη, με τον κλάδο του υφάσματος και του έτοιμου ενδύματος να αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Καταστήματα με ιστορία δεκαετιών κατεβάζουν ρολά, χωρίς όμως να αντικαθίστανται από νέες επιχειρήσεις του ίδιου αντικειμένου, αφήνοντας πίσω τους ένα εμφανές κενό στην τοπική αγορά.
Όπως επισημαίνει σε δηλώσεις του στην εφημερίδα μας ο πρόεδρος του Σωματείου Υφασματοπωλών και Ετοίμων Ενδυμάτων Ξάνθης, κ. Παναγιώτης Μουμτζάκης, η πορεία αυτή δεν είναι αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας κρίσης, αλλά της «φυσικής εξέλιξης των πραγμάτων», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, βασιζόμενος και στην πολυετή προσωπική του εμπειρία στον χώρο.
«Όσον αφορά το ύφασμα, οι ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις της περιοχής οδηγούνται σταδιακά στο κλείσιμο. Δεν πρόκειται για κάτι αιφνίδιο, αλλά για μια αλλαγή ροπής στην αγορά», τονίζει. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο σύγχρονος καταναλωτής επιλέγει όλο και συχνότερα τη λύση του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών καταστημάτων (e-shop), όπου βρίσκει μεγαλύτερη ευκολία, πρόσβαση απευθείας στην πηγή και, κυρίως, καλύτερες τιμές. «Είναι λογικό να απευθύνεται εκεί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη μικρομεσαία επιχείρηση», σημειώνει.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στο γεγονός ότι στην Ξάνθη, όσες επιχειρήσεις ένδυσης έκλεισαν, δεν αντικαταστάθηκαν από άλλες αντίστοιχες. Αντίθετα, οι επιχειρηματίες στράφηκαν σε διαφορετικά αντικείμενα, με αποτέλεσμα ο κλάδος να μην ανανεώνεται και να μην αναπληρώνεται από νέες προσπάθειες. «Αυτό δείχνει ότι το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά δομικό», υπογραμμίζει.
Για τον κ. Μουμτζάκη, η λύση δεν βρίσκεται σε επιφανειακές παρεμβάσεις. Στρέφει τα βέλη του προς τον ρόλο των επιμελητηρίων, τα οποία –όπως λέει– οφείλουν να επαναπροσδιορίσουν την αποστολή τους. «Εξέλιξη δεν είναι απλώς η απλοποίηση των συστημάτων πληρωμών. Τα επιμελητήρια πρέπει να αποφασίσουν να δώσουν ουσιαστικές λύσεις στα πραγματικά προβλήματα του κλάδου», αναφέρει με έμφαση.
Μία από τις προτάσεις που καταθέτει είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου εταιρικού σχήματος, με τη συμμετοχή και συνεργασία διαφορετικών ειδικοτήτων: μεταπωλητών, βιομηχανίας, λογιστών και άλλων επαγγελματιών που θα αφουγκράζονται τις ανάγκες της αγοράς. Σε αυτό το πλαίσιο, οι ομοσπονδίες και οι συνομοσπονδίες του κλάδου θα έπρεπε, κατά τον ίδιο, να λειτουργούν ως αρωγοί της προσπάθειας και όχι με κομματική λογική.
«Μια σωστά δομημένη εταιρική μορφή, ακόμη και σε επίπεδο ανώνυμης εταιρείας, θα μπορούσε να δώσει προσδοκίες και πραγματικές δυνατότητες στήριξης των μεταπωλητών, ώστε να σωθεί η μικρομεσαία αγορά», σημειώνει, προσθέτοντας ότι σήμερα κυριαρχεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των ίδιων των επιχειρήσεων, αντί της συνεργασίας.
Τέλος, δεν παραλείπει να αναφερθεί και στην αλλαγή της στάσης των καταναλωτών απέναντι στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μια αλλαγή που επηρεάζει καθοριστικά τη βιωσιμότητά τους.
Ο αργός θάνατος της μικρομεσαίας επιχείρησης στην Ξάνθη δεν είναι απλώς μια οικονομική εξέλιξη. Είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που αλλάζει τη φυσιογνωμία της πόλης και θέτει επιτακτικά το ερώτημα αν –και πώς– μπορεί να υπάρξει ένα νέο μοντέλο που θα κρατήσει ζωντανή την τοπική αγορά.
Fonitisxanthis.gr
