Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Σήμερα βρεθήκαμε στον Δήμο Μύκης μαζί με τον Γενικό Γραμματέα Υποδομών, κ. Δημήτρη Αναγνώπουλο, και συναντηθήκαμε με τον Δήμαρχο, κ. Αχμέτ Κιουρτ.
Συζητήσαμε αναλυτικά τα ζητήματα του Δήμου και ιεραρχήσαμε από κοινού τις βασικές του προτεραιότητες.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ο Γενικός Γραμματέας μας ενημέρωσε για τη χρηματοδότηση του περιφερειακού δρόμου στον οικισμό Κένταυρος, του δρόμου που οδηγεί προς το γήπεδο, ένα έργο σημαντικό για την περιοχή.
Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε τον κάθετο άξονα του Δημαρίου προς τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, όπου είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε από πρώτο χέρι τα προβλήματα των κατοίκων.
Μαζί τους ιεραρχήσαμε τις ανάγκες της περιοχής και τους ενημερώσαμε ότι στις αρχές του έτους προχωρά η διάνοιξη του συγκεκριμένου άξονα, ενώ παράλληλα δεσμευτήκαμε για τη βελτίωση της πρόσβασης στις αγροτικές τους εκτάσεις.
Μαζί μας ήταν και η Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Ξάνθης, κα. Μπρίκα Πολυξένη, ο Αντιπεριφερειάρχης Μεταφορών, Επικοινωνιών και Καλών Πρακτικών, κ. Χατζηγκενέ Ιρφαν, καθώς και οι Εντεταλμένοι Σύμβουλοι κ. Φατήχ Ισμαήλ, κ. Σαλή Γιουρούκ και κ. Ιμπραχήμ Αμουτσκά.
Συνεχίζουμε με σχέδιο, συνεργασία και ουσιαστικό διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες.
Στέργιος Γιαλάογλου
Νομικός
Η δύναμη του ασύντακτου όχλου
Χθες αγανακτισμένοι αγρότες πήγαν και άφησαν κοπριές και σανό στην πόρτα του γραφείου του βουλευτή Ροδόπης Στυλιανίδη. Κάτω από την είδηση δεκάδες ανόητοι επικροτούν την ενέργεια και ενθαρρύνουν κλιμάκωση για να καταλάβουν τα «παχύδερμα» της πολιτικής. ΟΧΙ δεν νοιάζονται ποιος θα καθαρίσει τις ακαθαρσίες, ούτε τι ένιωσαν οι υπόλοιποι ένοικοι της πολυκατοικίας. Ούτε πήγαν να αφήσουν ακαθαρσίες στην πόρτα των αγροτών που ελέγχονται για είσπραξη παράνομων επιδοτήσεων, αυτοί άλλωστε έχουν κάθε δικαίωμα να κλέβουν τα δις της κακιάς Ευρώπης που πρέπει να πληρώνει. Μικρή λεπτομέρεια ότι ο επί πολλά χρόνια Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι πολιτευτής της Ροδόπης, αλλά ποιος νοιάζεται.
Μια νέα κουλτούρα βίας υποθάλπεται. Ξεκινά από δηλώσεις πολιτικών αρχηγών που μιλούν για ξευτιλισμένη δικαιοσύνη, που μιλούν για δικαστική και εισαγγελική ξετσιπωσιά, για δικαστές που καταπατούν το καθήκον τους, που μπαζώνουν μία ποινική υπόθεση αφαίρεσης 57 ανθρώπινων ζωών, που μιλούν για ξετσίπωτους λειτουργούς. Το κίνημα «δεν έχω οξυγόνο», που ξεκίνησε από ένα ψευδές και παραπλανητικό σενάριο για ξυλόλια και συγκάλυψη, συναντά το «δεν έχω χρήματα για να καλλιεργήσω τα χωράφια μου», «βγαίνω στο δρόμο για τα παιδιά μου». Κλείνω δρόμους, κλείνω ξενοδοχεία, κλείνω επιχειρήσεις, εγκλωβίζω φορτηγά και οδηγούς σε σύνορα, δημιουργώ ουρές χιλιομέτρων τιμωρώντας ανυποψίαστους πολίτες που τάσσονται με τους αγρότες χωρίς να ξέρουν έστω και ένα αίτημα τους.
Όλοι ευαγγελίζονται και υπερασπίζονται την δημοκρατία, η οποία όμως, τελικά δεν αρέσει. Ίσως επειδή είναι ανιαρή και κουραστική. Επειδή πρέπει να συζητάς και να διαλέγεσαι, αποδεικνύοντας στην πράξη, πως στέκεσαι, αν έχεις δίκιο.
Όλοι μέσα τους έχουν και θαυμάζουν έναν μικρό Τραμπ, αλλά κυρίως έναν Πούτιν, έναν Ερντογάν, έναν Κιμ, επειδή ξέρουν να ξεφορτώνονται αντιπάλους και εμπόδια, άλλοτε με πολώνιο, άλλοτε ρίχνοντας τους από τα μπαλκόνια, άλλοτε φυλακίζοντας τους. Γι’ αυτό συντηρούνται στην εξουσία επί εικοσαετίες. Εμείς ενθαρρύνουμε βίαιες ενέργειες χωρίς να συνειδητοποιούμε που καταλήγουν αυτές. Ασύντακτες αγέλες δολοφόνησαν έναν Λυγγερίδη, ασύντακτοι και αγανακτισμένοι βιαιοπράγησαν εναντίον βουλευτών του ΠΑΣΟΚ παλιότερα, εναντίον του Χατζηδάκη.
