Το πρωί, κοντά στη Νέα Αμισός (Ξάνθης), μια αγέλη οκτώ λύκων έκανε αισθητή την παρουσία της: τα οκτώ άγρια ζώα προχωρούσαν οργανωμένα μέσα σε χωράφια, κινούμενα με την επιβλητική απλότητα της φύσης.
Ήταν περίπου στις πρώτες ώρες της ημέρας — το φως τρυπούσε τους χαμηλούς υδρατμούς πάνω από το χωράφι — όταν οι λύκοι εμφανίστηκαν. Χωρισμένοι σε δύο–τρεις υποομάδες, μερικοί προπορευόμενοι, οι άλλοι να παρακολουθούν και να ελέγχουν. Οι κινήσεις τους ήταν ήρεμες, μελετημένες, σαν να ήξεραν κάθε μονοπάτι και κάθε κρυψώνα της πεδιάδας.
Ανέμεναν, έστεκαν για λίγο ακίνητοι, τα αυτιά τους να κινούνται προς κάθε κατεύθυνση, αισθανόμενοι τον άνεμο, μυρίζοντας κάτι που εμείς δεν βλέπαμε. Ύστερα κινήθηκαν ξανά, διασχίζοντας το χωράφι—το χρυσό άχυρο τους έγραφε στιγμές στο πέρασμά τους—και εξαφανίστηκαν στο βάθος, προς τα όρια των καλλιεργειών.
Η εικόνα αυτή, άγρια και ταυτόχρονα γεμάτη ζωή, μας θυμίζει πως η φύση κυλά δίπλα μας — και πως η αρμονία της μπορεί να είναι αθόρυβη αλλά δυνατή. Οι λύκοι δεν έκαναν θόρυβο· η παρουσία τους όμως γέμισε τον χώρο.
