Χριστόδουλος Τοψίδης
Περιφερειάρχης ΑΜΘ
Είχα τη χαρά να υποδεχθώ στο γραφείο μου τους Συλλόγους Πολυτέκνων της Περιφέρειάς μας. Η συζήτησή μας ήταν ουσιαστική, ανθρώπινη και απολύτως εστιασμένη σε ένα ζήτημα που μας αφορά όλους, το δημογραφικό και τις προκλήσεις που αυτό δημιουργεί για τον τόπο μας.
Άκουσα με προσοχή τα αιτήματα και τις προτάσεις τους. Ως πολύτεκνος πατέρας αισθάνομαι ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη να στηρίξω τις προσπάθειές τους.
Δεσμεύτηκα να προωθήσω άμεσα όλα τα αιτήματα στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, ώστε να αξιολογηθούν και να υπάρξει συνέχεια. Η Περιφέρειά μας θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με όλους όσοι εργάζονται για την ενίσχυση της οικογένειας και τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που δίνει προοπτική στους νέους ανθρώπους.
Με συνεργασία, αμοιβαίο σεβασμό και πραγματική διάθεση για λύσεις, μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Προχωράμε μαζί.
Στέργιος Γιαλάογλου
Νομικός
Μια υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, έκανε μια ανάρτηση μετά την επεισοδιακή άφιξη του ΠΘ στην Αλεξανδρούπολη και την φυγάδευση του. Στην ανάρτηση είχε δύο φωτογραφίες μία πειραγμένη του ΠΘ με αίματα στο πρόσωπο να μπαίνει στο αυτοκίνητο του και μια με αστυνομικούς των ΜΑΤ στην καρότσα ενός αγροτικού σε ένα χωματόδρομο με δέντρα αριστερά δεξιά, οι οποίες αποδείχτηκε ότι αφορούσαν γεγονότα προ πενταετίας και ήταν fake. Της έγραψα ότι είναι ψεύτικες, δικαιολογήθηκε ότι κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και συνέχισε να τις διατηρεί σαν να μη συμβαίνει τίποτε, μέχρι και σήμερα. Άστες σου λέει, ποιος θα δώσει σημασία, σημασία έχει το μήνυμα που περνά.
Δυστυχώς η αλόγιστη για το κοινό και συστηματική για τους συνειδητούς διασπορείς ψευδών ειδήσεων χρήση του διαδικτύου μέσω των κινητών μας, προδιαγράφει ένα μέλλον ζοφερό. Έχει χαθεί πλήρως η σοβαρότητα, ενώ αναζητείται η υπευθυνότητα και η συνείδηση του ρόλου που διαδραματίζουμε ο καθένας πλέον, ατομικά στο περιβάλλον που ζούμε που έχει ξεφύγει από τα στενά όρια της γειτονιάς, ή του καφενείου. Όπως γράφει εύστοχα ο Γιώργος Φλέσσας σε ένα άρθρο της Athensvoice “Πρώτα πρώτα, σε αυτές τις συνθήκες, η παραπληροφόρηση και τα fake news βρίσκουν το ιδανικό έδαφος. Όταν η ταχύτητα προηγείται της ακρίβειας και της επαλήθευσης, όταν το συναίσθημα προηγείται της λογικής, τότε το ψέμα «ταξιδεύει» πολύ πιο γρήγορα από την αλήθεια. Δεύτερον, ο συναισθηματικός λόγος και η πόλωση κυριαρχούν. Τα πραγματικά περιστατικά χάνονται, κάτω από το φορτίο των συναισθημάτων. Η κοινή λογική πνίγεται και τα επιχειρήματα σπανίως ακούγονται. Ο διάλογος αντικαθίσταται από επιθετικούς μονολόγους και οι περισσότεροι ικανοποιούνται ταυτιζόμενοι με «τη δική μας πλευρά». Η χειραγώγηση, τα συναισθηματικά αφηγήματα και η στοχευμένη προπαγάνδα γίνονται όπλα. Τα social media, που ξεκίνησαν ως πλατφόρμες διαλόγου, έχουν εξελιχθεί σε στίβο μάχης. Κάθε γεγονός, κάθε κρίση, κάθε δήλωση δεν συζητείται· αναπλαισιώνεται, διαστρεβλώνεται, «κόβεται και ράβεται» για να εξυπηρετήσει το εκάστοτε αφήγημα». Και καταλήγει: Τέλος, η επιφανειακή συμμετοχή: Likes, shares και συνθήματα αντικαθιστούν την ουσιαστική συμμετοχή. Απλώς, νομίζουμε ότι συμμετέχουμε, ενώ στην πράξη είμαστε κομπάρσοι».
Ο καθένας γράφει ότι θέλει, προπαγανδίζει ότι θέλει, η αφόρητη σαχλαμάρα κυρίως, επικρατεί ενώ η εκμετάλλευση της γρήγορης είδησης μέσω του scrolling, των κινητών διαπερνά το σύνολο της κοινής γνώμης.