Ζούμε την απόλυτη παράνοια. Η χώρα συγκαταλέγεται στις 20 πλήρεις δημοκρατίες του πλανήτη, στις πιο αναπτυγμένες χώρες του κόσμου, εξοφλεί δάνεια της επόμενης δεκαετίας εξασφαλίζοντας στα παιδιά της ένα μέλλον ευημερίας τουλάχιστον μιας 20ετιας, πατάσσει την φοροδιαφυγή με πλεονάσματα καλής διαχείρισης, ανακαινίζει σχολεία και νοσοκομεία, φτιάχνει μεγάλα έργα, δυναμώνει αμυντικά και ενεργειακά, εξασφαλίζει ισόβια σύνταξη σε θύματα μεγάλων καταστροφών όπως τα Μάτι και η Μάνδρα, διαγράφοντας όλα τα χρέη τους, οι Έλληνες ξοδεύουν πάνω από τρία δις το χρόνο για ταξίδια στο εξωτερικό, αγοράζουν συνεχώς νέα αυτοκίνητα, και κάποιοι μέτριοι πολιτικάντηδες, μαζί με μεγιστάνες των μέσων ενημέρωσης και επιλεκτικά ευαίσθητους δημοσιογράφους, με διασκεδαστές της πλάκας και δήθεν σοβαρούς πρώην πρωθυπουργούς και συνταγματολόγους της ευκαιρίας, δημιουργούν ένα μέτωπο που προσπαθεί να μας πείσει ότι αργοπεθαίνουμε και δεν το καταλαβαίνουμε. Για αυτό και όποιος δεν είναι με την μάζα και την αγέλη, είναι πετσοταϊσμένος και πρέπει να το βουλώνει. Η δύναμη είναι στους πολλούς και σε όσους κάνουν θόρυβο. Ακόμη και αν κάνουν και καμιά μικρή ή μεγάλη παρανομία. Το καταλάβαμε και το εμπεδώσαμε.
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης Ξάνθης
Τον τελευταίο μήνα ζούμε την κανονική χώρα. Αυτή που δομήσαμε μετά το 1981.
Με ψέματα, υποκρισία, χαλαρότητα, βιασμό θεσμών, με κυρίαρχο και επίκαιρο το σύνθημα….. όλα τα κιλά όλα τα λεφτά…. μεταφορικώς.
Μια χρεωκοπία και τρία μνημόνια ούτε μας άγγιξαν.
Το ΚΚΕ κάνει επαναστατική γυμναστική λες και υπάρχει ακόμα το σύμφωνο Βαρσοβίας και δίνει διαπιστευτήρια.
Το ΠΑΣΟΚ σε θλιβερή κατάσταση πολιτεύεται με Παπανδρεικούς όρους των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης.
Ένας εσμός μορφομάτων λαϊκισμού, που ονειρεύεται επανάληψη των πλατειών.
Και μια φοβική κυβέρνηση που “συζητάει” χωρίς αίσθημα ευθύνης αφορολόγητο πετρέλαιο στην αντλία, ουσιαστικά θεσμοθέτηση της φοροδιαφυγής. Θυμάστε τι είχε γίνει με το κόκκινο.
Δεν ξεμπροστιάζει τους αρνητές να περάσει ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ. Αντιδρούν επειδή βολεύονταν η πλειοψηφία των γεωργών και όχι μόνο οι ” φραπέδες” με το παλαιό σύστημα.
Το αίτημα για εγγυημένες τιμές θυμίζει Σοβιετία. Μόνο που η εγγυημένη τιμή ήταν η μηδενική…. γιατί έπρεπε να ταΐσουν τους νηστικούς πολίτες τους.
Όσο για τον εγκλωβισμό των υπολοίπων από τα μπλόκα…. μάλλον έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων του πολίτη και η πραγματική ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αργούν ακόμα…. είναι και μέρες ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ. Που και να μην ήταν ποινικά αδικήματα…. αλλά πλημμελήματα.
Και κάτι τελευταίο. Αν ήταν να κλείνουν τους δρόμους για καθυστέρηση πληρωμών, όσοι έχουν σύμβαση έργου με το δημόσιο, οι δρόμοι δεν θα άνοιγαν ποτέ.
Το σενάριο που υποστηρίζει ότι το τραβάνε για να δώσουν την σκυτάλη στα σκύβαλα των ξυλολιων (ΖΩΗ,ΚΕΡΑΛΟΙΦΑΣ) επειδή θα πλησιάζει η δίκη αρχίζει να με προβληματίζει.
ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ….. ΔΕΝ ΠΕΦΤΕΙ.