Η αναβάθμιση της χώρας από τον οίκο Fitch, οι γεωστρατηγικής σημασίας συμφωνίες για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, η συμφωνία με Κύπρο και Ισραήλ, που θα αλλάξουν την ζωή μας τα επόμενα χρόνια, περνά στα ψιλά, η απεργία πείνας ενός πατέρα στον Άγνωστο Στρατιώτη ξεχάστηκε, ενώ ασχολούμαστε με τον κάθε γραφικό σύμβουλο που φτιάχνει κόμματα με αρχηγούς γονείς των Τεμπών και συνταξιούχους πρώην πρωθυπουργούς.
Πρώτο θέμα είναι το βιβλίο ενός εγνωσμένου αγράμματου που κυβέρνησε την χώρα, διέλυσε το κόμμα του σε πέντε κομμάτια και η μόνη σχέση με τα γράμματα πιστεύω ότι εξαντλήθηκε με το απολυτήριο λυκείου.
Αναζητούνται σοβαροί πολιτικοί, σοβαροί, διάλογοι, σοβαρές πολιτικές προτάσεις για να μην αφήσουμε ένα ζαλισμένο κοινό έρμαιο στον κάθε ψωνισμένο που αρέσκεται σε βιντεάκια σαχλαμάρας και στον κάθε ανεύθυνο που αναπαράγει ότι fake κυκλοφορεί στο διαδίκτυο.
Δημήτριος Κασαπίδης
Συγγραφέας, Ιστορικός
Το κάθε καθεστώς χρειάζεται τους μύθους του για να επιβιώσει και να διαιωνισθεί. Το Πολυτεχνείο αποτελεί ένα γοητευτικό μύθο της μεταπολίτευσης που αλλοιώθηκε και καπελώθηκε από την αριστερά στην Ελλάδα με το πέρασμα του χρόνου. Αν δούμε τα πράγματα αντικειμενικά και με απόσταση. Το πολυτεχνείο δεν ανέτρεψε καμία χούντα. Το καθεστώς του Γ. Παπαδόπουλου βρισκόταν σε φάση μετεξέλιξης προς μια κοινοβουλευτική κυβέρνηση με απαρχή την κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Δεν ήταν μια ανώδυνη επιλογή καθώς είχε να αντιμετωπίσει την εσωτερική αντίδραση των νεότερων αξιωματικών. Στη φάση αυτή ξέσπασε η εξέγερση των φοιτητών και επακολούθησε η ανατροπή του Παπαδόπουλου από τον Ιωαννίδη, τον αόρατο δικτάτορα που διοικούσε μέσω ανδρείκελων. Το καθεστώς αποσαρθρώθηκε τελείως και κατέρρευσε και η αποσάθρωση αυτή οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου. Και ύστερα ήρθαν οι δημοκράτες του κείται μακράν η Κύπρος.
Κώστας Ζαγναφέρης
Πρώην Αντιπεριφερειάρχης Ξάνθης
ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ…52 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Πολλές φορές σκέπτομαι ότι αν η ελληνική ιστορία που μαθαίνουμε είναι ψευδεπίγραφη όπως αυτή που προσπαθούν να μάς επιβάλουν μετά το 1974 για γεγονότα που ζήσαμε….. είμαστε άξιοι της μοίρας μας ως λαός.
- Για την δικτατορία έχει μεγάλη ευθύνη το πριν το 67 πολιτικό σύστημα.
- Δεν υπήρξε μαζική αντίσταση και σιωπηρά έγινε αποδεκτή, τον πρώτο καιρό, από την πλειοψηφία τού ελληνικού λαού.
- Όλοι οι επώνυμοι εκλιπαρούσαν τον Παττακό για ένα διαβατήριο και όταν έφυγαν σε Δυτικές χώρες πήγαν. (Αλήθεια πήγε κανένας Ρωσία?) το ρίξανε στην ενημέρωση/αντίσταση.
- Τα κρατητήρια και οι εξορίες αφορούσαν λαϊκά παιδιά που ανήκαν σε όλο το πολιτικό φάσμα.
- Οι περισσότεροι επώνυμοι πολιτικοί που φυλακίστηκαν (π.χ Αβέρωφ, Παπαδόγγονας, Μουστακαλής, Σαββούρας, Παναγούλης) ανήκαν στον κεντροδεξιό χώρο.
- Η συγκέντρωση στο Πολυτεχνείο άρχισε χωρίς σκοπό και στόχο. Η πρώτη ανακοίνωση της ΚΝΕ το επιβεβαιώνει. Με τις πρώτες ανακοινώσεις να θεωρεί τους φοιτητές στασιαστές πράκτορες των Αμερικανών. Χωρίς μετά 52 χρόνια να έχει ζητήσει μια απλή συγνώμη.
- Η ανατροπή του Παπαδόπουλου είχε προσχεδιασθεί. Ήταν θέμα χρόνου πότε θα εκδηλωθεί. Απλώς η εξέγερση βοήθησε να γίνει ευκολότερα και γρηγορότερα. Αφέθηκε να εξελιχθεί χωρίς προσπάθεια κατευνασμού γιατί βόλευε.