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Ο χρόνος αργά και νωχελικά οδεύει προς το τέλος του, ημερολογιακά και βιβλιογραφικά. Ας τον κλείσουμε λοιπόν με κάτι που συνεπαίρνει το νου μας, καθώς μας μεταφέρει νοητά σε ένα τόπο αγαπημένο, τη Σαντορίνη. Ας τον κλείσουμε λοιπόν με τους Θησαυρούς της Θήρας του Σπ Μαρινάτου, ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1972 από την Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος. Και παρ όλο ότι έχουν περάσει 53 χρόνια από την έκδοση του, ο αναγνώστης θα συναπαντήσει μέσα σε αυτό μια σχεδόν καινούργια ευχετήρια κάρτα από τον τότε πρόεδρο της Εμπορικής αλλά και της Ιονικής Τραπέζης, Στρατή Ανδρεάδη. Τον φίλο Θοδωρή ευχαριστώ.
Μάκης Τζάτζος
Παλαίμαχος Ποδοσφαιριστής
Μια ιστορία από την Ξάνθη μιας άλλης εποχής
”Τα πρώτα χρόνια της Ξάνθης στην Α Εθνική η ομάδα ήταν πόλος έλξης των φιλάθλων από όλη την Θράκη και πέρα από τα ματς στην έδρα μας που ερχόταν μαζικά στο γήπεδο, όποτε είχε ευκαιρία πήγαινε για φιλικά παιχνίδια σε όλη την περιοχή, έτσι κάθε 21 Μαΐου πηγαίναμε στο ακριτικό Πεντάλοφο Έβρου στα ανατολικότερα σύνορα της χώρας, που είχε πανηγύρι είχαμε πάει 2-3 φορές και το 1994 το πρωτάθλημα είχε τελειώσει νωρίς γιατί η Εθνική θα πήγαινε στο Μουντιάλ της Αμερικής και η ομάδα συνέχιζε τις προπονήσεις με νέο προπονητή τον τεράστιο Χάουαρντ Κένταλ, στον οποίο οι παράγοντες της ομάδας τότε Καλογιάννης, Κορδελίδης, Τσιτσελής, Σαρχόσης, του είπανε να πάμε να παίξουμε φιλικό με μια ομάδα Γ Εθνικής (το φιλικό θα γινόταν με μια μικτή ερασιτεχνική ομάδα όλης της περιοχής) και ότι η απόσταση από την Ξάνθη (Πριν να γίνει η Εγνατία Οδός η απόσταση ήταν πάνω από τρεις ώρες) είναι καμιά ώρα γιατί αν του λέγανε την αλήθεια ίσως ο προπονητής να μην ήθελε να πάμε για να γίνει το ματς.
Ξεκινάει το λεωφορείο με οδηγό τον τεράστιο Ανέστη Μυλωνά που πέρα από φοβερός οδηγός ήταν και φοβερός στο να δημιουργεί πολύ καλό κλίμα και πολύ γέλιο στην αποστολή, μόλις πλησιάζουμε στην Κομοτηνή ρωτάει ο Κένταλ:
-Ανέστη φτάνουμε;
Σε λίγο μίστερ, λέει ο Ανέστης, μετά από κανένα μισάωρο πλησιάζουμε Αλεξανδρούπολη ρωτάει πάλι ο Κένταλ.
-Ανέστη φτάνουμε;
Σε 10 λεπτά λέει ο Ανέστης, φτάνουμε Αλεξανδρούπολη σταματάμε για φαγητό, ο Κένταλ νόμισε πως θα παίξουμε εκεί, τρώμε και ξαναμπαίνουμε στο λεωφορείο για να πάμε στο τριεθνές, εν τω μεταξύ είχε μια φοβερή ανοιξιάτικη μέρα και λένε στον Κένταλ έχουμε λίγη απόσταση ακόμα, οκ λέει αυτός βγάζει τα ρούχα και λέει εγώ θα κάνω ηλιοθεραπεία, όταν φτάσουμε, πείτε μου να ετοιμαστώ.
Φτάνουμε μετά από 1,5 ώρα στον Πεντάλοφο περνάμε από την πλατεία του χωριού (πανέμορφη με τα δέντρα και τη βρύση) είχε κόσμο και ετοιμασίες για το πανηγύρι πάμε στο γήπεδο βλέπει το γήπεδο ο Κένταλ μας λέει, εδώ παίζει ομάδα Γ Εθνικής;
-Ναι, του λέει ο Παύλος ο Καλογιάννης, έχουν καλή ομάδα, βλέπει τους αντιπάλους (κάποιοι ήταν στα κιλά που είμαι σήμερα εγώ) κάποια στιγμή ο Κένταλ και μας λέει στα αποδυτήρια, παίξτε εσείς εγώ θα πάω στην πλατεία στο πανηγύρι και θα σας περιμένω εκεί (κάνοντας πλάκα γιατί κατάλαβε πως το ματς ήταν για άλλον σκοπό και όχι αγωνιστικό).
Περιττό να σας πω, πως η ομάδα είχε τρομερή ποιότητα ποδοσφαιρική και εκείνη την μέρα παίξαμε τρομερή μπάλα… Στο πανηγύρι!”