- Τα θύματα είτε εντός είτε εκτός υπήρξαν και προφανώς πρέπει να τιμώνται. Το πόρισμα Τσεβά η μοναδική αξιόπιστη αξιολόγηση των γεγονότων. Ούτε η άποψη δεν έγινε τίποτα στο Πολυτεχνείο ούτε ότι υπήρξε το παν στην σύγχρονη ιστορία μας ευσταθούν.
- Από ένα σημείο και μετά τον χαρακτήρα και τον τρόπο του αγώνα τον ανέλαβαν μυστικές υπηρεσίες.
- Η λεγόμενη επιτροπή του αγώνα (τα ονόματα γνωστά) ποτέ δεν διευκρινίστηκε πως ευρέθη και ανέλαβε τις συνομιλίες με την Χούντα. Όλοι αποκατεστάθησαν και διαφέντευσαν πολιτικά τον τόπο για 40 και πλέον χρόνια η το επιθυμούν ακόμα (ΛΑΛΙΩΤΗΣ, ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ, ΜΠΙΣΤΗΣ, ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ, ΜΑΝΙΟΣ, ΧΑΤΖΗΣΩΚΡΑΤΗΣ, ΔΑΜΑΝΑΚΗ).
- Άτομα που βρισκόταν ακόμα και στο εξωτερικό το κρίσιμο διάστημα εμφανίστηκαν ως αγωνιστές του Πολυτεχνείου και έπεσαν σαν “ακρίδες” στην χώρα..
- Χιλιάδες φοιτητές μετά το 74 με εκβιασμούς και την απειλή του χαρακτηρισμού.. χουντικός.. πήραν πτυχίο χωρίς ώρα παρακολούθησης.
- Οι περισσότεροι αγωνιστές της Δημοκρατίας έγιναν οι φανατικότεροι υποστηρικτές των στυγνών κουμουνιστικών δικτακτοριών και έξω από κάθε λογική των θεοκρατικών, θρησκευτικών και φασιστικών καθεστώτων. (Χομεϊνί, Καντάφι, Χαμας κλπ)
- Όλοι αυτοί μετέπειτα διέλυσαν το δημόσιο και κάθε ίχνος αξιοκρατίας.
- Η καταστολή του αγώνα από τις ερπύστριες δεν έριξε την χούντα, όπως λέγεται, αλλά έφερε μια σκληρότερη αυτή του Ιωαννίδη.
- Η δικτατορία έπεσε με το έγκλημα που έγινε στην Κύπρο.
- Η μη εκτέλεση του Ιωαννίδη κατά την άποψή μου είναι στίγμα για την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
- Πολλοί καλλιτέχνες πέρασαν από τον χώρο εκείνο το τριήμερο για να εξαγνιστούν από την συνεργασία με ΥΕΝΕΔ επί επταετίας ενώ εκτόξευσαν και τις καριέρες τους. Για τον ίδιο λόγο έχει γίνει αποδεκτός από όλη την αριστερά (πρωτοφανές για ιερωμένο) ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ.
- Ο “εορτασμός ” βαρετός με την προκάτ, συνήθως καταστροφική πορεία, στην Αμερικανική πρεσβεία. Στα σχολεία οι ίδιες κλισέ αφηγήσεις και τα παιδιά σκυμμένα, βαριεστημένα στα κινητά ανυπομονούν να γεμίσουν τις καφετέριες.
- Σήμερα η παρουσίαση των γεγονότων αφέθηκε σε μια κουμμουνιστική σέχτα καθηγητών που βρήκαν ευκαιρία να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα με συνθήματα και επιδιώξεις ανατροπής του σημερινού καθεστώτος που το θεωρούν φασιστικό.
- Είναι οι ίδιοι που κάνουν αγώνα να μη διδάσκονται οι εθνικές εορτές λόγω της ευαίσθητης παιδικής ηλικίας….. παρακινούν όμως ιδια τα παιδιά σε διαρκή αντιφασιστικό αγώνα.
- Κάθε αριστερός νέος θεωρείται άτομο αγνών προθέσεων με ιδανικά, γαλουχημένος όμως με απόψεις για μηδενική προσπάθεια στο κτίσιμο καριέρας.
- Μετά τα πρώτα χρόνια ο καθένας πήρε τον δρόμο του με αφετηρία τους αγώνες του στο Πολυτεχνείο. Μια αφετηρία που οδηγούσε παντού χωρίς ενδοιασμούς για τον ευτελισμό των οραμάτων που διατυμπάνιζαν. Τρανταχτό παράδειγμα η εκφωνήτρια ΔΑΜΑΝΑΚΗ που κατάντησε να υπηρετεί τον πρίγκηπα Αλβέρτο στο ΜΟΝΑΚΟ.
- Τελικά χωρίς την “γενιά” του Πολυτεχνείου η πορεία της χώρας θα ήταν καλύτερη. Ας όψεται η χούντα.